Onchain Trade Protocolقیمت

(OT)

Onchain Trade Protocol (OT) با هدف افزایش کارایی سرمایه در حوزه مالی غیرمتمرکز، به ویژه در زمینه صرافی‌های غیرمتمرکز دائمی (DEXs)، عمل می‌کند. این پروتکل به چالش‌های پیش روی AMMهای سنتی، مانند ضرر ناپایدار (impermanent loss) و لغزش (slippage) می‌پردازد، با معرفی استخرهای نقدینگی تک‌توکنی و امکان مبادلات دائمی با لغزش صفر. بلاکچین برای OT حیاتی است زیرا غیرمتمرکزسازی بنیادی، شفافیت و امنیتی را فراهم می‌کند که برای معاملات بدون نیاز به اعتماد (trustless trading) و تامین نقدینگی بدون واسطه ضروری است و یک سیستم مالی عادلانه‌تر و مقاوم‌تر را پرورش می‌دهد.

OT به عنوان یک DEX دائمی عمل می‌کند که برای بهبود کارایی سرمایه طراحی شده است. فناوری اصلی آن شامل یک مدل منحصر به فرد تامین نقدینگی تک‌توکنی است که در آن توکن‌های واریز شده با استیبل‌کوین الگوریتمی بومی آن، OSD، گروه‌بندی شده و یک جفت مجازی را تشکیل می‌دهند. این طراحی با هدف کاهش ضرر ناپایدار (impermanent loss) و امکان مبادلات دائمی با لغزش صفر، محیط معاملاتی قابل پیش‌بینی‌تری را ارائه می‌دهد. پروتکل این امر را با مدیریت پویا نقدینگی در برابر استیبل‌کوین OSD به دست می‌آورد. OT بر روی هر دو بلاکچین Arbitrum و zkSync مستقر شده است و از این لایه‌ها برای مقیاس‌پذیری و کاهش هزینه‌های تراکنش بهره می‌برد.

توکن OT به عنوان توکن حاکمیتی پروتکل Onchain Trade عمل می‌کند و به دارندگان آن حق رای در تصمیمات کلیدی پروتکل را می‌دهد. این توکن دارای عرضه کل ۱۰۰ میلیون واحد است و بر روی Arbitrum راه‌اندازی شده است. توزیع آن ۵۰٪ را برای نقدینگی و مشوق‌های معاملاتی، در کنار ایردراپ‌ها، و ۱۰٪ اضافی را برای فروش عمومی اختصاص می‌دهد. دارندگان OT واجد شرایط تقسیم درآمد از کارمزدهای پروتکل هستند و می‌توانند در برنامه‌های ایردراپ شرکت کنند. همتای غیرقابل انتقال سهام‌گذاری شده (staking)، یعنی vOT، نمایانگر OT سهام‌گذاری شده است و در ساختار انگیزشی و حاکمیت پروتکل نقش دارد.

Onchain Trade Protocol چندین مزیت متمایز ارائه می‌دهد. یک مزیت اصلی مدل تامین نقدینگی تک‌توکنی آن است که هدف آن ساده‌سازی مدیریت دارایی برای تامین‌کنندگان نقدینگی و کاهش مواجهه با ضرر ناپایدار (impermanent loss) در مقایسه با AMMهای سنتی است. معامله‌گران از مبادلات دائمی درون‌زنجیره‌ای (on-chain perpetual swaps) با لغزش صفر بهره می‌برند که منجر به قیمت‌های اجرایی قابل پیش‌بینی‌تر می‌شود. دارندگان توکن از تقسیم درآمد بهره‌مند می‌شوند و بخشی از کارمزدهای تولید شده توسط پروتکل را دریافت می‌کنند. تامین‌کنندگان نقدینگی کارمزدهای مختلفی از جمله کارمزدهای مبادله (swap fees)، کارمزدهای وام‌گیری (borrow fees) و کارمزدهای معاملات دائمی (perpetual trading fees) را کسب می‌کنند که بازدهی بالقوه آن‌ها را در اکوسیستم افزایش می‌دهد.

مانند تمام پروژه‌های کریپتو، OT با خطرات عمومی مانند نوسانات بازار و عدم قطعیت رگولاتوری مواجه است. به طور خاص، با توجه به ماهیت آن به عنوان یک DEX و پلتفرم استیبل‌کوین الگوریتمی، نگرانی‌های بالقوه شامل خطرات تمرکزگرایی، به ویژه در تعیین قیمت، و خطرات تامین نقدینگی مانند ضرر ناپایدار (impermanent loss) (هرچند OT قصد دارد این را کاهش دهد) می‌شود. ثبات استیبل‌کوین الگوریتمی بومی آن، OSD، حیاتی است؛ نرخ برابری (peg) آن به شدت به نقدینگی قوی و مکانیزم‌های بازار مستحکم وابسته است. هرگونه شکست در این مکانیزم‌ها می‌تواند بر ثبات OSD و در نتیجه، سلامت کلی پروتکل تأثیر بگذارد که نیازمند نظارت دقیق و بررسی‌های لازم است.

در حالی که توکن‌های Onchain Trade Protocol در انتظار لیست شدن گسترده‌تر در صرافی‌ها هستند، ممکن است در صرافی‌های کریپتوی پیشرو در دسترس قرار گیرند. برخی پلتفرم‌ها، مانند LBank، ممکن است این توکن را با جفت‌های معاملاتی مختلف لیست کنند. کاربران همچنین می‌توانند از طریق برنامه‌های سهام‌گذاری (staking) یا وام‌دهی (lending) ارائه شده در پلتفرم‌های مختلف، از جمله LBank Earn، به طور بالقوه OT کسب کنند. در مورد ایردراپ‌ها، ۵۰٪ از کل عرضه OT به نقدینگی و مشوق‌های معاملاتی، و همچنین ایردراپ‌های آینده اختصاص یافته است. از لحاظ تاریخی، تعامل با تست‌نت بتا آن‌ها در Arbitrum Goerli یا zkSync Era Goerli روشی برای واجد شرایط شدن برای اسنپ‌شات‌های اولیه بود.