Overlay Protocolقیمت

(OVL)

برخلاف صرافی‌های غیرمتمرکز پیشرو یا پلتفرم‌های مبتنی بر دفتر سفارش (order book)، کاربران Overlay مستقیماً در برابر خود پروتکل معامله می‌کنند. پروتکل به عنوان تنها طرف معامله برای هر پوزیشن عمل می‌کند. این مکانیزم منحصربه‌فرد امکان معاملات «بدون طرف معامله» را روی جریان‌های داده و دارایی‌هایی فراهم می‌کند که معمولاً برای پلتفرم‌های سنتی بیش از حد غیرنقدشونده هستند. با حذف نیاز به تأمین‌کننده نقدینگی خارجی یا خریدار/فروشنده متناظر، Overlay به کاربران اجازه می‌دهد روی بازارهای خاص (niche) بدون محدودیت‌های عمق بازار سنتی پوزیشن بگیرند.

Overlay به جای دارایی‌های نقدشونده سنتی، بر «جریان‌های داده قابل پیش‌بینی» تمرکز دارد. کاربران می‌توانند در طیف گسترده‌ای از بازارهای غیرمتعارف، از جمله نرخ هش Bitcoin، قیمت‌های گاز ETH، قیمت کف (floor prices) در NFT، آمارهای ورزش‌های الکترونیک و دارایی‌های کریپتویی «long-tail» معامله کنند. از آنجایی که این پروتکل به دفتر سفارش یا نقدینگی خارجی نیاز ندارد، می‌تواند از هر جریان داده‌ای که به طور قابل اعتمادی از طریق شبکه‌های اوراکل غیرمتمرکز قابل تأیید باشد، پشتیبانی کند و دسترسی به بازارهایی را فراهم آورد که در صرافی‌های استاندارد در دسترس نیستند.

فاز «Litter Box» مرحله اولیه راه‌اندازی شبکه اصلی Overlay بود که به عنوان یک محیط «sandboxed» طراحی شد. این فاز با عرضه محدود توکن و پارامترهای ریسک پایین‌تر برای اطمینان از ایمنی در مراحل اولیه فعالیت می‌کرد. این مرحله به جامعه و توسعه‌دهندگان اجازه داد تا مدل اقتصادی پروتکل و مکانیزم mint-and-burn را در یک محیط واقعی آزمایش کنند و از عملکرد صحیح سیستم قبل از انتقال به استقرار در مقیاس کامل اطمینان حاصل نمایند.

عرضه OVL پویا است و مستقیماً به عملکرد معامله‌گر بستگی دارد. وقتی یک معامله‌گر در یک پوزیشن برنده می‌شود، پروتکل توکن‌های OVL جدیدی را برای پرداخت سود ضرب (mint) می‌کند. برعکس، وقتی یک معامله‌گر بازنده می‌شود، OVL که به عنوان وثیقه برای آن معامله استفاده شده بود، به طور دائمی سوزانده (burn) می‌شود. این بدان معناست که اگر معامله‌گران در مجموع سودده باشند، عرضه افزایش می‌یابد (تورمی)؛ اگر بیشتر از بردشان ضرر کنند، عرضه کاهش می‌یابد (انقباضی). نرخ‌های تأمین مالی (Funding rates) به عنوان ابزاری برای تعادل و مدیریت این عرضه در طول زمان مورد استفاده قرار می‌گیرند.

برای محافظت در برابر رویدادهای «قوی سیاه» (black swan) و تورم بیش از حد، پروتکل چندین ابزار مدیریت ریسک را پیاده‌سازی کرده است. این ابزارها شامل Payoff Caps هستند که حداکثر سود یک معامله واحد را محدود می‌کنند، و سقف‌های Open Interest (OI) که مجموع حجم پوزیشن‌های مجاز در یک سمت بازار را محدود می‌کنند. علاوه بر این، پروتکل از شبیه‌سازی‌های تاثیر قیمت و slippage استفاده می‌کند تا از دستکاری سیستم توسط بازیگران بزرگ از طریق داده‌های اوراکل جلوگیری کند و یکپارچگی مدل mint-and-burn را تضمین نماید.

استیکینگ OVL به کاربران حقوق حاکمیتی و سهمی از کارمزدهای پروتکل را اعطا می‌کند. تعهد بلندمدت از طریق یک ضریب پاداش (multiplier) داده می‌شود، به طوری که قفل کردن توکن‌ها برای دوره‌های طولانی‌تر، قدرت رأی‌دهی و پاداش‌ها را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد. در رابطه با ایردراپ‌های جامعه، مانند کمپین‌های «Hotpot» یا «Alpha»، واجد شرایط بودن معمولاً مستلزم مشارکت فعال در اکوسیستم پروتکل است. کاربران اغلب برای واجد شرایط شدن در این مشوق‌ها، نیاز به جمع‌آوری امتیازهای مشارکت یا فعالیت در فاز «Litter Box» دارند.