Zephyr Protocolقیمت

(ZEPH)

باگ "Morphing" یک آسیب‌پذیری بود که به پروتکل اجازه می‌داد انواع دارایی‌ها را به اشتباه شناسایی کند و به طور بالقوه اجازه می‌داد یک دارایی به جای دارایی دیگری خرج شود. برای رفع این مشکل، یک حسابرسی جامع در سطح شبکه در اواخر سال ۲۰۲۴ و اوایل سال ۲۰۲۵ انجام شد. این فرآیند شامل «فریز کردن» زنجیره برای تطبیق موجودی واقعی بود. Hardfork v11 این اصلاحات را پیاده‌سازی کرد و از یکپارچگی موجودی اطمینان حاصل نمود. در حالی که برخی از صرافی‌های متمرکز در تطبیق موجودی‌ها با چالش‌هایی روبرو شدند، پروتکل با موفقیت به یک دفتر کل تایید شده مهاجرت کرد تا از سلامت بلندمدت اکوسیستم محافظت کند.

پروتکل Zephyr از یک اکوسیستم چهار دارایی استفاده می‌کند: ۱. ZEPH کوین کاربردی بومی و قابل استخراج است که برای گس و وثیقه استفاده می‌شود. ۲. ZSD (Zephyr Stable Dollar) یک استیبل‌کوین محرمانه است که به دلار آمریکا وابسته (Peg) است. ۳. ZRS (Reserve Shares) نشان‌دهنده حقوق صاحبان سهام در ذخایر پروتکل است که در آن دارندگان از کارمزدهای پروتکل بهره‌مند می‌شوند. ۴. ZYS (Yield Shares) دارایی‌های تخصصی هستند که به کاربران اجازه می‌دهند روی دارایی‌های ZSD خود سود غیرفعال (Yield) کسب کنند. این ساختار چند دارایی به پروتکل اجازه می‌دهد تا پایداری را حفظ کرده، حریم خصوصی را فراهم کند و مشوق‌هایی را برای تامین‌کنندگان نقدینگی و جستجوگران سود ارائه دهد.

برخلاف استیبل‌کوین‌های الگوریتمیک که برای حفظ قیمت به ضرب (Mint) توکن‌های پایه متکی هستند، ZSD یک استیبل‌کوین با وثیقه بیش از حد (Over-collateralized) است. این پروتکل به حداقل نسبت ذخیره ۴۰۰٪ نیاز دارد. پروتکل به جای ضرب بازگشتی کوین پایه ZEPH، از ذخایر ارائه شده توسط دارندگان ZRS (Reserve Share) استفاده می‌کند. این طراحی از «مارپیچ مرگ» که با مدل‌های دارای وثیقه ناکافی مرتبط است، جلوگیری می‌کند. پروتکل با تکیه بر نسبت بالای وثیقه به بدهی، تضمین می‌کند که هر ZSD در گردش، توسط ارزش بسیار بیشتری در ذخایر خود پشتیبانی می‌شود.

پروتکل Zephyr Protocol از الگوریتم هش RandomX استفاده می‌کند، همان مکانیسم اثبات کار که توسط Monero استفاده می‌شود. RandomX به طور خاص طراحی شده است تا با بهینه‌سازی برای CPUهای چندمنظوره، در برابر ASIC مقاوم باشد. این امر تضمین می‌کند که شبکه غیرمتمرکز باقی می‌ماند، زیرا افراد می‌توانند با استفاده از سخت‌افزار استاندارد کامپیوتر به جای دستگاه‌های گران‌قیمت و تخصصی ASIC، استخراج کنند. در حالی که استخراج با لپ‌تاپ‌های معمولی امکان‌پذیر است، CPUهای سطح بالا برای کارایی بیشتر توصیه می‌شوند. علاوه بر این، بخشی از پاداش بلاک برای اطمینان از پایداری اکوسیستم، به ذخایر پروتکل و توزیع سود اختصاص می‌یابد.

پروتکل Zephyr که بر روی کدبیس Monero ساخته شده است، ویژگی‌های پیشرو در صنعت حریم خصوصی از جمله Ring Signatures، Stealth Addresses و Confidential Transactions را به ارث برده است. این فناوری‌ها تضمین می‌کنند که فرستنده، گیرنده و مقادیر تراکنش از دید عموم پنهان بمانند. مزیت اصلی Zephyr ارائه این سطح از حریم خصوصی برای یک استیبل‌کوین (ZSD) است. برخلاف بلاک‌چین‌های شفاف، Zephyr غیرمتمرکز و مبتنی بر PoW است، به این معنی که نمی‌توان آن را توسط مراجع مرکزی «خاموش» یا سانسور کرد و به کاربران راهی خصوصی برای ذخیره ارزش پایدار بدون به خطر انداختن ناشناس بودن ارائه می‌دهد.

پس از Hardfork v11، پروتکل به انواع دارایی‌های جدید انتقال یافت تا از موجودی پاک و حسابرسی شده اطمینان حاصل شود. کاربران موظف بودند در یک بازه زمانی مشخص، یک "Audit Transaction" (اساساً انتقال به خود) انجام دهند تا دارایی‌های خود را تایید کنند. این فرآیند تایید کرد که کوین‌ها قانونی هستند و از طریق اکسپلویت‌های قبلی ایجاد نشده‌اند. اگر کاربران این بازه زمانی را از دست داده باشند یا در طول حسابرسی دارایی‌های خود را در صرافی‌های خاصی که همکاری نکردند نگه داشته باشند، موجودی آن‌ها ممکن است به عنوان «حسابرسی نشده» یا نامعتبر ظاهر شود. این تطبیق یک‌باره برای تامین امنیت آینده شبکه و اصلاح دفتر کل ضروری بود.