چرا تعداد سهام مایکرو استراتژی در حال افزایش است؟

پیمایش در پایه سهام در حال گسترش مایکرواستراتژی: بررسی عمیق استراتژی سرمایه‌ای مبتنی بر بیت‌کوین آن

مایکرواستراتژی (MicroStrategy - MSTR) به یک مورد مطالعاتی جذاب در امور مالی شرکتی، به ویژه در چشم‌انداز نوظهور دارایی‌های دیجیتال تبدیل شده است. چرخش استراتژیک آن از یک شرکت نرم‌افزاری سنتی هوش تجاری به یک ابزار بالفعل برای انباشت بیت‌کوین، سرمایه‌گذاران و تحلیلگران را به یک اندازه مجذوب خود کرده است. یک پیامد قابل توجه این استراتژی تهاجمی، افزایش مداوم تعداد سهام در گردش (Shares Outstanding) آن است که در یک دوره نسبتاً کوتاه از ارقام حدود ۳۳۳.۷۵ میلیون به بیش از ۳۳۵ میلیون سهم رسیده است. درک این روند مستلزم بررسی دقیق مدل منحصر به فرد تخصیص سرمایه مایکرواستراتژی است که اساساً انتشار سهام را به پیگیری بی‌وقفه بیت‌کوین گره می‌زند.

سفر مایکرواستراتژی به دنیای بیت‌کوین در اوت ۲۰۲۰ و به رهبری مدیرعامل وقت آن، مایکل سیلور (Michael Saylor) آغاز شد. این شرکت قصد خود را برای پذیرش بیت‌کوین به عنوان دارایی ذخیره اصلی خزانه‌داری خود اعلام کرد و دلیل آن را نگرانی از کاهش ارزش پول فیات و ارزش پیشنهادی بلندمدت این دارایی دیجیتال غیرمتمرکز دانست. این تصمیم نشان‌دهنده یک تغییر عمیق بود که ساختار مالی شرکت و متعاقباً رویکرد آن برای افزایش سرمایه را متحول کرد. محرک اصلی پشت افزایش تعداد سهام ساده است: تامین مالی این خریدهای کلان بیت‌کوین. با این حال، مکانیسم‌ها و پیامدهای آن چندوجهی است و نیاز به کاوش عمیق‌تر در دنیای تامین مالی از طریق حقوق صاحبان سهام و استقرار استراتژیک آن دارد.

مکانیک رقیق شدن سهام: سوخت‌رسانی به ذخایر بیت‌کوین

در اصل، افزایش «سهام در گردش» به این معنی است که یک شرکت سهام جدید صادر کرده است و در نتیجه تعداد کل سهام در اختیار همه سرمایه‌گذاران را افزایش داده است. این فرآیند معمولاً «رقیق شدن» (Dilution) نامیده می‌شود، زیرا مالکیت شرکت و سودهای آتی را بین تعداد بیشتری از سهام تقسیم می‌کند و به طور بالقوه ارزش هر سهم موجود را کاهش می‌دهد. برای مایکرواستراتژی، این یک محصول جانبی تصادفی از عملیات نیست، بلکه یک استراتژی عمدی و شفاف است.

روش اصلی که مایکرواستراتژی برای افزایش تعداد سهام خود جهت خرید بیت‌کوین به کار گرفته، از طریق عرضه‌های «در بازار» (At-The-Market یا ATM) است.

عرضه در بازار (ATM) چیست؟

عرضه ATM یک ابزار تامین مالی منعطف از طریق حقوق صاحبان سهام است که به شرکت اجازه می‌دهد سهام جدید را به جای یک پیشنهاد ثانویه سنتی و بزرگ، به طور مستقیم و در طول زمان در بازار آزاد به فروش برساند. روند کار برای مایکرواستراتژی معمولاً به این صورت است:

• مجوز: هیئت مدیره شرکت فروش مقدار مشخصی دلار یا تعداد معینی سهم را از طریق تسهیلات ATM مجاز می‌کند.
• همکاری با کارگزاران: بانک‌های سرمایه‌گذاری برای فعالیت به عنوان کارگزار استخدام می‌شوند.
• فروش در بازار: کارگزاران سهام تازه منتشر شده را مستقیماً در بورس و با قیمت‌های رایج بازار می‌فروشند. این فروش‌ها معمولاً به صورت تدریجی و در بلوک‌های کوچک‌تر انجام می‌شوند تا از نوسان شدید قیمت بازار جلوگیری شود.
• افزایش سرمایه مستمر: این کار به شرکت اجازه می‌دهد تا در صورت نیاز و به طور مداوم سرمایه جذب کند، نه در قالب ترانش‌های بزرگ و مجزا.

مزایای عرضه‌های ATM برای مایکرواستراتژی با استراتژی آن مطابقت ویژه‌ای دارد:

• انعطاف‌پذیری و سرعت: مایکرواستراتژی می‌تواند به سرعت و به صورت فرصت‌طلبانه سرمایه جذب کند و اغلب از شرایط مساعد بازار بیت‌کوین یا عملکرد سهام خود بهره ببرد.
• بهره‌وری هزینه: در مقایسه با عرضه‌های سنتی، عرضه‌های ATM معمولاً هزینه‌های پذیره‌نویسی و هزینه‌های قانونی کمتری دارند.
• کاهش تأثیر بر بازار: فروش تدریجی سهام، خطر شوک‌های قیمتی را که یک عرضه ثانویه بزرگ و ناگهانی ممکن است ایجاد کند، به حداقل می‌رساند.
• همسویی استراتژیک: این روش به شرکت اجازه می‌دهد تا استراتژی خرید بیت‌کوین خود را با دقت تامین مالی کرده و سرمایه را به محض جمع‌آوری مستقر کند.

هر سهم فروخته شده از طریق عرضه ATM مستقیماً به افزایش کل سهام در گردش مایکرواستراتژی کمک می‌کند. این روش یکی از ویژگی‌های ثابت تلاش‌های افزایش سرمایه مایکرواستراتژی از زمان آغاز استراتژی بیت‌کوین بوده و آن را به مهم‌ترین عامل پشت افزایش تعداد سهام تبدیل کرده است.

نقش اوراق قرضه قابل تبدیل

در حالی که عرضه‌های ATM مستقیم‌ترین علت صدور سهام جدید هستند، مایکرواستراتژی از اوراق قرضه ارشد قابل تبدیل (Convertible Senior Notes) نیز به طور گسترده استفاده کرده است. این‌ها شکلی از بدهی هستند که تحت شرایط خاص، معمولاً به انتخاب دارنده اوراق یا شرکت، یا در زمان سررسید، می‌توانند به حقوق صاحبان سهام (سهام شرکت) تبدیل شوند.

• بدهی اولیه: هنگام انتشار، اوراق قرضه قابل تبدیل به عنوان بدهی عمل می‌کنند و نیاز به پرداخت سود دارند.
• پتانسیل رقیق شدن: ویژگی «قابل تبدیل» به این معنی است که اگر این اوراق به سهام تبدیل شوند، مستقیماً تعداد سهام در گردش را افزایش داده و منجر به رقیق شدن می‌شوند. قیمت تبدیل معمولاً با حق بیمه‌ای نسبت به قیمت سهام در زمان انتشار تعیین می‌شود، به این معنی که اگر قیمت سهام به طور قابل توجهی افزایش یابد، تبدیل جذاب می‌شود.
• تامین مالی استراتژیک: مایکرواستراتژی اغلب از اوراق قرضه قابل تبدیل استفاده کرده است زیرا نرخ بهره کمتری نسبت به بدهی‌های سنتی دارند (به دلیل گزینه سهام تعبیه شده در آن‌ها) و مبلغ قابل توجهی از سرمایه را برای خرید بیت‌کوین بدون رقیق شدن فوری فراهم می‌کنند. با این حال، آن‌ها پتانسیل رقیق شدن در آینده را به همراه دارند.

بنابراین، افزایش تعداد سهام مایکرواستراتژی ناشی از ترکیبی از فروش مستمر سهام از طریق ATM و تبدیل احتمالی یا واقعی ترانش‌های مختلف اوراق قرضه قابل تبدیل آن است. هر دو مکانیسم صراحتاً برای تامین مالی انباشت بیت‌کوین طراحی شده‌اند.

ضرورت استراتژیک: تامین مالی خریدهای بیت‌کوین

دلیل افزایش تعداد سهام مایکرواستراتژی با ماموریت شرکتی آن برای خرید و نگهداری بیت‌کوین گره خورده است. این موضوع صرفاً مربوط به تامین مالی عملیاتی نیست؛ بلکه یک ضرورت استراتژیک برای جمع‌آوری چیزی است که شرکت آن را برترین دارایی دیجیتال جهان می‌داند.

چالش مقیاس: بیت‌کوین به عنوان دارایی خزانه‌داری

• ذخایر نقدی سنتی در مقابل سرمایه بیت‌کوین: یک شرکت نرم‌افزاری معمولی از عملیات خود پول نقد تولید می‌کند که ممکن است آن را در حساب‌های بانکی نگه دارد، در اوراق بهادار کوتاه‌مدت سرمایه‌گذاری کند یا برای سود سهام، بازخرید سهام یا تحقیق و توسعه استفاده کند. با این حال، مایکرواستراتژی به مبالغ هنگفتی برای خرید بیت‌کوین در مقیاس میلیون‌ها و گاهی صدها میلیون دلار نیاز دارد. جریان نقدینگی عملیاتی آن، اگرچه سالم است، اما برای خریدهایی با این ابعاد کافی نیست.
• قرار گرفتن در معرض اهرمی (Leveraged Exposure): با انتشار سهام یا بدهی‌های قابل تبدیل برای خرید بیت‌کوین، مایکرواستراتژی به سهامداران خود امکان می‌دهد بدون نیاز به خرید مستقیم یا نگهداری (Custody) ارز دیجیتال، در معرض نوسانات قیمتی بیت‌کوین به صورت اهرمی قرار بگیرند. این اهرم از استفاده از سرمایه (حقوق صاحبان سهام و بدهی) که فراتر از سود عملیاتی اصلی آن است، برای خرید این دارایی حاصل می‌شود.

ایجاد تعادل بین حقوق صاحبان سهام و بدهی

استراتژی سرمایه‌ای مایکرواستراتژی شامل یک تعامل پویا بین انتشار سهام و انتشار بدهی (عمدتاً اوراق قرضه قابل تبدیل) است. هر کدام از این‌ها مزایا و معایب خود را دارند:

• حقوق صاحبان سهام (سهام جدید):
  • مزایا: هزینه‌های پرداخت سود یا تعهدات بازپرداخت اصل سرمایه را متحمل نمی‌شود. سرمایه دائمی فراهم می‌کند و می‌تواند به طور منعطف از طریق عرضه‌های ATM جذب شود.
  • معایب: مالکیت سهامداران فعلی و سود به ازای هر سهم (EPS) را رقیق می‌کند.
• بدهی (اوراق قرضه قابل تبدیل):
  • مزایا: بلافاصله باعث رقیق شدن سهامداران نمی‌شود. اغلب به دلیل ویژگی تبدیل، نرخ بهره کمتری نسبت به بدهی‌های سنتی دارد. امکان تزریق سرمایه بزرگ و فوری را فراهم می‌کند.
  • معایب: مستلزم پرداخت سود و تعهدات بازپرداخت است (اگر تبدیل نشود). خطر رقیق شدن در آینده پس از تبدیل را به همراه دارد و اهرم مالی شرکت را افزایش می‌دهد.

تیم مالی مایکرواستراتژی به طور مداوم شرایط بازار، نرخ بهره، قیمت سهام خود و قیمت بیت‌کوین را ارزیابی می‌کند تا سودمندترین ترکیب تامین مالی از طریق سهام و بدهی را در هر زمان معین تعیین کند. هدف نهایی ثابت باقی می‌ماند: خرید بیت‌کوین بیشتر. این نیاز مداوم به سرمایه ناگزیر منجر به رشد تعداد کل سهام در گردش در طول زمان می‌شود.

تاثیر رقیق شدن: ایجاد تعادل برای سهامداران

برای بسیاری از سرمایه‌گذاران، رقیق شدن سهام اغلب به عنوان یک اتفاق منفی تلقی می‌شود. این موضوع نشان می‌دهد که سهم آن‌ها از دارایی شرکت در حال کوچک شدن است و پتانسیل کاهش سهم آن‌ها از سودهای آتی و قدرت رای‌دهی وجود دارد. با این حال، مورد مایکرواستراتژی زمینه منحصر به فردی را ارائه می‌دهد که در آن، این خرد مرسوم توسط استراتژی خاص و دارایی‌محور شرکت به چالش کشیده می‌شود.

رقیق شدن در بافت استراتژی بیت‌کوین مایکرواستراتژی

استراتژی رقیق‌سازی مایکرواستراتژی احتمالاً یکی از شفاف‌ترین استراتژی‌ها در تاریخ شرکت‌ها است. سهامداران دقیقاً می‌دانند چرا سهام جدید منتشر می‌شود: برای خرید بیت‌کوین. این درک، درک رقیق شدن را برای بخش خاصی از سرمایه‌گذاران متحول می‌کند.

• «پریمیوم بیت‌کوین»: سهام مایکرواستراتژی اغلب با حق بیمه (پریمیوم) نسبت به خالص ارزش دارایی‌های (NAV) زیربنایی بیت‌کوین‌هایش معامله می‌شود. این «پریمیوم بیت‌کوین» بازتاب‌دهنده اشتهای سرمایه‌گذاران برای یک ابزار قابل دسترس و معامله‌شده در بورس جهت کسب در معرض بیت‌کوین قرار گرفتن، در کنار مزایای احتمالی مدیریت سیلور است. وقتی سهام MSTR با پریمیوم معامله می‌شود، انتشار سهام جدید جذاب‌تر است، زیرا شرکت برای هر سهم فروخته شده، سرمایه بیشتری نسبت به ارزش ذاتی بیت‌کوین به ازای هر سهم دریافت می‌کند.
• توجیه برای رقیق شدن: برای سرمایه‌گذارانی که به افزایش ارزش بلندمدت بیت‌کوین اعتقاد دارند، رقیق شدن ناشی از انتشار سهام برای خرید بیت‌کوین بیشتر به عنوان یک سرمایه‌گذاری استراتژیک دیده می‌شود. انتظار این است که افزایش ارزش خزانه بیت‌کوین شرکت، اثر رقیق‌کننده را بر مبنای هر سهم جبران کند. در این حالت، محاسبات از EPS سنتی به معیارهایی مانند «بیت‌کوین به ازای هر سهم» تغییر می‌یابد.
• ارزش پیشنهادی برای سهامدار:
  • در معرض بیت‌کوین قرار گرفتن غیرمستقیم: مایکرواستراتژی مسیری تنظیم‌شده و قابل معامله در بورس را برای سرمایه‌گذاران فراهم می‌کند تا بدون نگهداری مستقیم دارایی، مدیریت کلیدهای خصوصی یا برخورد با صرافی‌های رمزارز، در معرض نوسانات بیت‌کوین قرار گیرند.
  • مدیریت فعال خزانه‌داری: در حالی که برخی منتقدان مخالف مدیریت فعال دارایی خزانه‌داری هستند، حامیان استراتژی مایکرواستراتژی را روشی نوآورانه برای به حداکثر رساندن ارزش دارایی‌های بیت‌کوین خود، احتمالاً از طریق خریدهای استراتژیک و فرصت‌های اهرمی آینده می‌بینند.
  • اهرم در معرض قرار گرفتن: به دلیل تامین مالی از طریق بدهی و پریمیومی که سهام آن اغلب دارد، MSTR می‌تواند یک شرط‌بندی اهرمی روی حرکات قیمت بیت‌کوین ارائه دهد که بازده (و ضرر) را برای سرمایه‌گذاران بزرگنمایی می‌کند.

بنابراین سرمایه‌گذارانی که مایکرواستراتژی را ارزیابی می‌کنند باید چارچوب تحلیلی خود را تغییر دهند. معیارهای سنتی مانند نسبت P/E و EPS در انزوا اهمیت کمتری پیدا می‌کنند. در عوض، تمرکز به موارد زیر معطوف می‌شود:

• بیت‌کوین به ازای هر سهم (Bitcoin per share): این معیار مستقیماً ردیابی می‌کند که هر سهم نشان‌دهنده چه مقدار بیت‌کوین است و به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد ارزیابی کنند که آیا انباشت بیت‌کوین شرکت از اثر رقیق‌کننده انتشار سهام جدید پیشی می‌گیرد یا خیر.
• ارزش بنگاه (EV) در مقابل دارایی‌های بیت‌کوین: مقایسه ارزش کل بازار شرکت (شامل بدهی) با ارزش دارایی‌های بیت‌کوین آن به تعیین اینکه آیا سهام با پریمیوم یا دیسکانت (تخفیف) نسبت به دارایی زیربنایی خود معامله می‌شود، کمک می‌کند.

بافت تاریخی و روند انتشار سهام

روند افزایش سهام در گردش برای مایکرواستراتژی یک پدیده اخیر نیست، بلکه یک استراتژی مداوم است که از اواخر سال ۲۰۲۰ تکامل یافته است.

• مراحل اولیه (۲۰۲۰-۲۰۲۱): در ابتدا، مایکرواستراتژی ترکیبی از وجه نقد موجود، بدهی (اوراق قرضه قابل تبدیل) و افزایش سرمایه‌های کوچک‌تر را برای تامین مالی اولین خریدهای بزرگ بیت‌کوین خود به کار گرفت. با افزایش قیمت بیت‌کوین، قیمت سهام MSTR نیز افزایش یافت و انتشار سهام را به روشی جذاب‌تر و کارآمدتر برای جذب سرمایه تبدیل کرد.
• عرضه‌های مستمر ATM (۲۰۲۱ تاکنون): مایکرواستراتژی به طور منظم تسهیلات عرضه ATM را اعلام و استفاده کرده است. به عنوان مثال، در اواسط سال ۲۰۲۱، این شرکت برای عرضه ATM تا سقف ۱ میلیارد دلار پرونده تشکیل داد. پس از آن اعلامیه‌های بعدی برای تسهیلات ATM اضافی، اغلب به مبلغ صدها میلیون دلار یا بیشتر، با بیان صریح قصد استفاده از عواید برای خرید بیت‌کوین بیشتر منتشر شد.
• نمونه‌های رشد: ارقام ذکر شده در داده‌های پس‌زمینه — حرکت از حدود ۳۳۳.۷۵ میلیون سهم به ۳۳۴.۱ میلیون یا ۳۳۵.۷۸ میلیون سهم در گردش — با فروش‌های تدریجی و مداومی که توسط برنامه‌های ATM تسهیل شده‌اند، مطابقت دارد. این‌ها انتشارهای تک‌باره و عظیم سهام نیستند، بلکه جریانی مداوم از فروش در بازار طی هفته‌ها و ماه‌ها هستند که نشان‌دهنده تولید مستمر سرمایه برای خرید بیت‌کوین است.
• پیوند با شرایط بازار: سرعت انتشار سهام اغلب با فرصت‌های بازار همبستگی دارد. زمانی که قیمت بیت‌کوین برای خرید مناسب است یا زمانی که قیمت سهام مایکرواستراتژی عملکرد قوی دارد (که باعث می‌شود رقیق شدن تأثیر کمتری بر ارزش‌گذاری آن داشته باشد)، شرکت تمایل دارد تلاش‌های خود را برای افزایش سرمایه تسریع کند.

این الگوی تاریخی تأکید می‌کند که افزایش تعداد سهام یک ناهنجاری نیست، بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر، ثابت و به خوبی اطلاع‌رسانی شده از مدل عملیاتی مایکرواستراتژی است.

چشم‌انداز آینده و ملاحظات سرمایه‌گذاران

با توجه به استراتژی اعلام شده مایکرواستراتژی، بسیار محتمل است که تعداد سهام آن در آینده قابل پیش‌بینی همچنان افزایش یابد.

ادامه جذب سرمایه برای رشد بیت‌کوین

تا زمانی که مدیریت مایکرواستراتژی به افزایش ارزش بیت‌کوین اعتقاد داشته باشد و استراتژی خود را برای انباشت این دارایی حفظ کند، احتمالاً به موارد زیر ادامه خواهد داد:

• استفاده از عرضه‌های ATM: این ابزارهای منعطف مکانیسم اصلی برای جذب سرمایه از طریق حقوق صاحبان سهام باقی خواهند ماند.
• انتشار اوراق قرضه قابل تبدیل: در صورت مساعد بودن شرایط بازار و نرخ بهره، شرکت ممکن است به انتشار بدهی‌هایی ادامه دهد که در نهایت می‌توانند به سهام تبدیل شوند.
• بررسی سایر روش‌های تامین مالی: اگرچه کمتر رایج است، اما شرکت می‌تواند ساختارهای تامین مالی نوآورانه دیگری را که با ماموریت بیت‌کوین‌محور آن همسو باشد، بررسی کند.

این بدان معناست که سرمایه‌گذاران باید انتظار افزایش مداوم، اگر نه شتابان، در سهام در گردش را داشته باشند، زیرا مایکرواستراتژی تلاش می‌کند دارایی‌های بیت‌کوین خود را گسترش دهد.

ارزیابی مایکرواستراتژی به عنوان یک سرمایه‌گذاری

برای سرمایه‌گذاران بالقوه و فعلی، درک این پویایی برای تصمیم‌گیری آگاهانه بسیار مهم است. سرمایه‌گذاری در مایکرواستراتژی شبیه سرمایه‌گذاری در یک شرکت نرم‌افزاری سنتی نیست؛ این سرمایه‌گذاری عمیقاً با سرنوشت بیت‌کوین گره خورده است.

• ریسک اصلی: نوسانات قیمت بیت‌کوین: مهم‌ترین ریسک، نوسانات ذاتی بیت‌کوین است. هرگونه کاهش قابل توجه در قیمت بیت‌کوین مستقیماً بر ترازنامه مایکرواستراتژی تأثیر می‌گذارد و پتانسیل کاهش ارزش دارایی و قیمت سهام آن را دارد.
• تأثیر رقیق شدن: هرچند که توسط استراتژی بیت‌کوین توجیه می‌شود، اما رقیق شدن همچنان به معنای نسبت کمتری از سودها و دارایی‌های آتی به ازای هر سهم است. سرمایه‌گذاران باید مدام ارزیابی کنند که آیا ارزش ایجاد شده توسط خریدهای بیت‌کوین از این اثر رقیق‌کننده پیشی می‌گیرد یا خیر.
• محیط رگولاتوری: تغییرات در قوانین ارزهای دیجیتال می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر ارزش بیت‌کوین و به تبع آن بر تز سرمایه‌گذاری مایکرواستراتژی داشته باشد.
• ریسک نرخ بهره (برای بدهی): برای بخش بدهی، افزایش نرخ بهره می‌تواند هزینه‌های استقراض را افزایش داده و بر سودآوری تأثیر بگذارد.
• پریمیوم/دیسکانت مدیریت: بازار ممکن است بر اساس احساسات سرمایه‌گذاران نسبت به تیم مدیریت، رهبری مایکل سیلور و روایت کلی بیت‌کوین، پریمیوم یا دیسکانتی برای سهام مایکرواستراتژی در نظر بگیرد.

در مقابل، پتانسیل‌های صعودی نیز به همان اندازه قابل توجه هستند:

• افزایش قابل توجه ارزش بیت‌کوین: اگر بیت‌کوین به مسیر صعودی بلندمدت خود ادامه دهد، دارایی‌های قابل توجه مایکرواستراتژی می‌تواند منجر به افزایش سرمایه عظیمی برای سهامداران شود.
• ادامه پذیرش سازمانی: رشد علاقه نهادها به بیت‌کوین می‌تواند استراتژی مایکرواستراتژی را بیشتر تأیید کرده و سهام آن را تقویت کند.
• موقعیت منحصر به فرد در بازار: مایکرواستراتژی یکی از معدود شرکت‌های سهامی عام غیر استخراج‌کننده (Non-mining) با استراتژی اصلی خزانه‌داری متمرکز بر بیت‌کوین است که پروفایل سرمایه‌گذاری متمایزی را ارائه می‌دهد.

در نهایت، سرمایه‌گذاری در مایکرواستراتژی مستلزم اعتقاد قوی به آینده بیت‌کوین و پذیرش استراتژی سرمایه‌ای غیرمتعارف و مبتنی بر رقیق‌سازی شرکت است. این سهم اغلب به عنوان یک «ETF بیت‌کوین اهرمی» برای کسانی که به دنبال بازی تهاجمی‌تر روی رشد این دارایی دیجیتال هستند، نگریسته می‌شود.

نتیجه‌گیری: بازتعریف یک مدل منحصر به فرد تخصیص سرمایه

افزایش تعداد سهام مایکرواستراتژی دلیلی برای هشدار به خاطر پریشانی مالی نیست و نشانه‌ای از یک کسب‌وکار در حال مبارزه هم به شمار نمی‌رود. در عوض، این یک جزء شفاف، عمدی و استراتژیک از مدل منحصر به فرد تخصیص سرمایه آن است. مایکرواستراتژی با انتشار مداوم سهام جدید، عمدتاً از طریق عرضه‌های منعطف ATM، به طور فعال ماموریت خود را برای خرید و نگهداری بیت‌کوین تامین مالی می‌کند.

این استراتژی مایکرواستراتژی را به چیزی فراتر از یک شرکت نرم‌افزاری تبدیل کرده است؛ اکنون این شرکت به طور گسترده به عنوان پروکسی (نماینده) برای در معرض بیت‌کوین قرار گرفتن در بازارهای مالی سنتی شناخته می‌شود. اگرچه این رویکرد ناگزیر منجر به رقیق شدن سهام می‌شود، اما شرط‌بندی شرکت بر این است که افزایش ارزش خزانه بیت‌کوین آن به طور قابل توجهی بر این اثر در مبنای هر سهم برتری داشته باشد و در نهایت برای سهامداران بلندمدت خود ارزش خلق کند. سفر مایکرواستراتژی نمونه‌ای از بازتعریف نوآورانه، هرچند بحث‌برانگیز، از مدیریت خزانه‌داری شرکتی در عصر دیجیتال است و الگویی را برای نحوه تعامل شرکت‌های عمومی با دارایی‌های دیجیتال نوظهور تعیین می‌کند.