چگونه MegaETH زمان بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای را برای اتریوم محقق می‌کند؟

جستجو برای بلاک‌چین آنی: درک نیاز به سرعت

شبکه اصلی اتریوم، به عنوان یکی از ارکان اساسی فناوری غیرمتمرکز، با میانگین زمان بلاک حدود ۱۲ ثانیه فعالیت می‌کند. اگرچه این یک دستاورد بزرگ در زمینه اجماع توزیع‌شده محسوب می‌شود، اما این ریتم زمانی محدودیت‌های ذاتی برای اپلیکیشن‌هایی که نیاز به پاسخگویی آنی دارند، ایجاد می‌کند. هر تراکنش، از یک انتقال توکن ساده گرفته تا تعامل پیچیده با یک قرارداد هوشمند، باید منتظر گنجانده شدن در یک بلاک لایه ۱ (L1) و سپس احتمالاً منتظر بلاک‌های بعدی بماند تا به درجه قابل قبولی از نهایی شدن (Finality) برسد. این تأخیر (Latency)، در کنار نوسانات کارمزد تراکنش (Gas)، اغلب مانع از تجربه کاربری روانی می‌شود که در پلتفرم‌های دیجیتال مدرن انتظار می‌رود.

برای بسیاری از اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (dApps)، به‌ویژه در حوزه‌های بازی (Gaming)، معاملات الگوریتمی در امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) یا محیط‌های تعاملی متاورس، تأخیر ۱۲ ثانیه‌ای برای هر اقدام بسیار طولانی است. این موضوع می‌تواند منجر به رابط کاربری کلافه‌کننده، از دست رفتن فرصت‌های معاملاتی و در مجموع یک تجربه کند شود که در رقابت با جایگزین‌های متمرکز با مشکل مواجه است. این چالش بنیادین، محرک توسعه راهکارهای مقیاس‌پذیری لایه ۲ (L2) شد؛ راهکارهایی که برای ارتقای قابلیت‌های اتریوم بدون به خطر انداختن اصول اصلی امنیتی یا غیرمتمرکز بودن آن طراحی شده‌اند. در میان این لایه ۲های نوآورانه، پروژه‌هایی مانند MegaETH در حال جابه‌جا کردن مرزها هستند و زمان‌های بلاک بی‌سابقه‌ای تا حد ۱۰ میلی‌ثانیه را هدف قرار داده‌اند. این هدف بلندپروازانه نشان‌دهنده یک تغییر پارادایم است که نویدبخش باز شدن قفل پتانسیل‌های جدید برای اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز و بازتعریف درک ما از تعامل با بلاک‌چین است.

مبانی لایه ۲: پارادایم مقیاس‌پذیری

راهکارهای لایه ۲ روی یک بلاک‌چین موجود (لایه ۱ یا L1) فعالیت می‌کنند و ضمن بهره‌گیری از امنیت L1، بار تراکنشی را از روی آن برمی‌دارند. هدف اصلی آن‌ها افزایش ظرفیت پردازش تراکنش‌ها و کاهش هزینه‌ها و تأخیر است که در نهایت منجر به بهبود مقیاس‌پذیری می‌شود. دسته‌بندی‌های مختلفی از لایه ۲ها وجود دارد، از جمله رول‌آپ‌های خوش‌بینانه (Optimistic Rollups)، رول‌آپ‌های دانش‌صفر (ZK-rollups)، ولیدیوم‌ها (Validiums) و پلاسما، که هر کدام از مکانیزم‌های متفاوتی برای دستیابی به اهداف خود استفاده می‌کنند.

صرف‌نظر از نحوه پیاده‌سازی، اصل اساسی اکثر لایه ۲ها شامل پردازش تراکنش‌ها در خارج از زنجیره (Off-chain)، تجمیع آن‌ها و سپس ارسال یک نمایش فشرده یا یک اثبات رمزنگاری‌شده از این تراکنش‌ها به شبکه اصلی اتریوم است. این کار حجم داده‌هایی را که L1 باید پردازش کند به شدت کاهش داده و در نتیجه ظرفیت کلی شبکه را افزایش می‌دهد. ارث‌بری امنیت در اینجا حیاتی است: لایه ۲ها امنیت خود را از اتریوم می‌گیرند، به این معنی که در حالی که تراکنش‌ها خارج از زنجیره رخ می‌دهند، یکپارچگی و نهایی شدن نهایی آن‌ها توسط اجماع قدرتمند L1 تضمین می‌شود.

با این حال، دستیابی به سرعت‌هایی تا حد ۱۰ میلی‌ثانیه فراتر از بهینه‌سازی‌های استاندارد لایه ۲ است. این امر مستلزم یک معماری بسیار تخصصی با تمرکز بر کارایی حداکثری در هر مرحله از چرخه عمر تراکنش، از ارسال و ترتیب‌گذاری گرفته تا اجرا و تولید اثبات است. هدف MegaETH برای رسیدن به این بنچمارک، نیازمند بررسی دقیق چندین مؤلفه فنی به هم پیوسته است که هر یک برای حداکثر سرعت مهندسی شده‌اند.

تحول MegaETH: کالبدشکافی زمان بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای

تلاش برای دستیابی به زمان بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای در بستر لایه ۲ اتریوم، یک دستاورد فنی خیره‌کننده است. این به معنای سیستمی است که برای پردازش تراکنش و به‌روزرسانی وضعیت به صورت تقریباً آنی طراحی شده است. این سرعت نه از طریق یک راهکار جادویی واحد، بلکه از طریق ترکیبی از مکانیزم‌های بسیار بهینه که با هم کار می‌کنند، به دست می‌آید.

۱. اجرای تراکنش خارج از زنجیره و ترتیب‌گذاری متمرکز/نیمه‌متمرکز

گام اساسی برای هر لایه ۲ پرسرعت، انتقال اجرای تراکنش از L1 شلوغ است. در مورد MegaETH، تراکنش‌ها مستقیماً به یک ترتیب‌دهنده (Sequencer) لایه ۲ ارسال می‌شوند. برای زمان بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای، این ترتیب‌دهنده معمولاً یک نود اختصاصی و قدرتمند (یا مجموعه کوچکی از نودهای مجاز) است که مسئولیت‌های زیر را بر عهده دارد:

• جمع‌آوری فوری تراکنش‌ها: ترتیب‌دهنده به طور مداوم تراکنش‌های ورودی را رصد کرده و آن‌ها را با حداقل تأخیر دریافت می‌کند.
• ترتیب‌گذاری قطعی: تراکنش‌ها به صورت قطعی مرتب می‌شوند، که اغلب بر اساس زمان ورود یا یک مکانیزم خاص بازار کارمزد است؛ این کار از پیش‌تازی (Front-running) در داخل بلاک لایه ۲ جلوگیری می‌کند.
• تولید سریع بلاک: برخلاف شبکه غیرمتمرکز ماینرها/ولیدیتورهای اتریوم که به اجماع در میان هزاران نود نیاز دارد، یک ترتیب‌دهنده لایه ۲ می‌تواند به تنهایی بلاک‌های جدید را با فرکانس بسیار بالا ایجاد کند. این کار تأخیر ناشی از پروتکل‌های اجماع توزیع‌شده برای تک‌تک بلاک‌های لایه ۲ را حذف می‌کند. ترتیب‌دهنده در واقع به عنوان یک تولیدکننده بلاک بسیار کارآمد برای زنجیره لایه ۲ عمل می‌کند.

این ترتیب‌گذاری متمرکز یا نیمه‌متمرکز، تسهیل‌کننده حیاتی سرعت است، زیرا سربار ناشی از اجماع اثبات سهام (یا سابقاً اثبات کار) لایه ۱ را دور می‌زند. در حالی که این روش سرعت بی‌نظیری را ارائه می‌دهد، اما یک مبادله (Trade-off) بالقوه از نظر تمرکززدایی در سطح ترتیب‌دهنده ایجاد می‌کند که باید برای تضمین یکپارچگی کلی سیستم و مقاومت در برابر سانسور، با دقت مدیریت شود.

۲. اجماع داخلی بهینه و انتقال وضعیت

در حالی که ترتیب‌دهنده به سرعت بلاک‌های لایه ۲ را تولید می‌کند، این بلاک‌ها همچنان باید نشان‌دهنده انتقال‌های وضعیت معتبر باشند. MegaETH احتمالاً از یک محیط اجرای بسیار کارآمد استفاده می‌کند که کاملاً با ماشین مجازی اتریوم (EVM) سازگار است یا یک جایگزین بسیار بهینه شده است.

• اجرای بهینه EVM: لایه اجرای لایه ۲ باید قادر به پردازش فراخوانی‌های قرارداد هوشمند و تغییرات وضعیت با حداقل سربار محاسباتی باشد. این ممکن است شامل بهینه‌سازی‌های سفارشی، کامپایل درلحظه (Just-in-time compilation) یا موتورهای اجرای موازی‌سازی شده باشد که می‌توانند حجم بالایی از عملیات را در عرض چند میلی‌ثانیه مدیریت کنند.
• نمایش فشرده وضعیت: ساختارهای داده کارآمد و مدیریت وضعیت بسیار مهم هستند. لایه ۲ باید بتواند وضعیت داخلی خود را به سرعت و بدون عملیات سنگین ورودی/خروجی دیسک یا عملیات پیچیده پایگاه داده برای هر بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای به‌روزرسانی کند. پایگاه‌های داده درون‌حافظه‌ای (In-memory) یا راهکارهای ذخیره‌سازی پایدار بسیار بهینه، کلیدی خواهند بود.
• ریشه‌های وضعیت سریع (Fast State Roots): هر بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای باید یک ریشه وضعیت جدید (یک هش رمزنگاری‌شده که کل وضعیت لایه ۲ را نشان می‌دهد) تولید کند. این ریشه برای اثبات‌های رمزنگاری که در نهایت به L1 ارسال می‌شوند، ضروری است. فرآیند محاسبه و به‌روزرسانی این ریشه باید فوق‌العاده سریع باشد.

۳. در دسترس بودن بهینه داده‌ها و تولید اثبات

امنیت یک رول‌آپ به در دسترس بودن داده‌های تراکنش و توانایی اثبات صحت انتقال وضعیت لایه ۲ در لایه ۱ بستگی دارد. برای زمان بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای، این یک چالش منحصر به فرد ایجاد می‌کند.

• دسته‌بندی برای ارسال به L1: اگرچه بلاک‌های لایه ۲ هر ۱۰ میلی‌ثانیه تولید می‌شوند، اما ارسال یک اثبات برای هر تک‌بلاک لایه ۲ به L1 غیرعملی و غیراقتصادی است. در عوض، MegaETH احتمالاً صدها یا هزاران مورد از این بلاک‌های ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای لایه ۲ را در «دسته‌های رول‌آپ» بزرگتر بسته‌بندی می‌کند. این دسته‌های بزرگتر سپس به صورت دوره‌ای، مثلاً هر چند ثانیه یا دقیقه، به لایه ۱ اتریوم ارسال می‌شوند.
• استراتژی‌های در دسترس بودن داده (Data Availability): برای رول‌آپ‌های خوش‌بینانه، تمام داده‌های تراکنش باید برای مقاصد اثبات تقلب در L1 پست شوند. برای رول‌آپ‌های ZK، معمولاً فقط یک اثبات اعتبار و خلاصه‌ای از تغییرات وضعیت پست می‌شود. برای پشتیبانی از بلاک‌های ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای، سیستم باید راهی بسیار کارآمد برای مدیریت و ذخیره این داده‌ها داشته باشد.
  • بهینه‌سازی Calldata: اگر MegaETH یک رول‌آپ خوش‌بینانه باشد، calldata ارسال شده به L1 را به شدت بهینه کرده و آن را تا حد امکان فشرده می‌کند تا هزینه‌های Gas در L1 کاهش یابد و در دسترس بودن داده‌ها تضمین شود.
  • کمیته‌های در دسترس بودن داده (DACs) / ولیدیوم‌ها / Volitions: در برخی از لایه ۲های با ظرفیت بسیار بالا، در دسترس بودن داده‌ها ممکن است توسط یک کمیته جداگانه با امنیت رمزنگاری (DAC) یا یک لایه جایگزین برای در دسترس بودن داده‌ها مدیریت شود. در حالی که این کار مقیاس‌پذیری بالاتری را ارائه می‌دهد، اما مفروضات امنیتی متفاوتی را نسبت به ارسال مستقیم تمام داده‌ها به L1 (که استاندارد رول‌آپ‌ها است) معرفی می‌کند. برای MegaETH، اگر بخواهد به تعریف دقیق «رول‌آپ» پایبند باشد، داده‌ها باید در نهایت در L1 در دسترس باشند. سرعت در اینجا از تولید بلاک داخلی لایه ۲ ناشی می‌شود، نه لزوماً از نهایی شدن فوری در L1 برای هر بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای لایه ۲.
• تولید سریع اثبات:
  • رول‌آپ‌های خوش‌بینانه: اگر ترتیب‌دهنده ریشه وضعیت نادرستی را ارسال کند، باید اثبات تقلب تولید شود. اگرچه این بخشی از فرآیند تولید بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای نیست، اما سیستم باید بتواند به سرعت انتقال‌های وضعیت نامعتبر را شناسایی و به چالش بکشد. پنجره واقعی اثبات تقلب (دوره چالش) همچنان وابسته به L1 است (روزها/هفته‌ها).
  • رول‌آپ‌های ZK: اثبات‌های دانش‌صفر اعتبار رمزنگاری فوری را فراهم می‌کنند. برای زمان بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای، خود فرآیند تولید اثبات باید به طرز باورنکردنی سریع باشد و شاید از سخت‌افزارهای تخصصی (مانند ASICها یا FPGAها) یا سیستم‌های اثبات بسیار موازی‌سازی شده برای تولید سریع اثبات دسته‌های تجمیع‌شده تراکنش‌ها استفاده کند. هزینه و پیچیدگی تولید اثبات‌های ZK برای دسته‌های کوچک بسیار مکرر می‌تواند بازدارنده باشد، بنابراین احتمالاً بلاک‌های لایه ۲ در قالب اثبات‌های بزرگتر دسته‌بندی می‌شوند.

۴. پیش-تأییدیه آنی برای تجربه کاربری

«زمان بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای» برای کاربر در درجه اول به معنای پیش-تأییدیه (Pre-confirmation) سریع است تا نهایی شدن فوری در L1. هنگامی که کاربر تراکنشی را به MegaETH ارسال می‌کند:

• ترتیب‌دهنده تراکنش را در عرض ۱۰ میلی‌ثانیه دریافت، مرتب و در یک بلاک لایه ۲ می‌گنجاند.
• سپس ترتیب‌دهنده بلافاصله یک «تأییدیه نرم» (Soft confirmation) به کیف پول یا dApp کاربر ارسال می‌کند. این سیگنال نشان می‌دهد که تراکنش به طور غیرقابل بازگشت در زنجیره لایه ۲ گنجانده شده و پردازش خواهد شد.
• این تأییدیه نرم تجربه‌ای مشابه تعامل با یک سرور متمرکز را برای کاربر فراهم می‌کند، جایی که اقدامات تقریباً به صورت آنی منعکس می‌شوند. تسویه نهایی واقعی در لایه ۱ اتریوم ممکن است همچنان دقایق یا ساعت‌ها طول بکشد تا دسته‌ها ارسال و نهایی شوند، اما درک کاربر از تأیید تراکنش به طرز چشمگیری کاهش می‌یابد.

این حلقه بازخورد سریع، کلید ارزش پیشنهادی MegaETH است و تعاملات آنی را که در حال حاضر در L1 غیرممکن است، امکان‌پذیر می‌سازد.

۵. معماری بهینه کلاینت و شبکه

دستیابی به زمان بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای همچنین به زیرساخت‌های زیربنایی بسیار بهینه وابسته است:

• شبکه با تأخیر کم: شبکه‌ای که کاربران، dAppها و ترتیب‌دهنده MegaETH را به هم متصل می‌کند باید تأخیر بسیار کمی داشته باشد. این به معنای سرورهای نزدیک از نظر جغرافیایی و مسیریابی کارآمد است.
• نرم‌افزار کلاینت بسیار بهینه: نرم‌افزار کلاینت MegaETH (نودها، کیف پول‌ها، رابط‌های dApp) باید برای عملکرد بالا مهندسی شود، سربار پردازش در سمت کاربر را به حداقل برساند و ارتباط سریع با ترتیب‌دهنده را امکان‌پذیر کند.
• کارایی سخت‌افزاری: ترتیب‌دهنده و هرگونه زیرساخت همراه برای تولید اثبات یا در دسترس بودن داده‌ها به سخت‌افزار تراز اول، احتمالاً با بهینه‌سازی‌های سفارشی، نیاز دارند تا بتوانند تقاضای عظیم محاسباتی و ورودی/خروجی پردازش تراکنش‌ها در هر ۱۰ میلی‌ثانیه را مدیریت کنند.

تأثیر تحول‌آفرین زمان‌های بلاک فوق‌سریع

زمان بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای، آن‌طور که MegaETH هدف‌گذاری کرده است، پیامدهای عمیقی برای کل اکوسیستم غیرمتمرکز دارد:

• اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز آنی: این سرعت دسته‌بندی‌های کاملاً جدیدی از dAppها را باز می‌کند. تصور کنید:
  • معاملات دیفای با فرکانس بالا: دفترهای سفارشی (Order books) که در میلی‌ثانیه به‌روزرسانی می‌شوند و استراتژی‌های پیچیده آربیتراژ و تأمین نقدینگی را که در حال حاضر محدود به صرافی‌های متمرکز هستند، ممکن می‌سازند.
  • بازی‌های Web3 بدون نقص: اقدامات درون بازی، انتقال آیتم‌ها و تغییرات وضعیت به صورت آنی رخ می‌دهند و با سرعت پاسخگویی بازی‌های آنلاین سنتی رقابت می‌کنند.
  • تجربیات تعاملی متاورس: آواتارهایی که در زمان واقعی و بدون لگ محسوس حرکت و تعامل می‌کنند و غوطه‌وری واقعی را رقم می‌زنند.
  • پرداخت‌های آنی و پرداخت‌های خرد: تراکنش‌هایی که سریع‌تر از پرداخت‌های کارت اعتباری تایید می‌شوند و مدل‌های کسب‌وکار جدیدی را برای محتوا و خدمات دیجیتال ممکن می‌سازند.
• بهبود تجربه کاربری: حذف تأخیر قابل توجه، کیفیت درک‌شده dAppها را به طرز چشمگیری بهبود می‌بخشد و باعث می‌شود آن‌ها به اندازه همتایان متمرکز خود پاسخگو به نظر برسند. این موضوع برای پذیرش انبوه (Mass Adoption) حیاتی است.
• ظرفیت عظیم پردازش تراکنش: اگرچه ۱۰ میلی‌ثانیه زمان یک بلاک است، اما تعداد واقعی تراکنش در ثانیه (TPS) به تعداد تراکنش‌هایی که در هر بلاک جا می‌گیرند نیز بستگی دارد. زمان بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای به معنای ظرفیت پردازش تراکنش‌هایی است که چندین مرتبه بزرگتر از شبکه اصلی اتریوم است، مشروط بر اینکه محیط اجرای زیربنایی بتواند با این سرعت همراهی کند.
• کاهش اصطکاک در توسعه: توسعه‌دهندگان می‌توانند dAppهایی با الزامات آنی بسازند، بدون اینکه مدام مجبور باشند برای دور زدن تأخیر بلاک‌چین چاره‌اندیشی کنند؛ این امر الگوهای طراحی را ساده کرده و امکانات خلاقانه را گسترش می‌دهد.

مدیریت چالش‌ها: ملاحظات و محدودیت‌ها

اگرچه مزایا قابل توجه هستند، اما چنین اهداف عملکردی تهاجمی به طور ذاتی چالش‌ها و مبادلاتی را معرفی می‌کنند که باید به شفافیت به آن‌ها پرداخته شود:

• تمرکز در سطح ترتیب‌دهنده: مکانیزم اصلی برای دستیابی به زمان بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای، یک ترتیب‌دهنده متمرکز یا نیمه‌متمرکز است. این موجودیت قدرت قابل توجهی دارد:
  • ترتیب‌گذاری تراکنش‌ها: ترتیب‌دهنده ترتیب تراکنش‌ها را تعیین می‌کند که نگرانی‌هایی را در مورد سانسور بالقوه یا استخراج ارزش قابل استخراج ماینر (MEV) ایجاد می‌کند.
  • نقطه واحد شکست: اگر ترتیب‌دهنده آفلاین شود یا به خطر بیفتد، زنجیره لایه ۲ ممکن است متوقف شود یا دچار اختلال شود تا زمانی که مکانیزم بازیابی فعال شود.
  • فرض اعتماد: کاربران به طور ضمنی به ترتیب‌دهنده اعتماد می‌کنند تا صادقانه و کارآمد عمل کند. مکانیزم‌های قدرتمندی مانند برداشت‌های اجباری و یک لنگر امنیتی قوی در L1 برای کاهش این خطر ضروری هستند.
• پیچیدگی مدل امنیتی: در حالی که MegaETH امنیت خود را از L1 ارث می‌برد، مکانیزم‌های خاص برای اثبات تقلب (در مدل خوش‌بینانه) یا اثبات اعتبار (در مدل ZK) باید در چنین فرکانس‌های بالایی، مستحکم، به موقع و از نظر اقتصادی مقرون‌به‌صرفه باشند. برای مثال، دوره چالش در رول‌آپ‌های خوش‌بینانه همچنان یک پنجره چند روزه در L1 است، به این معنی که نهایی شدن واقعی در L1 آنی نیست.
• مدیریت و ذخیره‌سازی داده‌ها: تولید به‌روزرسانی‌های وضعیت در هر ۱۰ میلی‌ثانیه حجم عظیمی از داده را ایجاد می‌کند. ذخیره‌سازی کارآمد، نمایه‌سازی (Indexing) و ارسال نهایی به L1 (حتی به صورت دسته‌ای) یک چالش مهندسی بزرگ است.
• سربار عملیاتی: نگهداری سیستمی که قادر به تولید بلاک در ۱۰ میلی‌ثانیه باشد، نیازمند نظارت پیشرفته، زیرساخت‌هایی با قابلیت دسترسی بالا و بهینه‌سازی مداوم است که منجر به هزینه‌های عملیاتی بالاتر نسبت به لایه ۲های کندتر می‌شود.
• پایداری اقتصادی: هزینه‌های مرتبط با اجرای چنین سیستم با عملکرد بالایی، از جمله تولید اثبات، پست کردن داده‌ها در L1 و سخت‌افزار، باید از طریق کارمزد تراکنش‌ها جبران شود. ساختار کارمزد باید رقابتی بماند و در عین حال پایداری شبکه را تضمین کند.

عصری جدید برای اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز

تلاش MegaETH برای دستیابی به زمان بلاک ۱۰ میلی‌ثانیه‌ای، گامی جسورانه به سوی اکوسیستم اتریومی است که در آن محدودیت‌های تأخیر بلاک‌چین برای کاربر نهایی عمدتاً غیرقابل تشخیص می‌شود. با معماری لایه ۲ که سرعت فوق‌العاده را از طریق اجرای بهینه خارج از زنجیره، ترتیب‌گذاری سریع و پیش-تأییدیه‌های آنی در اولویت قرار می‌دهد، این پروژه قصد دارد شکاف عملکردی بین اپلیکیشن‌های اینترنتی سنتی و اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز را پر کند.

در حالی که رسیدگی به مبادلات ذاتی، به ویژه در مورد غیرمتمرکزسازی ترتیب‌دهنده، همچنان یک حوزه نوآورانه برای همه لایه ۲های پرسرعت است، اما وعده تعامل آنی با بلاک‌چین بسیار بزرگتر از آن است که نادیده گرفته شود. در صورت موفقیت، MegaETH و پروژه‌های مشابه می‌توانند آغازگر عصر جدیدی برای اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز باشند و با سریع و پاسخگو کردن dAppها (نه فقط ایمن و شفاف بودن)، پذیرش بی‌سابقه‌ای را رقم بزنند. این شتاب نه تنها موارد استفاده فعلی را ارتقا می‌دهد، بلکه طیف کاملاً جدیدی از امکانات را باز می‌کند و اکوسیستم اتریوم را به چشم‌انداز خود به عنوان یک پلتفرم محاسباتی جهانی، با عملکرد بالا و واقعاً غیرمتمرکز نزدیک‌تر می‌کند.