مگاETH چگونه به بیش از ۱۰۰,۰۰۰ تراکنش بر ثانیه برای اتریوم دست می‌یابد؟

واکاوی چالش مقیاس‌پذیری در بلاک‌چین

تحقق وعده اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (DApps) و یک سیستم مالی جهانی و مقاوم در برابر سانسور، به شدت به توانایی بلاک‌چین زیربنایی در مدیریت بهینه تراکنش‌ها بستگی دارد. برای اتریوم، به عنوان پلتفرم پیشگام قراردادهای هوشمند، این موضوع یک چالش همیشگی بوده است. شبکه اصلی (Mainnet) در شکل فعلی خود مانند یک کامپیوتر جهانی واحد عمل می‌کند که تراکنش‌ها را به صورت متوالی پردازش می‌نماید. این انتخاب در طراحی، تمرکززدایی و امنیت را در اولویت قرار می‌دهد، اما هزینه سنگینی برای مقیاس‌پذیری به همراه دارد.

مفهوم «سه‌گانه بلاک‌چین» (Blockchain Trilemma) را در نظر بگیرید؛ یک اصل بنیادی که بیان می‌کند یک بلاک‌چین تنها می‌تواند دو ویژگی از سه ویژگی مطلوب را به طور همزمان داشته باشد: تمرکززدایی، امنیت و مقیاس‌پذیری. شبکه اصلی اتریوم با شبکه گسترده‌ای از اعتبارسنج‌های مستقل و امنیت رمزنگاری قوی، در دو مورد اول عالی عمل می‌کند، اما در نتیجه با مورد سوم دست و پنجه نرم می‌کند. توان عملیاتی معمول آن در حدود ۱۵ تا ۳۰ تراکنش در ثانیه (TPS) است. در حالی که این ظرفیت برای مراحل اولیه پذیرش کافی بود، اما برای اپلیکیشن‌های جریان اصلی، به‌ویژه مواردی که به تعاملات آنی، معاملات با فرکانس بالا یا پایگاه‌های کاربری عظیم نیاز دارند، به طرز ناامیدکننده‌ای ناکافی است.

این محدودیت به چندین شکل خود را نشان می‌دهد:

• کارمزدهای بالای گس: هنگامی که تقاضای شبکه از ظرفیت آن فراتر می‌رود، قیمت تراکنش‌ها (کارمزد گس) به شدت افزایش می‌یابد و عملیات روزمره را برای بسیاری از کاربران به شدت گران می‌کند.
• تایید کند تراکنش‌ها: در زمان اوج شلوغی، گنجانده شدن تراکنش‌ها در یک بلوک ممکن است دقایق یا حتی ساعت‌ها طول بکشد که منجر به تجربه کاربری ضعیفی می‌شود.
• محدودیت در پیچیدگی دی‌اپ‌ها: توسعه‌دهندگان اغلب مجبور می‌شوند دی‌اپ‌هایی با منطق ساده‌تر طراحی کنند تا هزینه‌های گس و زمان اجرا را به حداقل برسانند که این امر مانع از نوآوری می‌شود.

برای غلبه بر این محدودیت‌ها، جامعه بلاک‌چین راهکارهای مختلف مقیاس‌پذیری را بررسی کرده است که به طور کلی به رویکردهای لایه ۱ (L1) و لایه ۲ (L2) دسته‌بندی می‌شوند. راهکارهای لایه ۱ شامل تغییرات اساسی در خود بلاک‌چین است (مانند شاردینگ در اتریوم ۲.۰). راهکارهای لایه ۲، مانند MegaETH، بر روی یک لایه ۱ موجود ساخته می‌شوند و در حالی که بار تراکنشی را از دوش آن برمی‌دارند، امنیت خود را از آن به ارث می‌برند.

MegaETH: پارادایم جدیدی برای مقیاس‌پذیری اتریوم

MegaETH به عنوان یک راهکار لایه ۲ جاه‌طلبانه ظاهر شده است که با دقت مهندسی شده تا محدودیت‌های مقیاس‌پذیری و سرعت اتریوم را مستقیماً هدف قرار دهد. هدف اعلام شده آن دستیابی به توان عملیاتی بی‌سابقه بیش از ۱۰۰,۰۰۰ تراکنش در ثانیه با تأخیر فوق‌العاده کم است که به طور موثری چشم‌انداز را برای اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز پرتقاضا متحول می‌کند. نکته حیاتی این است که MegaETH سازگاری کامل با ماشین مجازی اتریوم (EVM) را حفظ می‌کند. این سازگاری با EVM سنگ بنای طراحی آن است و توسعه‌دهندگان را قادر می‌سازد تا قراردادهای هوشمند و دی‌اپ‌های موجود را بدون نیاز به بازنویسی گسترده کد یا یادگیری زبان‌های برنامه‌نویسی جدید، به طور یکپارچه از شبکه اصلی اتریوم به MegaETH منتقل کنند و از عملکرد ارتقایافته آن بهره‌مند شوند.

ایجاد MegaETH ناشی از این درک است که برای دستیابی واقعی وب ۳ (Web3) به پذیرش انبوه، زیرساخت‌های زیربنایی باید با سرعت و کارایی سرویس‌های وب سنتی رقابت کنند. صرافی‌های غیرمتمرکزی را تصور کنید که در آن معاملات فوراً انجام می‌شوند، بازی‌های مبتنی بر بلاک‌چین با تعامل آنی، یا سیستم‌های پرداخت جهانی که میلیون‌ها ریزتراکنش را در ثانیه پردازش می‌کنند؛ این‌ها کاربردهایی هستند که MegaETH قصد دارد امکان‌پذیر کند. MegaETH با قرار دادن خود به عنوان یک لایه ۲، به دنبال جایگزینی اتریوم نیست، بلکه به دنبال تقویت قابلیت‌های آن است؛ ایجاد یک محیط اجرای با کارایی بالا در حالی که همچنان از تضمین‌های امنیتی و تمرکززدایی بنیادی شبکه اصلی بهره می‌برد.

ارکان اصلی تکنولوژیک برای دستیابی به بیش از ۱۰۰,۰۰۰ تراکنش در ثانیه

دستیابی به توان عملیاتی بیش از ۱۰۰,۰۰۰ تراکنش در ثانیه یک شاهکار فنی عظیم است که نیازمند ترکیبی پیچیده از تکنیک‌های پیشرفته رمزنگاری، محیط‌های اجرای بهینه شده و طراحی‌های معماری نوین است. رویکرد MegaETH احتمالاً چندین متدولوژی پیشرفته مقیاس‌پذیری لایه ۲ را با هم ترکیب می‌کند.

معماری پیشرفته رول‌آپ (Rollup)

در قلب مقیاس‌پذیری MegaETH، یک معماری رول‌آپ پیشرفته قرار دارد. رول‌آپ‌ها دسته‌ای از راهکارهای مقیاس‌پذیری لایه ۲ هستند که تراکنش‌ها را خارج از زنجیره اجرا کرده، آن‌ها را با هم دسته‌بندی می‌کنند و سپس یک خلاصه فشرده یا اثبات رمزنگاری شده از این تراکنش‌ها را به شبکه اصلی اتریوم ارسال می‌کنند. این کار بار داده‌ها را در لایه ۱ به طور قابل توجهی کاهش می‌دهد.

• دسته‌بندی تراکنش‌ها (Batching): به جای اینکه هر تراکنش به صورت جداگانه در لایه ۱ پردازش شود، صدها یا هزاران تراکنش در یک «دسته» ترکیب می‌شوند. این دسته سپس به عنوان یک تراکنش واحد در شبکه اصلی در نظر گرفته می‌شود که هزینه‌های گس را به شدت کاهش داده و کارایی را بهبود می‌بخشد.
• اجرای خارج از زنجیره: محاسبات واقعی و تغییرات وضعیت برای این تراکنش‌ها در محیط اختصاصی لایه ۲ در MegaETH و به دور از شلوغی لایه ۱ انجام می‌شود.
• فشرده‌سازی داده‌ها: MegaETH از الگوریتم‌های پیچیده فشرده‌سازی داده استفاده می‌کند تا مقدار داده‌ای را که باید در اتریوم ثبت شود به حداقل برساند. این امر تضمین می‌کند که حتی دسته‌های بزرگ تراکنش‌ها نیز می‌توانند به طور بهینه خلاصه شوند.

با توجه به هدف بلندپروازانه TPS و نیاز به قطعیت فوری برای اپلیکیشن‌های آنی، MegaETH به احتمال زیاد از معماری رول‌آپ دانش‌صفر (ZK-Rollup) استفاده می‌کند. رول‌آپ‌های دانش‌صفر اثبات‌های رمزنگاری شده‌ای (به‌ویژه ZK-SNARKs یا ZK-STARKs) تولید می‌کنند که صحت تمام محاسبات خارج از زنجیره را بدون فاش کردن داده‌های زیربنایی تأیید می‌کند. این اثبات‌ها سپس به لایه ۱ ارسال می‌شوند. قرارداد هوشمند لایه ۱ می‌تواند به سرعت این اثبات را تأیید کرده و اعتبار تمام تراکنش‌های موجود در دسته را تایید کند. این رویکرد مزایای زیر را ارائه می‌دهد:

• قطعیت رمزنگاری آنی: به محض اینکه اثبات ZK در لایه ۱ تأیید شود، تراکنش‌ها نهایی در نظر گرفته می‌شوند که امنیت و اطمینان بالایی را بدون دوره‌های تأخیر معمول در رول‌آپ‌های خوش‌بینانه (Optimistic Rollups) فراهم می‌کند.
• امنیت ارتقایافته: اثبات رمزنگاری به صورت ریاضی صحت تغییرات وضعیت را تضمین می‌کند و ارسال تراکنش‌های نامعتبر توسط بازیگران مخرب را عملاً غیرممکن می‌سازد.

پردازش موازی تراکنش‌ها و شاردینگ (درون لایه ۲)

بلاک‌چین‌های سنتی تراکنش‌ها را به صورت متوالی و یکی پس از دیگری پردازش می‌کنند. این موضوع ذاتاً توان عملیاتی را محدود می‌کند. برای دستیابی به بیش از ۱۰۰,۰۰۰ تراکنش در ثانیه، MegaETH باید مکانیسم‌هایی را برای پردازش موازی تراکنش‌ها و احتمالاً شکلی از شاردینگ داخلی در محیط لایه ۲ خود پیاده‌سازی کند.

• موازی‌سازی اجرا: لایه اجرای MegaETH احتمالاً برای شناسایی و پردازش همزمان تراکنش‌های مستقل طراحی شده است. این کار می‌تواند شامل تکنیک‌هایی مانند موارد زیر باشد:
  • خط لوله‌گذاری (Pipelining): تقسیم فرآیند اجرای تراکنش به مراحل مختلف و پردازش همزمان چندین تراکنش از طریق این مراحل.
  • اجرای احتمالی (Speculative Execution): اجرای موازی تراکنش‌ها و بازگرداندن مواردی که با هم تداخل دارند، ضمن بهینه‌سازی برای سناریوهای معمول بدون تداخل.
  • پردازش چندرشته‌ای/چندهسته‌ای: بهره‌گیری از قابلیت‌های سخت‌افزاری مدرن برای اجرای موازی بخش‌های مختلف محیط اجرای لایه ۲.
• شاردینگ داخلی: اگرچه این مورد با شاردینگ لایه ۱ اتریوم متفاوت است، MegaETH ممکن است وضعیت لایه ۲ خود را به «شاردها» یا دامنه‌های اجرای کوچک‌تر و قابل مدیریت تقسیم کند. هر شارد می‌تواند مجموعه تراکنش‌های خود را به صورت موازی پردازش کند. تراکنش‌هایی که بین شاردها تعامل دارند به پروتکل‌های ارتباطی خاص بین شاردی نیاز خواهند داشت، اما اکثر آن‌ها می‌توانند به صورت مستقل عمل کنند که توان عملیاتی کل را به طرز چشمگیری افزایش می‌دهد. این شبیه به نحوه مقیاس‌پذیری پایگاه‌های داده با کارایی بالا از طریق بخش‌بندی داده‌ها است.

لایه بهینه شده در دسترس بودن داده‌ها (Data Availability)

برای هر راهکار لایه ۲، تضمین در دسترس بودن داده‌های تراکنش برای امنیت حیاتی است. اگر داده‌ها در دسترس نباشند، کاربران ممکن است نتوانند وضعیت لایه ۲ را بازسازی کنند که منجر به از دست رفتن احتمالی وجوه یا ناتوانی در خروج به لایه ۱ می‌شود. MegaETH این موضوع را با یک استراتژی بهینه شده برای در دسترس بودن داده‌ها برطرف می‌کند.

• ثبت بهینه داده‌ها: در حالی که رول‌آپ‌های دانش‌صفر عمدتاً اثبات‌ها را ثبت می‌کنند، هنوز هم باید داده‌های تراکنش را در دسترس کاربران قرار دهند تا وضعیت را تأیید کرده و برداشت‌ها را آغاز کنند. MegaETH احتمالاً این کار را از طریق موارد زیر بهینه می‌کند:
  • بهره‌گیری از در دسترس بودن داده‌های اتریوم: استفاده از بهبودهای آتی اتریوم در زمینه در دسترس بودن داده‌ها، مانند EIP-4844 (Proto-Danksharding) و Danksharding کامل. این ارتقاها نوع جدیدی از تراکنش را در اتریوم مخصوص بلاک‌های بزرگ داده (blobs) معرفی می‌کنند که هزینه را به شدت کاهش داده و ظرفیت لایه ۲ها را برای ثبت داده افزایش می‌دهد.
  • کمیته‌های اختصاصی در دسترس بودن داده‌ها (DACs): در برخی طراحی‌ها، مجموعه‌ای مجزا از نودها (یک DAC) ممکن است مسئول تضمین در دسترس بودن داده‌ها باشند. در حالی که این کار درجاتی از تمرکزگرایی را وارد می‌کند، می‌توان آن را از طریق انگیزه‌های اقتصادی و گواهی‌های منظم در لایه ۱ تعدیل کرد.
  • فشرده‌سازی داده‌ها و مرکل‌سازی: فشرده‌سازی بیشتر داده‌های تراکنش و سازماندهی بهینه آن‌ها با استفاده از درخت‌های مرکل، امکان ارائه اثبات‌های موجز از گنجاندن و در دسترس بودن داده‌ها را فراهم می‌کند.

مکانیسم اجماع با کارایی بالا

در حالی که MegaETH امنیت نهایی خود را از اجماع اثبات سهام (PoS) اتریوم برای تسویه نهایی به ارث می‌برد، به مکانیسم اجماع داخلی خود برای ترتیب‌بندی و نهایی کردن تراکنش‌ها در محیط لایه ۲، پیش از دسته‌بندی و ارسال آن‌ها به لایه ۱، نیاز دارد. این مکانیسم داخلی باید به مراتب سریع‌تر از اتریوم باشد.

• اثبات سهام نمایندگی‌شده (DPoS) یا گونه‌های تحمل خطای بیزانس (BFT): MegaETH احتمالاً از یک الگوریتم اجماع بسیار بهینه شده و با توان عملیاتی بالا در میان مجموعه‌ای از ترتیب‌دهندگان (Sequencers) یا اعتبارسنج‌های متخصص لایه ۲ استفاده می‌کند.
  • زمان‌های بلوک سریع‌تر: این مکانیسم‌ها می‌توانند به زمان‌های بلوک در حد ثانیه یا حتی زیر ثانیه دست یابند که بسیار سریع‌تر از بلوک‌های حدوداً ۱۲ ثانیه‌ای اتریوم است.
  • مجموعه اعتبارسنج‌های کاهش‌یافته: در حالی که تمرکززدایی لایه ۱ بسیار حیاتی است، لایه ۲ها اغلب با داشتن مجموعه‌ای کوچک‌تر، قدرتمندتر و گاهی دارای مجوز از ترتیب‌دهندگان/اعتبارسنج‌ها به سرعت دست می‌یابند. امنیت از طریق اثبات‌های تقلب لایه ۱ (برای رول‌آپ‌های خوش‌بینانه) یا اثبات‌های ZK (برای رول‌آپ‌های دانش‌صفر) و انگیزه‌ها/جریمه‌های اقتصادی حفظ می‌شود.
  • چرخش رهبر و خط لوله‌گذاری: طرح‌های کارآمد چرخش رهبر و خط لوله‌گذاری در تولید بلوک می‌تواند توان عملیاتی را بیشتر افزایش داده و تأخیر را کاهش دهد.

ماشین مجازی یا محیط اجرای تخصصی

در حالی که MegaETH سازگاری با EVM را حفظ می‌کند، محیط اجرای آن ممکن است دارای بهینه‌سازی‌های قابل توجهی برای دستیابی به چنین TPS بالایی باشد.

• پیاده‌سازی بهینه EVM: این کار می‌تواند شامل یک کلاینت EVM بسیار قدرتمند باشد که به یک زبان سطح پایین نوشته شده است، احتمالاً با کامپایل درجا (JIT) برای مسیرهای کدی که مکرراً اجرا می‌شوند.
• اجرای موازی EVM: تحقیقات در مورد موازی‌سازی اجرای EVM در حال انجام است. MegaETH ممکن است تکنیک‌های پیشرفته‌ای را برای شناسایی و اجرای موازی دستورالعمل‌های EVM یا فراخوانی‌های قرارداد هوشمند غیروابسته پیاده‌سازی کند.
• قراردادهای از پیش کامپایل شده: برای عملیات‌های رایج رمزنگاری یا توابع پیچیده، MegaETH می‌تواند شامل قراردادهای از پیش کامپایل شده بسیار بهینه‌ای باشد که بسیار سریع‌تر از معادل‌های Solidity خود اجرا می‌شوند.

مدیریت و ذخیره‌سازی بهینه وضعیت (State)

مدیریت بهینه وضعیت بلاک‌چین (مانده حساب‌های فعلی، داده‌های قرارداد هوشمند و غیره) برای توان عملیاتی بالا حیاتی است. با افزایش حجم تراکنش‌ها، وضعیت رشد می‌کند و پرس‌وجو یا به‌روزرسانی آن می‌تواند به یک گلوگاه تبدیل شود.

• معماری‌های بهینه پایگاه داده: MegaETH احتمالاً از راهکارهای پایگاه داده سفارشی یا تطبیق‌یافته با کارایی بسیار بالا (مانند Merkle Patricia Tries تخصصی، پایگاه‌های داده تخت برای جستجوهای مکرر) برای ذخیره وضعیت لایه ۲ خود استفاده می‌کند.
• هرس کردن و آرشیو وضعیت: تکنیک‌هایی برای کاهش اندازه وضعیت فعال از طریق آرشیو کردن داده‌های قدیمی و غیرفعال می‌تواند به کار گرفته شود تا اطمینان حاصل شود که مجموعه داده‌های کاری کوچک و سریع باقی می‌مانند.
• کلاینت‌های بدون وضعیت (Stateless Clients): تحقیقات در مورد معماری کلاینت‌های بدون وضعیت نیز می‌تواند بر طراحی MegaETH تأثیر بگذارد، جایی که کلاینت‌ها نیازی به ذخیره کل وضعیت ندارند اما می‌توانند به‌روزرسانی‌ها را با حداقل اطلاعات تأیید کنند.

مزایای رویکرد MegaETH

تجمیع این فناوری‌های پیچیده در MegaETH مجموعه جذابی از مزایا را برای توسعه‌دهندگان و کاربران نهایی فراهم می‌کند:

• تأخیر فوق‌العاده کم: برای اپلیکیشن‌هایی مانند بازی، معاملات آنی و تجربه‌های تعاملی متاورس، قطعیت تراکنش نزدیک به لحظه غیرقابل مذاکره است. نهایی‌سازی زیر یک ثانیه در MegaETH تجربه کاربری روانی مشابه سرویس‌های وب سنتی ارائه می‌دهد.
• کاهش چشمگیر هزینه‌ها: با دسته‌بندی هزاران تراکنش در یک ارسال واحد به لایه ۱، MegaETH هزینه گس به ازای هر تراکنش را به شدت کاهش می‌دهد. این امر ریزتراکنش‌ها و تعاملات مکرر را از نظر اقتصادی به‌صرفه کرده و موارد استفاده جدیدی را ایجاد می‌کند.
• آشنایی توسعه‌دهندگان و بهره‌گیری از اکوسیستم: سازگاری کامل با EVM به این معنی است که توسعه‌دهندگان فعلی اتریوم می‌توانند به راحتی به MegaETH مهاجرت کنند. آن‌ها می‌توانند از ابزارهای آشنای خود (Solidity، Hardhat، Truffle، Remix) استفاده کنند و دی‌اپ‌های خود را بدون تغییرات عمده مستقر کنند و به اکوسیستم غنی قراردادهای هوشمند و کتابخانه‌های موجود متصل شوند.
• تجربه کاربری ارتقایافته: تراکنش‌های سریع‌تر و ارزان‌تر مستقیماً به یک تجربه کاربری روان‌تر و پاسخگوتر تبدیل می‌شوند و ناامیدی ناشی از زمان‌های انتظار طولانی و کارمزدهای گزاف که اغلب تعاملات لایه ۱ را آزار می‌دهند، از بین می‌برند.
• ارث‌بری امنیت از اتریوم: با وجود عملکرد بالا، معماری لایه ۲ در MegaETH تضمین می‌کند که در نهایت امنیت خود را از شبکه اصلی قدرتمند و غیرمتمرکز اتریوم می‌گیرد. این بدان معناست که کاربران بدون از دست دادن مقیاس‌پذیری، از امنیت آزموده شده لایه ۱ بهره‌مند می‌شوند.
• باز کردن قفل دسته‌های جدید دی‌اپ‌ها: توانایی مدیریت بیش از ۱۰۰,۰۰۰ تراکنش در ثانیه راه را برای دسته‌های کاملاً جدیدی از دی‌اپ‌ها باز می‌کند که قبلاً به دلیل محدودیت‌های عملکردی در لایه ۱ اتریوم غیرممکن بودند. این شامل پروتکل‌های دیفای با فرکانس بالا، منطق پیچیده بازی‌های آن‌چین و شبکه‌های اجتماعی غیرمتمرکز در مقیاس بزرگ است.

چالش‌ها و ملاحظات برای لایه ۲های با توان عملیاتی بالا

اگرچه دستیابی و حفظ ۱۰۰,۰۰۰+ TPS به صورت غیرمتمرکز و ایمن امیدوارکننده است، اما چالش‌های متعددی را به همراه دارد که MegaETH، مانند هر لایه ۲ با عملکرد بالا، باید با دقت به آن‌ها رسیدگی کند:

• توازن با تمرکزگرایی: برای دستیابی به سرعت فوق‌العاده، بسیاری از لایه ۲ها از یک لایه ترتیب‌بندی یا اعتبارسنجی متمرکزتر استفاده می‌کنند. اگرچه امنیت اغلب از طریق اثبات‌های لایه ۱ حفظ می‌شود، اما اگر این سیستم با مکانیسم‌های ترتیب‌بندی غیرمتمرکز طراحی نشود، می‌تواند نقاط شکست واحد یا خطرات سانسور را در سطح لایه ۲ ایجاد کند.
• پیچیدگی‌های پل‌زدن (Bridging) و امنیت: انتقال ایمن و کارآمد دارایی‌ها بین لایه ۱ اتریوم و MegaETH (پل) حیاتی است. پل‌ها اغلب هدف سوءاستفاده‌ها قرار می‌گیرند و طراحی آن‌ها نیازمند حسابرسی‌های دقیق و اقدامات امنیتی قوی است.
• تضمین در دسترس بودن داده‌ها: اطمینان از اینکه تمام داده‌های تراکنش همیشه برای کاربران در دسترس است تا وضعیت را بازسازی کرده و از لایه ۲ خارج شوند، غیرقابل مذاکره است. تکیه بر کمیته‌های در دسترس بودن داده یا شاردهای داده لایه ۱ باید قدرتمند و مقاوم در برابر خطا باشد.
• پیچیدگی عملیاتی: مدیریت یک لایه ۲ با توان عملیاتی بالا شامل پیچیدگی‌های فنی و عملیاتی قابل توجهی است، از جمله مدیریت یک شبکه ترتیب‌دهنده قدرتمند، تضمین آپ‌تایم دائمی و مدیریت بی‌وقفه ارتقاها.
• زمان و هزینه تولید اثبات: برای رول‌آپ‌های دانش‌صفر، تولید اثبات‌های دانش‌صفر می‌تواند از نظر محاسباتی سنگین و زمان‌بر باشد. بهینه‌سازی این فرآیند برای پایین نگه داشتن تأخیر و در عین حال حفظ یکپارچگی اثبات، حوزه‌ای است که تحقیقات و توسعه در آن ادامه دارد.
• بلوغ اکوسیستم: اگرچه MegaETH با EVM سازگار است، اما ساختن یک اکوسیستم قوی از دی‌اپ‌ها، کیف پول‌ها و زیرساخت‌ها پیرامون یک لایه ۲ جدید نیازمند زمان و تلاش مداوم است.

چشم‌انداز آینده مقیاس‌پذیری اتریوم با MegaETH

MegaETH نشان‌دهنده گامی بلند در تلاش مداوم برای مقیاس‌پذیری اتریوم است. با جابجا کردن مرزهای آنچه برای راهکارهای لایه ۲ امکان‌پذیر است، این پروژه قصد دارد زیرساخت‌های لازم برای رسیدن وب ۳ به پتانسیل کامل خود را فراهم کند. تمرکز آن بر TPS بسیار بالا و تأخیر کم، همراه با سازگاری با EVM، آن را به عنوان یک جزء حیاتی در اکوسیستم گسترده‌تر اتریوم قرار می‌دهد.

همان‌طور که لایه ۱ اتریوم سفر مقیاس‌پذیری خود را با ارتقاهایی مانند Danksharding ادامه می‌دهد، لایه ۲هایی مانند MegaETH به صورت هم‌افزا از این بهبودها برای دستیابی به عملکردی حتی بیشتر بهره خواهند برد. آینده اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز احتمالاً آینده‌ای چندلایه است؛ لایه ۱ به عنوان لایه پایه بسیار ایمن و غیرمتمرکز عمل می‌کند و لایه ۲های تخصصی مانند MegaETH محیط‌های اجرای با توان عملیاتی بالا و کم‌هزینه مورد نیاز برای طیف متنوعی از دی‌اپ‌ها را فراهم می‌کنند. موفقیت MegaETH نه تنها با معیارهای فنی آن، بلکه با توانایی آن در پرورش یک جامعه توسعه‌دهنده پویا و جذب اپلیکیشن‌های نوآورانه سنجیده خواهد شد که در نهایت به اینترنتی غیرمتمرکز، مقیاس‌پذیرتر، قابل دسترس‌تر و کاربرپسندتر کمک می‌کند.