CoL چگونه نقدینگی دائمی در دیفای ایجاد می‌کند؟

بازنگری در نقدینگی دیفای: قدرت نقدینگی تحت مالکیت شبکه (CoL)

امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) چشم‌انداز مالی را متحول کرده و دسترسی بی‌نظیری به خدمات مالی را بدون واسطه‌ها فراهم آورده است. دیفای در هسته خود به‌شدت به نقدینگی متکی است؛ یعنی سهولتی که با آن یک دارایی می‌تواند بدون تأثیر قابل‌توجه بر قیمت، به نقدینگی یا دارایی دیگری تبدیل شود. این نقدینگی عمدتاً توسط بازارسازهای خودکار (AMM) تسهیل می‌شود که دارایی‌های ارائه‌شده توسط کاربران انفرادی (موسوم به تأمین‌کنندگان نقدینگی یا LPها) را برای امکان‌پذیر کردن معاملات بی‌وقفه، در استخرها جمع‌آوری می‌کنند. با این حال، این سیستم که در ظاهر قدرتمند به نظر می‌رسد، با چالش‌های بزرگی روبروست که پایداری بلندمدت و پذیرش گسترده آن را مختل می‌کند.

مشکل همیشگی نقدینگی در دیفای

مدل‌های سنتی نقدینگی دیفای، با وجود نوآورانه بودن، با چندین مشکل ذاتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند:

• پراکندگی (Fragmentation): نقدینگی در میان پروتکل‌های بی‌شمار، شبکه‌های بلاک‌چینی و استخرهای AMM پراکنده شده است. این پراکندگی منجر به بهره‌وری پایین سرمایه، افزایش لغزش قیمت (Slippage) برای معامله‌گران (تفاوت بین قیمت مورد انتظار و قیمت واقعی اجرا شده) و تجربه کاربری گسسته می‌شود.
• سودهای ناپایدار و سرمایه مزدور (Mercenary Capital): پروتکل‌ها برای جذب LPها، اغلب نرخ‌های سود سالانه (APR) بالایی را از طریق مشوق‌های استخراج نقدینگی (Liquidity Mining) ارائه می‌دهند که معمولاً در قالب توکن‌های حاکمیتی تازه‌ضرب‌شده پرداخت می‌شود. در حالی که این مشوق‌ها می‌توانند نقدینگی را به سرعت راه‌اندازی کنند، اما به‌ندرت پایدار هستند. به محض اینکه مشوق‌ها کاهش یابند یا متوقف شوند، LPها که اغلب «سرمایه مزدور» نامیده می‌شوند، دارایی‌های خود را خارج کرده و به پروتکل‌هایی با پاداش بالاتر می‌روند که منجر به خروج سریع نقدینگی می‌شود. این چرخه «کشت و تخلیه» (Farm and Dump) می‌تواند قیمت توکن یک پروتکل را نابود کرده و فعالیت‌های آن را فلج کند.
• ضرر ناپایدار (Impermanent Loss): تأمین‌کنندگان نقدینگی به‌طور مکرر با خطر ضرر ناپایدار (IL) روبرو هستند. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که نسبت قیمت دارایی‌ها در یک استخر AMM پس از واریز توسط LP، تغییر قابل‌توجهی کند. در این حالت، ارزش سهم LP از استخر ممکن است کمتر از حالتی باشد که دارایی‌ها را صرفاً خارج از استخر نگه می‌داشت. این ریسک اغلب از کارمزدهای معاملاتی کسب‌شده فراتر می‌رود و تأمین نقدینگی بلندمدت را بدون مشوق‌های سنگین، غیر جذاب می‌کند.
• اتکا به تأمین‌کنندگان خارجی: اتکای بنیادی به تأمین‌کنندگان نقدینگی خارجی که اغلب ناشناس هستند، بی‌ثباتی ایجاد می‌کند. پروتکل‌ها مدام در حال رقابت برای این سرمایه‌های زودگذر هستند و منابع خود را از توسعه محصول و نوآوری به سمت برنامه‌های تشویقی دائماً رو به افزایش منحرف می‌کنند.

این چالش‌ها بر نیاز مبرم به شکلی پایدارتر، خودکفا و دائمی از نقدینگی در دیفای تأکید دارند. اینجاست که مفهوم نقدینگی تحت مالکیت شبکه (Chain-Owned Liquidity یا CoL)، که توسط شبکه‌هایی مانند کاتانا دیفای (Katana DeFi) ترویج می‌شود، به عنوان یک تغییر پارادایم بالقوه ظاهر می‌گردد.

معرفی نقدینگی تحت مالکیت شبکه (CoL) و چشم‌انداز کاتانا دیفای

نقدینگی تحت مالکیت شبکه (CoL) نشان‌دهنده یک خروج اساسی از مدل‌های سنتی نقدینگی است. به جای تکیه بر افراد خارجی برای تأمین دارایی‌ها، CoL تضمین می‌کند که خودِ بلاک‌چین مالک بخشی از ذخایر نقدینگی لازم برای شکوفایی اکوسیستم خود باشد و آن را فعالانه مدیریت کند. کاتانا دیفای، یک بلاک‌چین لایه ۲، به‌طور خاص برای متمرکز کردن نقدینگی در اپلیکیشن‌های اصلی طراحی شده است تا از این طریق به مسائل پراکندگی و ناپایداری ذاتی در دیفای پاسخ دهد.

رویکرد کاتانا بر این اصل استوار است که با مالکیت مستقیم نقدینگی توسط شبکه، می‌توان:

• تضمین پایداری: حذف خطر خروج دارایی‌ها توسط LPها و ایجاد یک لایه بنیادین از نقدینگی دائمی.
• کاهش اتکا به عوامل خارجی: کاهش نیاز به مشوق‌های پرهزینه و ناپایدار استخراج نقدینگی.
• تقویت رشد پایدار: ایجاد یک مدل اقتصادی خودتقویت‌کننده که در آن فعالیت‌های شبکه مستقیماً به عمق نقدینگی آن کمک می‌کند.

اگرچه CoL در روح کار مشابه «نقدینگی تحت مالکیت پروتکل» (POL) است که توسط پروژه‌هایی مانند OlympusDAO محبوب شد، اما تمایز آن در این است که به جای یک اپلیکیشن یا پروتکل خاص، در سطح شبکه مالکیت و مدیریت می‌شود. این به معنای دامنه وسیع‌تر، ادغام عمیق‌تر در مکانیسم اقتصادی شبکه و تأثیر سیستماتیک بیشتر بر تمام اپلیکیشن‌های ساخته شده روی آن لایه ۲ است.

مکانیسم CoL: نقدینگی چگونه جذب و حفظ می‌شود؟

ماهیت «دائمی» CoL توسط مکانیسم‌های تأمین مالی مستمر و خودکاری پشتیبانی می‌شود که مستقیماً به خزانه شبکه واریز می‌گردد. این خزانه سپس به‌طور استراتژیک این دارایی‌ها را برای تأمین نقدینگی جفت‌ارزهای معاملاتی حیاتی در اکوسیستم به کار می‌گیرد. منابع اصلی این تأمین مالی عبارتند از:

1. کارمزدهای سیکوئنسر (Sequencer Fees):

   • درک سیکوئنسر در لایه ۲: راهکارهای لایه ۲ مانند کاتانا، چندین تراکنش را خارج از بلاک‌چین اصلی (لایه ۱، مانند اتریوم) دسته‌بندی یا "Batch" می‌کنند و سپس آن‌ها را به عنوان یک تراکنش واحد به لایه ۱ می‌فرستند. این فرآیند هزینه‌های تراکنش را به شدت کاهش و ظرفیت شبکه را افزایش می‌دهد. یک جزء حیاتی از این معماری «سیکوئنسر» یا ترتیب‌دهنده است؛ نود یا مجموعه‌ای از نودها که مسئول جمع‌آوری، ترتیب‌بندی و دسته‌بندی تراکنش‌های لایه ۲ و سپس ارسال آن‌ها به لایه ۱ برای نهایی‌سازی هستند.
   • مکانیسم تأمین مالی: کاربران برای پردازش تراکنش‌های خود در لایه ۲، «کارمزد سیکوئنسر» پرداخت می‌کنند. این کارمزدها که معمولاً با توکن بومی شبکه یا یک استیبل‌کوین پرداخت می‌شوند، جریان درآمدی اساسی برای شبکه لایه ۲ هستند. در مدل CoL، بخشی یا تمام این کارمزدها به‌طور سیستماتیک به خزانه CoL هدایت می‌شوند. این یک پیوند مستقیم ایجاد می‌کند: با افزایش فعالیت شبکه، کارمزد بیشتری جمع‌آوری شده و CoL رشد می‌کند که به نوبه خود ظرفیت شبکه را ارتقا می‌دهد.

2. بخشی از درآمد اپلیکیشن‌ها:

   • رابطه همزیستی: پروتکل‌ها و اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (dApps) که روی کاتانا ساخته می‌شوند، درصدی از درآمد حاصله خود را مستقیماً به CoL اختصاص می‌دهند. این می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
     • کارمزدهای معاملاتی صرافی‌های غیرمتمرکز (DEX).
     • بهره کسب‌شده از پروتکل‌های وام‌دهی.
     • کارمزدهای خدمات از زیربناهای مختلف دیفای.
   • منفعت متقابل: این مکانیسم یک رابطه همزیستی را تقویت می‌کند. هرچه dAppها از طریق جذب کاربر و فعالیت بیشتر، درآمد بیشتری کسب کنند، مشارکت آن‌ها در CoL نیز افزایش می‌یابد. در مقابل، یک CoL عمیق‌تر، محیط پایدارتر و کارآمدتری را برای فعالیت این اپلیکیشن‌ها فراهم می‌کند که منجر به تجربه کاربری بهتر، حجم معاملات بالاتر و در نهایت درآمد بیشتر برای هر دو طرف می‌شود.

3. سرمایه‌گذاری اولیه (Bootstrapping):

   • اگرچه این یک مکانیسم تأمین مالی مستمر نیست، اما اغلب برای شروع کار CoL به سرمایه اولیه نیاز است. این سرمایه می‌تواند از منابع زیر تأمین شود:
     • بخشی از فروش اولیه توکن یا عرضه عمومی.
     • مبادله‌های استراتژیک خزانه با دارایی‌های دیگر.
     • کمک‌های مالی اولیه یا سرمایه‌گذاری‌ها.
   • این تزریق اولیه، جرم بحرانی لازم را برای اثربخش شدن CoL و شروع تولید بازده از طریق نقدینگی مستقر شده فراهم می‌کند.

هنگامی که وجوه در خزانه CoL انباشته شد، معمولاً توسط قراردادهای هوشمند یا از طریق حاکمیت سازمان خودگردان غیرمتمرکز (DAO) مدیریت می‌شوند. خزانه به‌طور استراتژیک این دارایی‌ها را در استخرهای نقدینگی خاص برای جفت‌ارزهای اصلی (مثلاً توکن بومی شبکه در برابر استیبل‌کوین‌ها) مستقر می‌کند. هدف، فراهم کردن نقدینگی عمیق و پایدار برای حیاتی‌ترین دارایی‌ها، به حداقل رساندن لغزش قیمت و تضمین معاملات کارآمد است.

جنبه «دائمی» نقدینگی تحت مالکیت شبکه

اصطلاح «دائمی» در ارزش پیشنهادی CoL مرکزی است و آن را از سایر مدل‌های نقدینگی متمایز می‌کند. در اینجا دلایلی که چرا CoL دائمی تلقی می‌شود آورده شده است:

• نبود ریسک برداشت: برخلاف LPهای انفرادی که می‌توانند دارایی‌های خود را هر زمان خارج کنند، دارایی‌های CoL متعلق به خودِ بلاک‌چین است. آن‌ها توسط قراردادهای هوشمند تغییرناپذیر یا یک DAO مدیریت می‌شوند که مانع از برداشت خودسرانه توسط طرف‌های خارجی می‌گردد. این امر مشکل «سرمایه مزدور» را از بین می‌برد.
• خودکفا و رو به رشد: CoL به‌طور مستمر توسط کارمزدهای جاری سیکوئنسر و درآمد اپلیکیشن‌ها تغذیه می‌شود. این بدان معناست که به برنامه‌های تشویقی محدود وابسته نیست، بلکه به فعالیت ارگانیک و رشد اقتصادی شبکه لایه ۲ زیربنایی متکی است. با مقیاس‌پذیری شبکه، نقدینگی آن نیز رشد می‌کند.
• تاب‌آوری در برابر نوسانات بازار: از آنجا که CoL تحت تأثیر انگیزه‌های سودجویی کوتاه‌مدت LPهای انفرادی نیست، می‌تواند بدون تجربه تخلیه ناگهانی نقدینگی، در برابر نوسانات بازار مقاومت کند. این موضوع یک بستر اساسی از ثبات برای کل اکوسیستم فراهم می‌کند.
• زیرساخت بنیادین: CoL صرفاً یک برنامه تشویقی نیست؛ بلکه یک مؤلفه زیرساختی است که برای ارائه نقدینگی ضروری و عمیق برای جفت‌ارزهای کلیدی، اجرای کارآمد معاملات و کاهش نوسانات قیمت طراحی شده است.
• تولید بازده برای خزانه: نقدینگی فراهم شده توسط CoL خود منجر به تولید کارمزد معاملاتی در AMMها می‌شود. این کارمزدها می‌توانند مجدداً در خزانه CoL سرمایه‌گذاری شوند و در یک چرخه مثبت، اندازه آن را بزرگتر و نقدینگی را عمیق‌تر کنند. این رویکرد، وضعیت را از «پرداخت پروتکل برای نقدینگی» به «تولید رشد توسط خودِ نقدینگی» تغییر می‌دهد.

مزایا و پیامدهای CoL برای اکوسیستم دیفای

اجرای نقدینگی تحت مالکیت شبکه توسط لایه‌های ۲ مانند کاتانا دیفای، مزایای قابل‌توجهی برای ذینفعان مختلف در اکوسیستم به همراه دارد.

برای معامله‌گران و کاربران:

• لغزش قیمت کمتر: با وجود استخرهای نقدینگی عمیق‌تر و پایدارتر برای دارایی‌های اصلی، معامله‌گران تأثیر قیمتی بسیار کمتری را به‌ویژه در معاملات بزرگ تجربه می‌کنند. این به معنای قیمت‌های اجرایی بهتر و هزینه‌های معاملاتی کمتر است.
• قیمت‌گذاری پیش‌بینی‌پذیرتر: کاهش نوسانات و استخرهای عمیق‌تر منجر به قیمت‌های پایدارتر و قابل‌پیش‌بینی‌تر دارایی‌ها می‌شود و برنامه‌ریزی و اجرای استراتژی‌های دیفای را برای کاربران آسان‌تر می‌کند.
• تجربه کاربری بهبودیافته: کارایی و قابلیت اطمینان کلی معاملات در لایه ۲ ارتقا یافته و منجر به یک تجربه دیفای روان‌تر و قابل‌اعتمادتر می‌شود.
• کاهش تأثیر معاملات بزرگ: نهنگ‌ها و معامله‌گران نهادی می‌توانند سفارش‌های بزرگتری را بدون جابجایی نامتناسب بازار اجرا کنند که این امر اکوسیستم را برای شرکت‌کنندگان با حجم بالا جذاب‌تر می‌کند.

برای پروتکل‌ها و توسعه‌دهندگان در کاتانا:

• کاهش نیاز به مشوق‌های گران‌قیمت استخراج نقدینگی: پروتکل‌ها می‌توانند منابع خود را از سوبسید نقدینگی به سمت نوآوری در محصول، بازاریابی و جامعه‌سازی هدایت کنند، زیرا شبکه از قبل یک سطح پایه از نقدینگی پایدار را فراهم کرده است.
• هزینه‌های عملیاتی کمتر: بار مدیریت و تشویق مداوم تأمین نقدینگی به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌یابد و به dAppها اجازه می‌دهد بر صلاحیت‌های اصلی خود تمرکز کنند.
• تمرکز بر توسعه محصول: توسعه‌دهندگان می‌توانند به جای نگرانی مداوم برای جذب و حفظ نقدینگی، بر ساخت اپلیکیشن‌های قدرتمند و نوآورانه تمرکز کنند.
• رشد هم‌افزا: همانطور که dAppها رشد کرده و درآمد بیشتری تولید می‌کنند، مشارکت آن‌ها در CoL مستقیماً به نفع کل اکوسیستم، از جمله خودشان، خواهد بود. این یک اثر شبکه‌ای قدرتمند ایجاد می‌کند که در آن موفقیت تقسیم می‌شود.

برای خودِ بلاک‌چین کاتانا:

• تقویت اثر شبکه‌ای و تجمیع ارزش: یک اکوسیستم قوی، پایدار و نقدشونده به‌طور طبیعی کاربران و توسعه‌دهندگان بیشتری را جذب می‌کند که منجر به چرخه‌ای مثبت از رشد و پذیرش می‌شود. توکن بومی شبکه نیز از افزایش فعالیت و کاربرد، ارزش کسب می‌کند.
• افزایش امنیت و پایداری: یک CoL با تأمین مالی و مدیریت خوب، به عنوان ستون فقرات اقتصادی عمل کرده و کل شبکه را در برابر شوک‌های بازار و فشارهای خارجی مقاوم‌تر می‌سازد.
• موتور اقتصادی قدرتمند: CoL کارمزدهای تراکنشی را به مکانیسمی برای انباشت و استقرار سرمایه تبدیل می‌کند و مدل اقتصادی شبکه را بسیار پایدار می‌سازد.
• ارزش پیشنهادی متقاعدکننده: وعده نقدینگی عمیق و در دسترس بدون جنگ‌های معمول برای مشوق‌ها، کاتانا را به پلتفرمی جذاب برای پروژه‌های جدید و dAppهای موجود که قصد مهاجرت دارند، تبدیل می‌کند.
• پتانسیل تولید بازده: خودِ CoL می‌تواند با تأمین نقدینگی و احتمالاً از طریق سایر استقرار استراتژیک (مانند وام‌دهی یا فارمینگ استیبل‌کوین)، بازده تولید کرده و دارایی‌های خود را افزایش دهد.

تمایز CoL از نقدینگی تحت مالکیت پروتکل (POL) سنتی

در حالی که CoL شباهت‌های مفهومی با نقدینگی تحت مالکیت پروتکل (POL) دارد، اما تفاوت‌های کلیدی بین آن‌ها وجود دارد:

• دامنه و مالکیت:
  • POL: تحت مالکیت یک پروتکل یا DAO خاص است و معمولاً فقط از توکن بومی آن پروتکل یا مجموعه محدودی از جفت‌ارزهای مرتبط با آن حمایت می‌کند. تأمین مالی آن اغلب از فروش اوراق قرضه (Bonding)، مبادله خزانه یا بخشی از درآمد آن پروتکل خاص تأمین می‌شود.
  • CoL: در سطح شبکه و توسط خودِ بلاک‌چین لایه ۲ مالکیت و مدیریت می‌شود. این مدل برای حمایت از کل اکوسیستم dAppهای ساخته شده روی آن شبکه طراحی شده و نقدینگی عمومی را برای دارایی‌های اصلی در سراسر شبکه فراهم می‌کند.
• مکانیسم تأمین مالی:
  • POL: عمدتاً از طریق روش‌های خاص توکنومیک آن پروتکل (مانند باندینگ) تأمین مالی می‌شود.
  • CoL: به‌طور بنیادی با فعالیت‌های اقتصادی اصلی لایه ۲ گره خورده است: کارمزدهای سیکوئنسر (درآمد تراکنش برای کل شبکه) و بخشی از درآمد تمام اپلیکیشن‌های مشارکت‌کننده در شبکه. این امر تأمین مالی CoL را سیستماتیک‌تر و گسترده‌تر می‌کند.
• دوام و ادغام:
  • POL: هدفش پایداری است، اما موفقیت و ثبات آن اغلب به اقبال یک توکن واحد و حاکمیت آن پروتکل بستگی دارد.
  • CoL: به‌طور کامل در مدل عملیاتی لایه ۲ تنیده شده است. دائمی بودن آن یک کاربرد اصلی است که آن را به لایه‌ای بنیادین برای فعالیت‌های اقتصادی کل شبکه تبدیل می‌کند و کمتر تحت تأثیر عملکرد خاص dAppهای منفرد یا توکن‌های آن‌ها قرار می‌گیرد.
• حاکمیت: اگرچه هر دو می‌توانند توسط DAOها اداره شوند، اما حاکمیت Coل معمولاً شامل تصمیمات گسترده‌تری درباره سلامت کلی و نقدینگی کل اکوسیستم لایه ۲ است که بر چندین پروتکل تأثیر می‌گذارد.

چالش‌ها و ملاحظات احتمالی برای CoL

با وجود پتانسیل تحول‌آفرین، CoL بدون چالش و ملاحظات مهم نیست:

• مدیریت و استراتژی:
  • تخصیص دارایی: تصمیم‌گیری در مورد اینکه برای کدام جفت‌ارزها نقدینگی فراهم شود و با چه نسبتی، حیاتی است. این کار مستلزم تحلیل دقیق بازار و آینده‌نگری استراتژیک برای حداکثر کردن تأثیر و حداقل کردن ریسک است.
  • مکانیسم‌های استقرار: دارایی‌های CoL چگونه مستقر خواهند شد؟ آیا صرفاً از طریق AMMها خواهد بود یا استراتژی‌های دیگری مانند استخرهای وام‌دهی یا موقعیت‌های نقدینگی متمرکز نیز به کار گرفته می‌شوند؟
  • ساختار حاکمیتی: مکانیسم‌های حاکمیتی شفاف و قدرتمند برای اطمینان از مدیریت موثر، عادلانه و در راستای بهترین منافع کل اکوسیستم ضروری هستند. چه کسی این تصمیمات را می‌گیرد و چگونه اجرا می‌شوند؟
• کارایی و بهینه‌سازی:
  • اطمینان از اینکه CoL به کارآمدترین شکل ممکن برای تولید بازده و عمیق‌تر کردن نقدینگی استفاده می‌شود. این ممکن است شامل استراتژی‌های مدیریت فعال نقدینگی باشد.
  • جلوگیری از تبدیل شدن CoL به یک استخر راکد از دارایی‌ها.
• مدیریت ریسک:
  • ضرر ناپایدار: اگرچه CoL دائمی است، اما دارایی‌های درون آن هنگام استقرار در AMMها همچنان مشمول ضرر ناپایدار هستند. استراتژی‌های کاهش IL، مانند متنوع‌سازی دارایی‌ها یا استفاده از جفت‌ارزهای استیبل‌کوین، حیاتی هستند.
  • ریسک قرارداد هوشمند: قراردادهای هوشمند مدیریت‌کننده خزانه CoL و استقرار آن باید به‌طور دقیق حسابرسی و ایمن شوند تا از سوءاستفاده‌های احتمالی جلوگیری شود.
  • ریسک بازار: ارزش دارایی‌های CoL همچنان تابع شرایط کلی بازار است.
• راه‌اندازی اولیه: ساخت یک CoL قابل‌توجه از صفر نیازمند سرمایه اولیه زیادی است. اثربخشی این مدل به‌شدت به دستیابی به عمق نقدینگی کافی برای ایجاد تأثیر محسوس از همان ابتدا بستگی دارد.
• مقیاس‌پذیری تأمین مالی: در حالی که کارمزدهای سیکوئنسر و درآمد اپلیکیشن‌ها تأمین مالی مستمر را فراهم می‌کنند، توانایی آن‌ها در رشد دادن CoL برای پاسخگویی به تقاضای روزافزون با مقیاس‌بندی شبکه باید به‌دقت پایش شود. رشد CoL باید در حالت ایده‌آل سریع‌تر یا دست‌کم همگام با رشد حجم معاملات و نیازهای سرمایه‌ای اکوسیستم باشد.

آینده نقدینگی تحت مالکیت شبکه در دیفای

نقدینگی تحت مالکیت شبکه نشان‌دهنده تکاملی قانع‌کننده در نحوه مدیریت و حفظ حیاتی‌ترین منبع اکوسیستم‌های دیفای، یعنی نقدینگی است. CoL با تغییر جهت از سرمایه‌های زودگذر و دارای مشوق‌های خارجی به یک مدل ادغام‌شده و تحت مدیریت شبکه، به دنبال ساخت زیرساخت مالی قدرتمندتر، پایدارتر و کارآمدتر است.

این رویکرد نشان‌دهنده یک تغییر پارادایم گسترده‌تر از اتکا به سرمایه‌های مزدور به سمت نقدینگی یکپارچه و پایدار است. اگر کاتانا دیفای و لایه‌های ۲ مشابه بتوانند پایداری و کارایی بلندمدت CoL را اثبات کنند، این مدل می‌تواند الهام‌بخش سایر شبکه‌های بلاک‌چینی، از جمله برخی لایه‌های ۱، برای پذیرش مدل‌های مشابه باشد. موفقیت CoL بدون شک به ترکیبی از طراحی اقتصادی صحیح، حاکمیت موثر و اکوسیستمی پویا از dAppها بستگی دارد که به رشد آن کمک می‌کنند.

در نهایت، نقدینگی تحت مالکیت شبکه این نوید را می‌دهد که به ایجاد یک چشم‌انداز دیفای پایدارتر، پیش‌بینی‌پذیرتر و کاربرپسندتر کمک کند و به پروتکل‌ها اجازه دهد بر نوآوری تمرکز کنند و کاربران با اعتماد و کارایی بیشتری به فعالیت بپردازند.