شبکه سکرت چگونه قراردادهای هوشمند خصوصی را ممکن می‌سازد؟

چالش بنیادی حریم خصوصی در بلاک‌چین‌های عمومی

بلاک‌چین‌ها در بنیادی‌ترین طراحی خود، ذاتا شفاف هستند. این شفافیت یک ویژگی محوری است که اغلب به عنوان عاملی ضروری برای امنیت، تغییرناپذیری و قابلیت حسابرسی ستایش می‌شود. هر تراکنش، هر تعامل با قرارداد هوشمند و هر داده‌ای که در دفتر کل یک بلاک‌چین عمومی ذخیره می‌شود، معمولاً برای هر کسی که به اینترنت دسترسی دارد، قابل مشاهده است. این سابقه عمومی تضمین می‌کند که شرکت‌کنندگان شبکه می‌توانند بدون تکیه بر یک نهاد مرکزی، یکپارچگی سیستم را تأیید کنند. برای ارزهای دیجیتال مانند بیت‌کوین، این به معنای قابل رهگیری بودن تمامی انتقال‌های ارزش است و برای پلتفرم‌های قرارداد هوشمند مانند اتریوم، تمامی کدهای قرارداد، ورودی‌ها، خروجی‌ها و تغییرات وضعیت به‌صورت عمومی در دسترس هستند.

در حالی که این شفافیت باعث ایجاد اعتماد و تمرکززدایی می‌شود، همزمان مانع بزرگی برای پذیرش گسترده، به‌ویژه در سناریوهایی که نیاز به محرمانگی داده‌ها دارند، ایجاد می‌کند. پیامدهای شفافیت کامل را در موارد زیر در نظر بگیرید:

• محرمانگی مالی: کسب‌وکارها اغلب نیاز دارند جزئیات تراکنش‌ها، اطلاعات زنجیره تأمین و توافق‌نامه‌های مالی خود را از رقبا یا عموم مردم مخفی نگه دارند. کاربران عادی نیز ممکن است تمایلی نداشته باشند که کل تاریخچه مالی‌شان به‌صورت آشکار قابل مشاهده باشد.
• هویت و داده‌های شخصی: اشتراک‌گذاری اطلاعات شناسایی شخصی (PII) در یک دفتر کل عمومی، خطرات جدی برای حریم خصوصی به همراه دارد و استفاده از بلاک‌چین را در حوزه‌هایی مانند مراقبت‌های بهداشتی، مدیریت هویت یا حتی پیام‌رسانی خصوصی دشوار می‌کند.
• مزیت استراتژیک در بازی‌ها و کسب‌وکار: در بازی‌های غیرمتمرکز، دانستن استراتژی حریف یا دارایی‌های پنهان او می‌تواند منجر به سوءاستفاده شود. در دنیای کسب‌وکار، فاش شدن اسرار تجاری یا الگوریتم‌های اختصاصی در قالب قراردادهای هوشمند می‌تواند مزیت‌های رقابتی را از بین ببرد.
• پیش‌دستی (Front-Running) و ارزش قابل استخراج ماینر (MEV): در بلاک‌چین‌های عمومی، بازیگران پیچیده (اغلب اعتبارسنج‌ها یا بوت‌ها) می‌توانند تراکنش‌های در انتظار را، به‌ویژه در امور مالی غیرمتمرکز (DeFi)، مشاهده کنند. این به آن‌ها اجازه می‌دهد تا ترتیب تراکنش‌ها را دستکاری کرده و با خرید یا فروش دارایی‌ها پیش از سفارش‌های بزرگ، به ضرر دیگران سود کسب کنند؛ عملی که به آن «فرانت‌رانینگ» می‌گویند. این موضوع مستقیماً بر عدالت و کارایی بازار تأثیر می‌گذارد.

بنابراین «دیلمای حریم خصوصی» پدیدار می‌شود: چگونه می‌توان از مزایای یک بلاک‌چین غیرمتمرکز، بدون نیاز به اعتماد و قابل حسابرسی بهره‌مند شد و در عین حال از اطلاعات حساس محافظت کرد؟ این همان مشکل حیاتی است که شبکه سکرت (Secret Network) برای حل آن طراحی شده است؛ فراتر رفتن از حریم خصوصی ساده در تراکنش‌ها برای توانمندسازی محاسبات واقعاً خصوصی در یک دفتر کل عمومی.

معرفی شبکه سکرت (Secret Network): تغییر پارادایم در قراردادهای هوشمند

شبکه سکرت بر پایه یک ایده انقلابی بنا شده است: ایجاد حریم خصوصی برنامه‌ریزی‌پذیر برای قراردادهای هوشمند. برخلاف بلاک‌چین‌های عمومی سنتی که داده‌های درون قراردادهای هوشمند در معرض دید هستند، شبکه سکرت به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا «قراردادهای محرمانه» (Secret Contracts) بسازند؛ قراردادهای هوشمندی که می‌توانند محاسبات را روی داده‌های رمزنگاری‌شده انجام دهند. این بدان معناست که ورودی‌ها، خروجی‌ها و وضعیت یک قرارداد می‌تواند کاملاً محرمانه باقی بماند، حتی برای نودهایی (Nodes) که تراکنش‌ها را پردازش می‌کنند.

این شبکه خود را از ارزهای حریم خصوصی (Privacy Coins) مانند مونرو (Monero) یا زدکش (Zcash) که عمدتاً بر مخفی کردن فرستنده، گیرنده و مقدار تراکنش تمرکز دارند، متمایز می‌کند. در حالی که این موارد برای حریم خصوصی مالی حیاتی هستند، اما نیازهای حریم خصوصی در منطق پیچیده و تعاملی قراردادهای هوشمند را برآورده نمی‌کنند. شبکه سکرت، از سوی دیگر، حریم خصوصی را به خودِ محاسبات تعمیم می‌دهد و امکانات زیر را فراهم می‌کند:

• ورودی‌های رمزنگاری‌شده: کاربران می‌توانند داده‌های رمزنگاری‌شده را به یک قرارداد محرمانه ارسال کنند.
• محاسبات رمزنگاری‌شده: قرارداد این داده‌های رمزنگاری‌شده را در یک محیط امن پردازش می‌کند.
• خروجی‌های رمزنگاری‌شده: نتایج می‌توانند به کاربر بازگردانده شوند یا در قراردادهای دیگر استفاده شوند، در حالی که تا زمان افشای صریح توسط طرف مجاز، رمزنگاری‌شده باقی می‌مانند.
• وضعیت رمزنگاری‌شده: متغیرهای وضعیت داخلی قرارداد محرمانه نیز رمزنگاری می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که داده‌های جاری قرارداد خصوصی باقی می‌مانند.

این تغییر بنیادین از محاسبات عمومی به محاسبات محرمانه، از طریق ترکیب منحصربه‌فردی از رمزنگاری و سخت‌افزار امن امکان‌پذیر شده است که ستون فقرات قراردادهای محرمانه را تشکیل می‌دهد.

تکنولوژی محوری: محیط‌های اجرای مورد اعتماد (TEEs)

در قلب معماری حریم خصوصی شبکه سکرت، محیط‌های اجرای مورد اعتماد (Trusted Execution Environments یا TEEs) قرار دارند. یک TEE ناحیه‌ای امن و ایزوله در یک پردازنده است که محرمانگی و یکپارچگی کد و داده‌های بارگذاری شده در آن را تضمین می‌کند. TEE را به عنوان یک «جعبه سیاه» روی یک نود اعتبارسنج در نظر بگیرید:

1. ایزوله‌سازی: TEE یک مرز سخت‌افزاری در اطراف یک محاسبه خاص ایجاد می‌کند. هیچ نرم‌افزار دیگری، از جمله سیستم‌عامل، هایپروایزر یا حتی اپراتور نود، نمی‌تواند داده‌ها یا کدهای در حال اجرا در داخل TEE را بازرسی یا دستکاری کند.
2. محرمانگی: داده‌های بارگذاری شده در TEE تنها در این محفظه امن (Enclave) رمزگشایی می‌شوند. تمام محاسبات در این حالت رمزگشایی شده انجام می‌شود و هرگونه خروجی یا ذخیره‌سازی دائمی از TEE، پیش از خروج از محفظه، مجدداً رمزنگاری می‌شود.
3. یکپارچگی: TEE تضمین می‌کند کدی که در داخل آن اجرا می‌شود، تغییر نیافته و دقیقاً همان کد قرارداد هوشمند مورد انتظار است. این موضوع از طریق فرآیندی به نام «تصدیق» (Attestation) تأیید می‌شود.

نمونه‌های برجسته TEE شامل Intel SGX و AMD SEV هستند. اعتبارسنج‌های شبکه سکرت ملزم به اجرای سخت‌افزارهایی مجهز به این قابلیت‌های TEE هستند.

فرآیند تصدیق (Attestation) چگونه کار می‌کند: قبل از اینکه یک نود اعتبارسنج بتواند در اجماع شبکه سکرت شرکت کند، TEE آن باید فرآیند تصدیق را طی کند. این فرآیند شامل موارد زیر است:

• اثبات اصالت: TEE به‌صورت رمزنگاری‌شده به شبکه ثابت می‌کند که یک TEE واقعی و دستکاری‌نشده از یک سازنده شناخته‌شده (مانند اینتل) است.
• اثبات یکپارچگی کد: TEE همچنین ثابت می‌کند که در حال اجرای نرم‌افزار صحیح شبکه سکرت و کد مجاز قرارداد محرمانه است.

تنها پس از تصدیق موفقیت‌آمیز، یک نود اعتبارسنج می‌تواند پردازش قراردادهای محرمانه را آغاز کند. این کار تضمین می‌کند که کل شبکه می‌تواند اعتماد کند که محاسبات به‌صورت امن و خصوصی در داخل TEEها انجام می‌شوند، حتی اگر هیچ‌کس نتواند مستقیماً آن‌ها را مشاهده کند.

نحوه عملکرد قراردادهای محرمانه: جریان رمزنگاری‌شده سرتاسری

فرآیند تعامل با یک قرارداد محرمانه شامل یک همکاری پیچیده بین رمزنگاری سمت کاربر، TEEها و مکانیسم اجماع بلاک‌چین است. این رمزنگاری سرتاسری تضمین می‌کند که داده‌ها هرگز از کنترل کاربر به‌صورت غیررمزنگاری‌شده خارج نمی‌شوند، مگر در داخل TEE.

در اینجا مراحل گام‌به‌گام آورده شده است:

1. رمزنگاری داده‌ها در سمت کاربر:

   • وقتی کاربری می‌خواهد با یک قرارداد محرمانه تعامل داشته باشد (مثلاً ثبت قیمت در یک حراج خصوصی یا واریز دارایی به یک استخر دیفای خصوصی)، اپلیکیشن کلاینت او ابتدا داده‌های ورودی حساس را رمزنگاری می‌کند.
   • این رمزنگاری از یک کلید متقارن مشتق شده از یک «سکرت مشترک» (Shared Secret) بین کاربر و قرارداد محرمانه استفاده می‌کند. این سکرت مشترک با استفاده از تبادل کلید نامتقارن (مانند ECDH) و با بهره‌گیری از کلید عمومی قرارداد محرمانه که بخشی از متادیتای قابل تأیید آن در زنجیره است، به‌صورت امن برقرار می‌شود.
   • سپس محموله (Payload) تراکنش که اکنون حاوی داده‌های ورودی رمزنگاری‌شده است، آماده می‌شود.

2. ارسال به یک نود سکرت:

   • تراکنش رمزنگاری‌شده در شبکه سکرت پخش می‌شود. نودهای اعتبارسنج که TEE اجرا می‌کنند، این تراکنش‌ها را دریافت می‌کنند.
   • نکته حیاتی این است که حتی در این مرحله، شبکه فقط داده‌های رمزنگاری‌شده، هش‌های تراکنش و متادیتا را می‌بیند؛ محتوای حساس پنهان می‌ماند.

3. رمزگشایی و محاسبه در داخل TEE:

   • یک نود اعتبارسنج که TEE آن با موفقیت تصدیق شده است، تراکنش را برمی‌دارد.
   • محفظه امن TEE، تراکنش رمزنگاری‌شده و کد مربوط به قرارداد محرمانه را دریافت می‌کند.
   • با استفاده از کلید رمزگشایی اختصاصی قرارداد (که خود در داخل TEE تولید و محافظت می‌شود و هرگز فاش نمی‌گردد)، TEE داده‌های ورودی را در داخل محیط ایزوله خود رمزگشایی می‌کند.
   • سپس منطق قرارداد هوشمند روی این داده‌های رمزگشایی شده اجرا می‌شود. تمامی محاسبات، تغییرات وضعیت و نتایج میانی به‌صورت متن‌آشکار (Plaintext) فقط در داخل TEE رخ می‌دهند.
   • حتی اپراتور نود نیز نمی‌تواند به داده‌ها یا محاسبات در حال اجرا در داخل TEE دسترسی داشته باشد.

4. مدیریت وضعیت و رمزنگاری مجدد:

   • پس از محاسبه، اگر نیاز باشد وضعیت داخلی قرارداد به‌روزرسانی شود، وضعیت جدید توسط TEE مجدداً رمزنگاری می‌شود.
   • این وضعیت رمزنگاری‌شده سپس روی بلاک‌چین ذخیره می‌شود. این بدان معناست که اگرچه وجود و یکپارچگی وضعیت به‌صورت عمومی قابل حسابرسی است (از طریق هش‌ها)، اما محتوای آن خصوصی باقی می‌ماند و فقط برای طرف‌های مجاز (از طریق کلیدهای مشاهده) یا سایر قراردادهای محرمانه قابل مشاهده است.
   • هر خروجی تولید شده توسط قرارداد (مانند یک مقدار بازگشتی یا لاگ رویداد) نیز توسط TEE با استفاده از کلیدهای مناسب مجدداً رمزنگاری می‌شود.

5. خروجی و تأیید:

   • خروجی رمزنگاری‌شده در نتیجه تراکنش یا لاگ رویداد گنجانده شده، به یک بلاک اضافه شده و در سراسر شبکه پخش می‌شود.
   • اگر کاربر بخواهد خروجی را مشاهده کند، اپلیکیشن کلاینت او از کلید سکرت مشترک برای رمزگشایی خروجی از بلاک‌چین استفاده می‌کند.
   • برای اهداف حسابرسی یا افشاهای مشروط، قراردادهای محرمانه می‌توانند «کلیدهای مشاهده» (Viewing Keys) را پیاده‌سازی کنند. کلید مشاهده یک توکن رمزنگاری منحصربه‌فرد و غیرقابل جعل است که می‌تواند با شخص ثالث (مانند حسابرس یا رگولاتور) به اشتراک گذاشته شود تا دسترسی فقط‌خواندنی به داده‌های رمزنگاری‌شده خاص در یک قرارداد را به آن‌ها بدهد. این امر اجازه شفافیت انتخابی را بدون به خطر انداختن حریم خصوصی کلی فراهم می‌کند.

این فرآیند دقیق رمزنگاری، اجرای TEE و ذخیره‌سازی روی زنجیره تضمین می‌کند که داده‌های حساس هرگز به‌صورت متن‌آشکار در خارج از TEE فاش نمی‌شوند و تضمین قدرتمندی برای حریم خصوصی در تعاملات قرارداد هوشمند فراهم می‌کند.

ویژگی‌های کلیدی و مزایای مدل حریم خصوصی شبکه سکرت

رویکرد نوآورانه شبکه سکرت بُعد جدیدی از امکانات را برای اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (dApps) باز می‌کند. مدل حریم خصوصی منحصربه‌فرد آن چندین مزیت قانع‌کننده ارائه می‌دهد:

• محرمانگی جامع داده‌ها: برخلاف سایر بلاک‌چین‌ها، شبکه سکرت رمزنگاری سرتاسری برای داده‌های قرارداد هوشمند فراهم می‌کند. این بدان معناست که ورودی‌ها، خروجی‌ها و وضعیت داخلی قرارداد همگی رمزنگاری شده‌اند و از دید عموم و حتی اعتبارسنج‌های شبکه محافظت می‌شوند. این فراتر از مخفی‌سازی ساده تراکنش‌هاست و حریم خصوصی واقعی را برای منطق پیچیده برنامه‌ها فراهم می‌کند.
• حریم خصوصی برنامه‌ریزی‌پذیر: توسعه‌دهندگان کنترل دقیقی بر اینکه چه داده‌ای خصوصی بماند و چه زمانی فاش شود، دارند. آن‌ها می‌توانند قراردادهای محرمانه‌ای طراحی کنند که با استفاده از «کلیدهای مشاهده» اطلاعات را به‌صورت انتخابی به طرف‌های مجاز نشان دهند یا با قراردادهای دیگر تعامل داشته باشند در حالی که پارامترهای خاصی را محرمانه نگه می‌دارند.
• مقاومت در برابر فرانت‌رانینگ و MEV: با رمزنگاری ورودی‌های تراکنش، اعتبارسنج‌ها و بوت‌ها نمی‌توانند جزئیات تراکنش‌های در انتظار را ببینند. این امر توانایی پیش‌دستی در معاملات، دستکاری نقدینگی‌ها یا سوءاستفاده از فرصت‌های آربیتراژ را از بین می‌برد و محیط عادلانه‌تری برای دیفای ایجاد می‌کند.
• تعامل‌پذیری با حریم خصوصی: از طریق پروتکل ارتباط بین بلاک‌چینی (IBC)، شبکه سکرت می‌تواند به‌طور یکپارچه به سایر زنجیره‌های اکوسیستم کازماس (Cosmos) و فراتر از آن متصل شود. این یعنی دارایی‌ها و داده‌ها می‌توانند بین شبکه سکرت و سایر بلاک‌چین‌ها جریان یابند و ویژگی‌های حریم خصوصی را به دارایی‌های سایر اکوسیستم‌ها (مانند نسخه‌های محرمانه ETH، BNB یا استیبل‌کوین‌ها) تعمیم دهند.
• باز کردن قفل کاربردهای جدید: توانایی مدیریت داده‌های خصوصی در بلاک‌چین، درهایی را به روی برنامه‌هایی می‌گشاید که قبلاً غیرممکن یا برای دفاتر کل عمومی بیش از حد پرخطر بودند:
  • دیفای خصوصی (Private DeFi): مدیریت محرمانه دارایی‌ها، وام‌دهی/وام‌گیری خصوصی، بازارسازهای خودکار (AMM) خصوصی و مشتقات بدون فاش کردن استراتژی‌های معاملاتی یا موجودی‌ها.
  • ان‌اف‌تی‌های محرمانه (Confidential NFTs): توکن‌های غیرمثلی با ویژگی‌های پنهان، جزئیات مالکیت خصوصی یا محتوای با دسترسی محدود (مثلاً هنر دیجیتال خصوصی).
  • اشتراک‌گذاری و درآمدزایی امن از داده‌ها: اجازه دادن به کاربران برای کنترل و کسب درآمد از داده‌های شخصی خود (مانند پرونده‌های پزشکی) بدون فاش کردن مستقیم آن‌ها به اشخاص ثالث.
  • رأی‌گیری و حاکمیت خصوصی: تضمین ناشناسی در رأی‌گیری‌های سازمان‌های خودگردان غیرمتمرکز (DAO) برای جلوگیری از خرید رأی یا اجبار.
  • راهکارهای سازمانی: ساخت سیستم‌های مدیریت زنجیره تأمین، بلاک‌چین‌های کنسرسیوم محرمانه یا پلتفرم‌های تحلیل داده امن برای داده‌های حساس تجاری.

نقش SCRT: سوخت اکوسیستم محرمانه

SCRT ارز دیجیتال بومی شبکه سکرت است و نقشی چندگانه در تأمین امنیت، حاکمیت و عملیات شبکه ایفا می‌کند. کاربرد آن برای کل اکوسیستم حفظ حریم خصوصی ضروری است:

• امنیت شبکه و استیکینگ: شبکه سکرت بر اساس مکانیسم اجماع اثبات سهام واگذار شده (DPoS) عمل می‌کند. دارندگان SCRT می‌توانند توکن‌های خود را استیک کرده یا به اعتبارسنج‌ها واگذار کنند. اعتبارسنج‌ها از SCRTهای استیک شده برای مشارکت در تولید بلاک و تأیید تراکنش‌ها استفاده می‌کنند و در مقابل پاداش می‌گیرند. این مکانیسم مشوق رفتار صادقانه است.
• کارمزد تراکنش‌ها (Gas): تمامی تراکنش‌ها در شبکه سکرت، از جمله تعامل با قراردادهای محرمانه، مستلزم پرداخت کارمزد کمی به صورت SCRT هستند. این کارمزدها هزینه زحمات محاسباتی اعتبارسنج‌ها را پوشش داده و از اسپم در شبکه جلوگیری می‌کند.
• حاکمیت (Governance): دارندگان SCRT قدرت تأثیرگذاری بر مسیر آینده شبکه را دارند. آن‌ها می‌توانند از طریق حاکمیت روی زنجیره، در مورد پارامترهای مختلف، ارتقای پروتکل و تغییرات در سیاست‌های شبکه پیشنهاد داده و رأی دهند.
• تسهیل مکانیسم‌های محرمانگی: SCRT همچنین می‌تواند در کاربردهای خاصی مانند استخرهای حریم خصوصی یا به عنوان وثیقه برای دارایی‌های سنتتیک محرمانه استفاده شود. ارزش ذاتی آن نقش این توکن را به عنوان واحد اقتصادی بنیادی شبکه سکرت تثبیت می‌کند.

پاسخ به نگرانی‌های رایج و چشم‌انداز آینده

در حالی که شبکه سکرت راهکاری قانع‌کننده برای حریم خصوصی بلاک‌چین ارائه می‌دهد، بررسی سوالات رایج و مسیر آینده آن ضروری است.

حسابرس و انطباق (Compliance)

یک نگرانی همیشگی در مورد تراکنش‌های خصوصی، نحوه حسابرسی آن‌ها برای گزارش‌های مالی یا اهداف رگولاتوری است. شبکه سکرت این موضوع را از طریق موارد زیر حل می‌کند:

• کلیدهای مشاهده (Viewing Keys): همانطور که گفته شد، کاربران می‌توانند به‌صورت داوطلبانه این کلیدها را در اختیار حسابرسان یا مراجع قانونی قرار دهند تا بدون فاش کردن کل داده‌ها، شفافیت انتخابی ایجاد کنند.
• افشاهای مشروط: قراردادهای محرمانه را می‌توان به گونه‌ای طراحی کرد که تحت شرایط خاصی داده‌ها را فاش کنند. برای مثال، اثبات تمکن مالی بدون فاش کردن مقدار دقیق دارایی.
• اثبات‌های دانش‌صفر (ZKPs): در حالی که TEEها حریم خصوصی محاسباتی را مدیریت می‌کنند، ادغام‌های آینده با پروتکل‌های ZKP می‌تواند قابلیت حسابرسی را بدون فاش کردن کوچکترین داده حساسی بیش از پیش تقویت کند.

تمرکززدایی و اتکا به TEE

نقطه بحث دیگر، اتکا به سخت‌افزارهای TEE (مانند Intel SGX) است. نگرانی‌ها ممکن است در مورد موارد زیر باشد:

• آسیب‌پذیری‌های سخت‌افزاری: اگرچه TEEها با امنیت بالایی طراحی شده‌اند، اما هیچ سخت‌افزاری کاملاً نفوذناپذیر نیست. شبکه سکرت با اجازه دادن به چندین تأمین‌کننده TEE (مانند Intel و AMD) و تکیه بر مکانیسم اجماع PoS مستحکم، این ریسک را کاهش می‌دهد.
• تمرکز تولیدکنندگان سخت‌افزار: اتکا به تولیدکنندگان خاص برای برخی از طرفداران تمرکززدایی محض نرم‌افزاری یک دغدغه است. با این حال، ماهیت متن‌باز نرم‌افزار سکرت و نظارت جامعه بر تصدیق‌های TEE به حفظ اعتماد کمک می‌کند. تحقیقات مداوم روی جایگزین‌های غیرمتمرکز TEE نیز در جریان است.

مقیاس‌پذیری و عملکرد شبکه

اگرچه تمرکز اصلی TEE روی حریم خصوصی است، اما می‌تواند به مقیاس‌پذیری نیز کمک کند. با برون‌سپاری محاسبات پیچیده به داخل TEE، بلاک‌چین اصلی فقط نیاز به ثبت تغییرات وضعیت رمزنگاری‌شده دارد که بار محاسباتی روی زنجیره را کاهش می‌دهد. همچنین به عنوان بخشی از اکوسیستم کازماس، این شبکه از قابلیت پردازش موازی از طریق Zoneها بهره می‌برد.

تکامل حریم خصوصی در بلاک‌چین

شبکه سکرت در خط مقدم جنبش بلاک‌چین‌های حفظ حریم خصوصی قرار دارد. این شبکه گامی بزرگ فراتر از حریم خصوصی ساده در تراکنش‌هاست و آینده‌ای را نوید می‌دهد که در آن اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز پیچیده می‌توانند با محرمانگی مورد نیاز برای پذیرش در سطح سازمانی فعالیت کنند. توسعه‌های جاری بر موارد زیر تمرکز دارند:

• ابزارهای توسعه‌دهندگان: بهبود تجربه توسعه‌دهنده برای ساخت و استقرار آسان‌تر قراردادهای محرمانه.
• تعامل‌پذیری گسترده‌تر: اتصال به اکوسیستم‌های بیشتر از طریق IBC و پل‌های (Bridges) دیگر.
• راهکارهای لایه ۲: بررسی راهکارهای لایه ۲ برای مقیاس‌پذیری بیشتر و کاهش هزینه‌ها.
• تحقیق و توسعه: نوآوری مداوم در رمزنگاری بنیادی و تقویت پایداری TEEها.

چشم‌انداز شبکه سکرت تنها خصوصی کردن بلاک‌چین‌ها نیست، بلکه کاربردی و در دسترس کردن آن‌ها برای جهانی است که به همان اندازه که خواهان شفافیت است، به محرمانگی نیز نیاز دارد. شبکه سکرت با توانمندسازی توسعه‌دهندگان برای ساخت برنامه‌هایی با حریم خصوصی بومی، راه را برای یک آینده غیرمتمرکز امن‌تر، عادلانه‌تر و فراگیرتر هموار می‌کند.