لایه‌های دوم و یادگیری بازی‌سازی‌شده چگونه وب۳ را پیش می‌برند؟

هموار کردن مسیر پذیرش گسترده: چگونه راهکارهای لایه ۲ و یادگیری گیمیفای شده تکامل وب۳ را تسریع می‌کنند

وب۳، اینترنت غیرمتمرکز متصور شده بر پایه فناوری بلاک‌چین، وعده تغییری بنیادین در نحوه تعامل ما با خدمات دیجیتال، مالکیت داده‌ها و مشارکت در اقتصادهای آنلاین را می‌دهد. این فناوری از حاکمیت کاربر، شفافیت و توزیع عادلانه‌تر ارزش حمایت می‌کند. با این حال، مسیر رسیدن از این چشم‌انداز والا به پذیرش گسترده توسط عموم مردم با موانع قابل توجهی روبروست. دو نوآوری متمایز و در عین حال مکمل در حال اثبات نقش حیاتی خود در غلبه بر این چالش‌ها هستند: راهکارهای مقیاس‌پذیری لایه ۲ (L2) و پلتفرم‌های یادگیری گیمیفای شده (بازی‌گونه‌سازی شده). این دو در کنار هم، مسائل حیاتی مقیاس‌پذیری، تجربه کاربری و دسترسی را برطرف کرده و راه را برای آینده‌ای غیرمتمرکز، قدرتمندتر و فراگیرتر هموار می‌کنند.

ضرورت مقیاس‌پذیری: چگونه راهکارهای لایه ۲ زیرساخت وب۳ را توانمند می‌کنند

بلاک‌چین‌های پایه که اغلب شبکه‌های لایه ۱ (L1) نامیده می‌شوند، به عنوان لایه‌های تغییرناپذیر تسویه حساب برای وب۳ عمل می‌کنند. در حالی که این شبکه‌ها در امنیت و تمرکززدایی عالی هستند، اما مکرراً با محدودیت‌های عملکردی دست و پنجه نرم می‌کنند. این محدودیت به عنوان «سه‌راهی بلاک‌چین» (Blockchain Trilemma) شناخته می‌شود؛ جایی که یک شبکه تنها می‌تواند دو مورد از سه ویژگی تمرکززدایی، امنیت و مقیاس‌پذیری را به طور واقعی بهینه کند.

درک محدودیت‌های بلاک‌چین‌های لایه ۱

اتریوم، پلتفرم غالب قراردادهای هوشمند و سنگ بنای اکوسیستم فعلی وب۳، نمونه بارز شبکه لایه ۱ است که تمرکززدایی و امنیت را در اولویت قرار داده است. اگرچه این شبکه بسیار مستحکم است، اما طراحی آن ذاتاً ظرفیت پردازش تراکنش‌هایش را محدود می‌کند.

• ظرفیت پایین پردازش تراکنش: ظرفیت فعلی اتریوم به حدود ۱۵ تا ۳۰ تراکنش در ثانیه (TPS) محدود است. این گلوگاه در دوره‌های فعالیت بالای شبکه به وضوح نمایان می‌شود.
• هزینه‌های بالای تراکنش (گس فی): زمانی که تقاضا برای فضای شبکه از عرضه پیشی می‌گیرد، هزینه‌های تراکنش (معروف به گس فی) به شدت افزایش می‌یابد و تعامل کاربران با اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (dApps) را، به ویژه برای تراکنش‌های کوچک، گران می‌کند.
• سرعت پایین نهایی‌سازی تراکنش: اگرچه تراکنش‌ها در اتریوم در نهایت نهایی می‌شوند، اما تأیید گنجانده شدن برگشت‌ناپذیر آن‌ها در بلاک‌چین می‌تواند چندین دقیقه طول بکشد که بر تجربه کاربری در اپلیکیشن‌های آنی (Real-time) تأثیر منفی می‌گذارد.

این محدودیت‌ها مانع از توانایی وب۳ برای رقابت با خدمات متمرکز سنتی می‌شود که می‌توانند هزاران تراکنش را در ثانیه با هزینه‌ای ناچیز انجام دهند. برای اینکه وب۳ بتواند میزبان همه چیز، از سیستم‌های پرداخت جهانی گرفته تا تجربیات غوطه‌ورکننده متاورس باشد، افزایش چشمگیر قدرت پردازش ضروری است.

معرفی راهکارهای مقیاس‌پذیری لایه ۲

راهکارهای مقیاس‌پذیری لایه ۲ پروتکل‌هایی هستند که روی یک بلاک‌چین لایه ۱ موجود ساخته می‌شوند و برای افزایش ظرفیت و سرعت تراکنش‌ها بدون به خطر انداختن امنیت یا تمرکززدایی لایه ۱ طراحی شده‌اند. آن‌ها این کار را با انتقال محاسبات و پردازش تراکنش‌ها به خارج از زنجیره اصلی، اجرای جداگانه آن‌ها و سپس ارسال دوره‌ای اثبات‌های خلاصه شده یا داده‌های تجمیع شده تراکنش‌ها به لایه ۱ برای تسویه نهایی انجام می‌دهند. این رویکرد به لایه ۱ اجازه می‌دهد تا بر عملکرد اصلی خود یعنی امنیت و در دسترس بودن داده‌ها تمرکز کند، در حالی که لایه ۲ بارهای سنگین اجرا را بر عهده می‌گیرد.

دسته‌بندی‌های کلیدی راهکارهای لایه ۲ عبارتند از:

• رول‌آپ‌ها (Rollups): این راهکارها صدها یا هزاران تراکنش خارج از زنجیره را در یک تراکنش واحد بسته‌بندی (رول‌آپ) کرده و سپس در لایه ۱ ثبت می‌کنند.
  • رول‌آپ‌های اپتیمیستیک (Optimistic Rollups): تراکنش‌ها را به صورت پیش‌فرض معتبر فرض می‌کنند اما یک دوره زمانی برای چالش و ارائه اثبات تقلب در نظر می‌گیرند.
  • رول‌آپ‌های دانش‌صفر (ZK Rollups): از اثبات‌های رمزنگاری شده (ZK-SNARKs یا ZK-STARKs) برای اثبات اعتبار تراکنش‌های خارج از زنجیره به لایه ۱ استفاده می‌کنند، بدون اینکه تمام داده‌های زیربنایی را فاش کنند.
• سایدچین‌ها (Sidechains): بلاک‌چین‌های مستقلی با مکانیسم‌های اجماع خاص خود که از طریق یک پل دوطرفه به لایه ۱ متصل می‌شوند. آن‌ها انعطاف‌پذیری بیشتری دارند اما ممکن است فرضیات امنیتی متفاوتی نسبت به لایه ۱ داشته باشند.
• کانال‌های وضعیت (State Channels): به شرکت‌کنندگان اجازه می‌دهند تا چندین تراکنش را خارج از زنجیره انجام دهند و تنها وضعیت اولیه و نهایی را در لایه ۱ ثبت کنند.

MegaETH: مطالعه موردی در لایه ۲های با عملکرد بالا

MegaETH نمونه‌ای از لبه تکنولوژی توسعه لایه ۲ است که نشان می‌دهد چگونه این راهکارها مستقیماً قابلیت‌های وب۳ را ارتقا می‌دهند. MegaETH به عنوان یک راهکار مقیاس‌پذیری لایه ۲ اتریوم، به گونه‌ای مهندسی شده است که مستقیماً با گلوگاه‌های عملکردی مقابله کند:

1. دستیابی به ظرفیت بالای تراکنش: هدف MegaETH رسیدن به بیش از ۱۰۰,۰۰۰ تراکنش در ثانیه (TPS) است. این سطح از ظرفیت با شبکه‌های پرداخت متمرکز بزرگ برابری کرده و یا حتی از آن‌ها فراتر می‌رود.
   • پیشرفت: چنین ظرفیت بالایی پتانسیل اپلیکیشن‌های وب۳ را که به مقیاس عظیم نیاز دارند، مانند سیستم‌های ریزتراکنش جهانی، بازی‌های آنلاین چندنفره گسترده و پلتفرم‌های پخش آنی داده‌ها، آزاد می‌کند و وب۳ را برای پذیرش در سطح سازمانی و استفاده روزمره مصرف‌کنندگان آماده می‌سازد.
2. قطعیت آنی (Real-Time Finality): فراتر از سرعت، MegaETH بر قطعیت آنی تأکید دارد. این بدان معناست که تراکنش‌های پردازش شده در لایه ۲ تقریباً به صورت لحظه‌ای تسویه شده تلقی می‌شوند، بدون اینکه نیاز به دوره‌های انتظار چندین دقیقه‌ای معمول در لایه ۱ باشد.
   • پیشرفت: قطعیت آنی برای تجربه کاربری در اپلیکیشن‌هایی مانند پرداخت‌های فروشگاهی، صرافی‌های غیرمتمرکز (DEX) با معاملات مکرر و محیط‌های تعاملی متاورس که بازخورد فوری در آن‌ها حیاتی است، اهمیت کلیدی دارد. این ویژگی شکاف بین تجربه‌های وب سنتی و امنیت بلاک‌چین را پر می‌کند.
3. سازگاری کامل با ماشین مجازی اتریوم (EVM): MegaETH به گونه‌ای طراحی شده است که کاملاً با EVM سازگار باشد.
   • پیشرفت: این یک ویژگی حیاتی برای پذیرش توسط توسعه‌دهندگان است. این یعنی قراردادهای هوشمند موجود که برای اتریوم نوشته شده‌اند، می‌توانند بدون تغییرات کدنویسی قابل توجه، به شکلی روان در MegaETH مستقر شوند. توسعه‌دهندگان می‌توانند از مهارت‌ها، ابزارها و کدهای موجود خود استفاده کنند و توسعه dAppهای جدید و مهاجرت اپلیکیشن‌های فعلی به یک محیط با عملکرد بالا را تسریع بخشند.

تأثیر گسترده‌تر لایه ۲ها بر زیرساخت وب۳

ظهور لایه ۲هایی مانند MegaETH نشان‌دهنده یک تغییر محوری در پارادایم معماری وب۳ است. آن‌ها در حال تبدیل وب۳ از یک فناوری امیدوارکننده اما اغلب کند و گران، به یک اکوسیستم کاربردی و مقیاس‌پذیر هستند.

• کاهش هزینه‌ها برای کاربران: لایه ۲ها با تجمیع تراکنش‌ها، گس فی را برای کاربران نهایی به شدت کاهش می‌دهند و وب۳ را برای مخاطبان جهانی، از جمله در اقتصادهای در حال توسعه که هزینه‌های بالا مانع ورود آن‌هاست، در دسترس‌تر می‌کنند.
• بهبود تجربه کاربری: تراکنش‌های سریع‌تر و هزینه‌های پایین‌تر مستقیماً به تجربه کاربری روان‌تر و لذت‌بخش‌تری منجر می‌شود که برای جذب و حفظ کاربران عادی ضروری است.
• نوآوری و تنوع‌بخشی: افزایش ظرفیت و کاهش هزینه‌ها امکان ایجاد دسته‌های جدیدی از dAppها را فراهم می‌کند که قبلاً در لایه ۱ غیرممکن بودند. این امر منجر به انفجار نوآوری در حوزه‌های دیفای (DeFi)، ان‌اف‌تی (NFT)، بازی و اپلیکیشن‌های اجتماعی می‌شود.
• رشد پایدار: لایه ۲ها با کاهش ازدحام در لایه ۱، پایداری و رشد بلندمدت کل اکوسیستم وب۳ را تضمین می‌کنند و اجازه می‌دهند لایه ۱ زیربنایی بدون فشار بیش از حد، امن و غیرمتمرکز باقی بماند.

پر کردن شکاف دانش: یادگیری گیمیفای شده به عنوان مسیر ورود به وب۳

در حالی که لایه ۲ها ستون فقرات فنی وب۳ را اصلاح می‌کنند، مانع بزرگ دیگری برای پذیرش گسترده در پیچیدگی ذاتی آن برای کاربران جدید نهفته است. درک مفاهیمی مانند کلیدهای رمزنگاری، گس فی، قراردادهای هوشمند و امور مالی غیرمتمرکز نیازمند یک منحنی یادگیری تند است که اغلب ورودی‌های جدید را منصرف می‌کند. اینجاست که یادگیری گیمیفای شده (بازی‌گونه‌سازی شده) به عنوان یک راهکار قدرتمند ظاهر می‌شود.

مانع پذیرش وب۳: پیچیدگی و آموزش

برای اکثر کاربران اینترنت، وب۳ پارادایم کاملاً جدیدی را معرفی می‌کند که مدل‌های ذهنی موجود آن‌ها از تعامل دیجیتال را به چالش می‌کشد.

• اصطلاحات ترسناک: کلماتی مانند «کیف‌پول‌های غیرامانی»، «عبارات بازیابی»، «استخرهای نقدینگی» و «استیکینگ» برای یک فرد عادی بیگانه هستند.
• مسئولیت امنیتی: مفهوم مسئول بودنِ تام برای دارایی‌های دیجیتال خود، از جمله محافظت از کلیدهای خصوصی، انحراف بزرگی از خدمات متمرکز است که در آن بازیابی حساب معمولاً توسط شخص ثالث مدیریت می‌شود.
• فرآیندهای خلافِ شهود: اقداماتی که در وب۲ ساده هستند (مانند ارسال پول یا ورود به حساب) اغلب در وب۳ شامل چندین مرحله و مفاهیم جدید می‌شوند.
• ریسک‌گریزی: ماهیت برگشت‌ناپذیر تراکنش‌های بلاک‌چین و نوسانات دارایی‌های کریپتو می‌تواند باعث ایجاد ترس و تردید شود.

بدون مسیرهای آموزشی مؤثر، وب۳ با خطر باقی ماندن به عنوان یک فناوری محدود که تنها توسط اقلیتِ فن‌سالار درک می‌شود، روبرو است.

گیمیفیکیشن: ابزاری قدرتمند برای تعامل و آموزش

گیمیفیکیشن به معنای استفاده از عناصر و اصول طراحی بازی در زمینه‌های غیربازی است. این روش از محرک‌های روان‌شناختی ذاتی انسان برای ایجاد انگیزه، حل مشکلات و تشویق به یادگیری بهره می‌برد.

• انگیزه و تعامل: بازی‌ها ذاتاً بازیکنان را از طریق چالش‌ها، پاداش‌ها و حس پیشرفت ترغیب می‌کنند. اعمال این عناصر در یادگیری، فرآیند را لذت‌بخش‌تر و کم‌زحمت‌تر می‌کند.
• بازخورد فوری و پیگیری پیشرفت: تجربه‌های گیمیفای شده بازخوردی آنی از اقدامات ارائه می‌دهند و پیشرفت را به وضوح نشان می‌دهند که باعث تقویت یادگیری و حفظ تعامل کاربران می‌شود.
• تجربه‌گری ایمن: بازی‌ها محیطی با ریسک پایین برای آزمایش و اشتباه کردن بدون پیامدهای واقعی فراهم می‌کنند که برای یادگیری سیستم‌های پیچیده مانند وب۳ حیاتی است.
• جامعه و تعامل اجتماعی: بسیاری از پلتفرم‌های گیمیفای شده عناصر اجتماعی را با هم ترکیب می‌کنند و باعث تقویت همکاری، رقابت و تجربه‌های یادگیری مشترک می‌شوند.

Hooked Protocol: نمونه‌ای از آموزش گیمیفای شده وب۳

پروتکل Hooked به عنوان یک پلتفرم پیشرو در یادگیری اجتماعی وب۳ متمایز است که به شکلی استادانه از تجربه‌های گیمیفای شده برای ابهام‌زدایی از فناوری بلاک‌چین و معرفی کاربران جدید به دنیای غیرمتمرکز استفاده می‌کند.

1. ساده‌سازی مفاهیم پیچیده: Hooked Protocol موضوعات پیچیده وب۳ را به ماژول‌های تعاملی و قابل هضم تقسیم می‌کند.
   • پیشرفت: کاربران به جای خواندن مقالات سنگین یا آموزش‌های پیچیده، از طریق مینی‌گیم‌ها، کوئیزها و سناریوهای شبیه‌سازی شده با مفاهیم روبرو می‌شوند. برای مثال، درک «گس فی» ممکن است شامل یک بازی ساده باشد که در آن کاربران برای انجام اقدامات، «گس» مجازی تخصیص می‌دهند.
2. ارائه تجربه عملی در محیطی امن: این پلتفرم فرصت‌هایی را برای کاربران فراهم می‌کند تا بدون به خطر انداختن دارایی‌های واقعی، با مکانیسم‌های شبیه‌سازی شده وب۳ تعامل داشته باشند.
   • پیشرفت: این رویکرد «یادگیری با انجام دادن» بسیار مؤثر است. کاربران می‌توانند استفاده از کیف‌پول‌ها، انجام تراکنش‌های آزمایشی یا کار با رابط‌های کاربری ساده شده dApp را تمرین کنند و قبل از ورود به اکوسیستم زنده وب۳، اعتماد به نفس و مهارت‌های عملی کسب کنند.
3. پاداش‌دهی به یادگیری (مشوق‌ها): Hooked Protocol از مدل «کسب درآمد در حین یادگیری» (earn-to-learn) استفاده می‌کند که در آن کاربران برای تکمیل وظایف آموزشی و اثبات دانش خود، توکن یا NFT پاداش می‌گیرند.
   • پیشرفت: این مشوق‌ها به عنوان محرک‌هایی قوی عمل کرده، مخاطبان گسترده‌تری را جذب می‌کنند و تعامل مستمر را تشویق می‌نمایند. این پاداش‌ها همچنین اولین تجربه مالکیت دارایی دیجیتال را به کاربران جدید می‌دهند و به عنوان یک مسیر ورود مستقیم به اقتصاد وب۳ عمل می‌کنند.
4. جامعه‌سازی: Hooked Protocol به عنوان یک «پلتفرم یادگیری اجتماعی»، حس جامعه را در میان یادگیرندگان تقویت می‌کند.
   • پیشرفت: کاربران می‌توانند پیشرفت خود را به اشتراک بگذارند، در جداول امتیازات رقابت کنند و درباره مفاهیم بحث کنند؛ این کار محیطی حمایتی ایجاد می‌کند که فرآیند یادگیری را بهبود بخشیده و حس انزوای معمول در آموزش‌های آنلاین انفرادی را کاهش می‌دهد.
5. کاهش موانع ورود: با در دسترس، جذاب و پاداش‌دهنده کردن آموزش وب۳، Hooked Protocol اصطکاک اولیه برای کاربران جدید را به شدت کاهش می‌دهد.
   • پیشرفت: این موضوع برای پذیرش گسترده حیاتی است، زیرا کنجکاوی غیرفعال را به مشارکت فعال تبدیل می‌کند و به ورود میلیون‌ها نفری کمک می‌کند که در غیر این صورت ممکن بود مرعوب شده یا بی‌علاقه باقی بمانند.

نقش تحول‌آفرین یادگیری گیمیفای شده در ورود به وب۳

پلتفرم‌های یادگیری گیمیفای شده صرفاً ابزارهای آموزشی نیستند؛ آن‌ها زیرساخت‌های اساسی برای ورود به کل فضای وب۳ محسوب می‌شوند.

• جذب توده‌ای کاربر: آن‌ها به عنوان قیف‌هایی عمل می‌کنند که کاربران جدیدی را که درباره کریپتو کنجکاو هستند اما تخصص فنی یا ابزار مالی شروع به کار به روش سنتی را ندارند، جذب می‌کنند.
• پرورش سواد دیجیتال: آن‌ها افراد را به دانش و مهارت‌های ضروری مجهز می‌کنند تا بتوانند با امنیت و اعتماد به نفس در اینترنت غیرمتمرکز فعالیت کنند.
• توانمندسازی شمول مالی: با ارائه آموزش و پاداش‌های اولیه توکنی، این پلتفرم‌ها می‌توانند به عنوان دروازه‌ای برای افراد در مناطق محروم جهت مشارکت در اقتصاد دیجیتال جهانی عمل کنند.
• ترویج مشارکت مسئولانه: کاربران آموزش‌دیده کمتر در دام کلاهبرداری‌ها می‌افتند، اشتباهات پرهزینه کمتری مرتکب می‌شوند و از پروتکل‌های غیرمتمرکز به درستی استفاده می‌کنند که در نهایت به اکوسیستم وب۳ سالم‌تر و امن‌تری منجر می‌شود.

رابطه همزیستی: ترکیب لایه ۲ها و یادگیری گیمیفای شده

قدرت واقعی راهکارهای مقیاس‌پذیری لایه ۲ و یادگیری گیمیفای شده زمانی آشکار می‌شود که نقش آن‌ها در کنار هم در نظر گرفته شود. آن‌ها دو روی یک سکه هستند که هر دو برای تحقق پتانسیل کامل وب۳ ضروری‌اند.

رویکردی دوسویه برای پذیرش گسترده وب۳

• لایه ۲ها بزرگراه‌های با عملکرد بالا را می‌سازند: آن‌ها زیرساخت فنی لازم را فراهم می‌کنند تا اپلیکیشن‌های وب۳ بتوانند به صورت کارآمد، ارزان و در مقیاس بالا اجرا شوند. بدون لایه ۲، حتی شهودی‌ترین dAppهای وب۳ نیز به دلیل هزینه‌های بالا و سرعت پایین با تجربه کاربری ضعیف و کاربرد محدود مواجه خواهند بود.
• یادگیری گیمیفای شده کاربران را به این بزرگراه‌ها هدایت می‌کند: آن‌ها به عنوان دروازه خوش‌آمدگویی عمل کرده و کاربران جدید را برای درک، تعامل و استفاده از این زیرساخت پیشرفته آموزش داده و ترغیب می‌کنند. بدون ورود مؤثر کاربران، حتی قدرتمندترین وب۳ نیز برای اکثریت دور از دسترس باقی می‌ماند.

یکی بدون دیگری کافی نیست. یک بلاک‌چین فوق‌سریع و ارزان اگر کسی نحوه استفاده از آن را نداند، بی‌فایده است. برعکس، محتوای آموزشی جذاب درباره بلاک‌چینی که کند و گران است، تنها منجر به ناامیدی کاربران تازه وارد می‌شود.

سناریوهای واقعی و هم‌افزایی

یک پلتفرم یادگیری گیمیفای شده را تصور کنید که از راهکار لایه ۲ مانند MegaETH استفاده می‌کند:

• تراکنش‌های درون‌برنامه‌ای بی‌وقفه: ریزتراکنش‌های آموزشی (مانند باز کردن درس‌های جدید، خرید آیتم‌های تزئینی برای آواتار، یا دریافت پاداش‌های کوچک) آنی و عملاً رایگان می‌شوند و روانی تجربه گیمیفای شده را افزایش می‌دهند.
• پاداش‌ها و نشان‌های NFT: صدور و انتقال NFTهایی که برای تکمیل ماژول‌های یادگیری یا کسب دستاوردها به دست می‌آیند، سریع و ارزان خواهد بود و مالکیت دیجیتال را بدون هزینه‌های گزاف گس، ملموس و پاداش‌دهنده می‌کند.
• یکپارچه‌سازی هویت غیرمتمرکز: کاربران می‌توانند با ایجاد و مدیریت هویت‌های غیرمتمرکز (DID) خود در یک لایه ۲، درباره آن‌ها بیاموزند و تراکنش‌های خود را به شکلی کارآمد تسویه کنند.
• یادگیری درباره لایه ۲ در خودِ لایه ۲: خودِ پلتفرم می‌تواند به یک مثال زنده تبدیل شود و در حالی که روی یک لایه ۲ اجرا می‌شود، مزایای آن را به کاربران آموزش دهد و نمایشی مستقیم و کاربردی از مزیت‌های آن ارائه دهد.

این هم‌افزایی یک چرخه بازخورد قدرتمند ایجاد می‌کند: لایه ۲ها تجربه‌های گیمیفای شده بهتری را امکان‌پذیر می‌کنند و تجربه‌های گیمیفای شده بهتر، کاربران بیشتری را برای استفاده از لایه ۲ها وارد میدان می‌کنند. این امر منجر به حفظ بیشتر کاربر، تعامل افزایش‌یافته با وب۳ و در نهایت، یک اقتصاد غیرمتمرکز بزرگ‌تر و پررونق‌تر می‌شود.

چشم‌انداز آینده: وب۳ کاربرمحور

پیشرفت‌های ترکیبی حاصل از راهکارهای لایه ۲ و یادگیری گیمیفای شده نشان‌دهنده تغییر به سمت یک وب۳ کاربرمحورتر است. تمرکز از نوآوری فنیِ صرف، به سمت اجرا و دسترسی کاربردی حرکت می‌کند.

• شکستن موانع: این دو در کنار هم، موانع فنی و آموزشی را که تاریخاً مانع پذیرش وب۳ شده‌اند، از میان برمی‌دارند.
• توانمندسازی مشارکت جهانی: هزینه‌های کمتر و یادگیری ساده شده، افراد از پیشینه‌ها و وضعیت‌های اقتصادی گوناگون در سراسر جهان را توانمند می‌کند تا در اقتصاد غیرمتمرکز مشارکت کنند و شمول مالی واقعی را رقم بزنند.
• پتانسیل نوآوری عظیم: یک وب۳ مقیاس‌پذیر و کاربرپسند، توسعه‌دهندگان و کارآفرینان بیشتری را جذب می‌کند و منجر به انفجار dAppهای نوآورانه‌ای می‌شود که می‌توانند به میلیاردها کاربر خدمات‌رسانی کنند.

در اصل، لایه ۲ها زیرساخت قدرتمند و پرسرعت مورد نیاز برای یک اینترنت غیرمتمرکز جهانی را فراهم می‌کنند، در حالی که یادگیری گیمیفای شده مسیرهای جذاب و قابل دسترسی را برای خوش‌آمدگویی به میلیارد کاربر بعدی در این اکوسیستم تحول‌آفرین مهیا می‌سازد. این رویکرد دوسویه نه تنها در حال پیشبرد وب۳ است، بلکه اساساً آینده آن را به شکلی واقعاً باز، کارآمد و در دسترس برای همگان پی‌ریزی می‌کند.