مگاETH چگونه به ۱۰۰,۰۰۰ تراکنش بر ثانیه در اتریوم دست می‌یابد؟

پیمایش در مرزهای مقیاس‌پذیری اتریوم: رویکرد MegaETH

اتریوم به عنوان بستر اصلی امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) و برنامه‌های نوآورانه بی‌شمار، با یک چالش اساسی روبروست: مقیاس‌پذیری. معماری فعلی آن، اگرچه مستحکم و امن است، اما با اولویت‌دهی به غیرمتمرکز بودن و امنیت طراحی شده که منجر به محدودیت‌هایی در توان عملیاتی تراکنش‌ها (تراکنش در ثانیه یا TPS) و افزایش کارمزد گس در دوره‌های تقاضای بالا می‌شود. این محدودیت ذاتی، توسعه راه‌حل‌های لایه ۲ (L2) را تحریک کرده است که هدف آن‌ها گسترش قابلیت‌های اتریوم بدون به خطر انداختن اصول اصلی آن است. MegaETH به عنوان یک بازیگر برجسته در این فضا ظاهر شده و هدف جاه‌طلبانه ۱۰۰,۰۰۰ TPS و تاخیر زیر میلی‌ثانیه را اعلام کرده است، در حالی که سازگاری کامل با ماشین مجازی اتریوم (EVM) را حفظ می‌کند. درک اینکه MegaETH چگونه قصد دارد به چنین جهش قابل توجهی دست یابد، نیازمند بررسی عمیق پارادایم‌های مهندسی به‌کار رفته در شبکه‌های لایه ۲ با کارایی بالا است.

کالبدشکافی گلوگاه مقیاس‌پذیری اتریوم

برای درک راهکار پیشنهادی MegaETH، درک محدودیت‌های بلاکچین لایه ۱ (L1) اتریوم ضروری است. شبکه اصلی اتریوم تراکنش‌ها را به صورت متوالی و در هر زمان یک بلاک پردازش می‌کند. هر بلاک ظرفیت محدودی (محدودیت گس) دارد و تراکنش‌ها برای گنجانده شدن در آن با هم رقابت می‌کنند. عوامل کلیدی موثر در گلوگاه لایه ۱ عبارتند از:

• زمان بلاک (Block Time): زمان بلاک اتریوم تقریباً ۱۲ تا ۱۵ ثانیه است. اگرچه این زمان برای امنیت کارآمد است، اما نرخی را که تراکنش‌های جدید می‌توانند پردازش و تایید شوند، محدود می‌کند.
• اندازه بلاک/محدودیت گس: هر بلاک دارای حداکثر محدودیت گس است که به طور غیرمستقیم تعداد تراکنش‌های قابل گنجایش در آن را محدود می‌کند. انتقال‌های ساده گس کمتری مصرف می‌کنند، در حالی که تعاملات پیچیده قراردادهای هوشمند به مراتب گس بیشتری مصرف می‌کنند.
• پردازش متوالی (Sequential Processing): تراکنش‌های داخل یک بلاک یکی پس از دیگری توسط یک نمونه واحد EVM پردازش می‌شوند. این اجرای سریال به طور ذاتی موازی‌سازی و توان عملیاتی را محدود می‌کند.
• اجماع وضعیت جهانی (Global State Consensus): هر نود در شبکه اتریوم باید بر سر وضعیت دقیق بلاکچین توافق کند. این مکانیسم اجماع جهانی برای امنیت و تمرکززدایی حیاتی است اما باعث ایجاد بار اضافی (Overhead) می‌شود و سرعت پردازش اطلاعات توسط شبکه را محدود می‌کند.

ترکیب این عوامل باعث می‌شود توان عملیاتی لایه ۱ اتریوم بسته به پیچیدگی تراکنش، در حدود ۱۵ تا ۳۰ TPS محدود شود. در حالی که اتریوم ۲.۰ (که اکنون به عنوان لایه اجماع و لایه اجرا شناخته می‌شود) شاردینگ و بهبودهای دیگری را معرفی می‌کند، راه‌حل‌های لایه ۲ مانند MegaETH طراحی شده‌اند تا با انتقال پردازش تراکنش‌ها از شبکه اصلی، بهبودهای فوری و چشمگیری در مقیاس‌پذیری ارائه دهند.

بنیان معماری MegaETH: طراحی لایه ۲ با توان عملیاتی بالا

MegaETH خود را به عنوان یک «بلاکچین لایه ۲ با کارایی بالا» روی اتریوم معرفی می‌کند. این بدان معناست که برای اجرای تراکنش‌ها به طور مستقل از شبکه اصلی اتریوم عمل می‌کند، اما به صورت دوره‌ای داده‌های تجمیع شده تراکنش‌ها و تغییرات وضعیت را برای نهایی‌سازی (Settlement) و امنیت به اتریوم ارسال می‌کند. اصل اساسی پشت چنین لایه‌های دومی، انجام محاسبات و ذخیره وضعیت در خارج از زنجیره (Off-chain) است، که بدین ترتیب توان عملیاتی را به شدت افزایش و هزینه‌ها را کاهش می‌دهد، در حالی که همچنان از امنیت قدرتمند اتریوم بهره می‌برد.

اگرچه فناوری خاص لایه ۲ (مانند Optimistic Rollup، ZK-Rollup، Validium، Plasma) اغلب اختصاصی یا ترکیبی است، ارقام بالای TPS معمولاً با معماری‌های رول‌آپ (Rollup) مرتبط هستند. رول‌آپ‌ها هزاران تراکنش را در خارج از زنجیره به صورت یک دسته (Batch) بسته‌بندی کرده و سپس یک خلاصه فشرده از این دسته را در لایه ۱ اتریوم منتشر می‌کنند. این خلاصه شامل موارد زیر است:

1. داده‌های فشرده تراکنش: یک نمایش بسیار بهینه از تمام تراکنش‌های اجرا شده در آن دسته.
2. ریشه وضعیت (State Root): یک هش رمزنگاری شده که وضعیت زنجیره لایه ۲ را قبل از آن دسته نشان می‌دهد.
3. ریشه وضعیت جدید: یک هش رمزنگاری شده که وضعیت زنجیره لایه ۲ را بعد از آن دسته نشان می‌دهد.

تفاوت در نحوه تایید این دسته‌ها نهفته است:

• رول‌آپ‌های آپتیمیستیک (Optimistic Rollups): فرض می‌کنند دسته‌ها به طور پیش‌فرض معتبر هستند و یک «دوره چالش» ارائه می‌دهند که طی آن هر کسی می‌تواند در صورت شناسایی انتقال وضعیت نامعتبر، اثبات تقلب (Fraud Proof) ارائه کند.
• رول‌آپ‌های دانش‌صفر (ZK-Rollups): برای هر دسته «اثبات‌های اعتبار» رمزنگاری شده (مانند ZK-SNARKs یا ZK-STARKs) تولید می‌کنند که صحت انتقال وضعیت را از نظر ریاضی تضمین می‌کند. این اثبات سپس در لایه ۱ تایید می‌شود.

با توجه به اهداف جاه‌طلبانه MegaETH در زمینه TPS و تاخیر، احتمالاً از نسخه‌های بسیار بهینه شده این مدل‌ها یا حتی یک مدل ترکیبی استفاده می‌کند که بر حداکثرسازی اجرای موازی و حداقل‌سازی داده‌های ارسالی به لایه ۱ تمرکز دارد.

ستون‌های هدف ۱۰۰,۰۰۰ TPS در MegaETH

دستیابی به ۱۰۰,۰۰۰ TPS یک دستاورد فوق‌العاده برای هر بلاکچینی است، به ویژه بلاکچینی که امنیت خود را به اتریوم متکی می‌کند. استراتژی MegaETH احتمالاً شامل مجموعه‌ای از تکنیک‌های پیشرفته در چندین حوزه است:

۱. اجرای تراکنش خارج از زنجیره با بهینه‌سازی بالا

تغییر اساسی نسبت به لایه ۱، اجرای تراکنش‌ها در خارج از زنجیره است، اما صرفاً انتقال آن‌ها به خارج از زنجیره برای دستیابی به ۱۰۰,۰۰۰ TPS کافی نیست. MegaETH احتمالاً موارد زیر را پیاده‌سازی می‌کند:

• محیط‌های اجرای موازی: به جای یک نمونه واحد و متوالی EVM، MegaETH می‌تواند از چندین شارد یا محیط اجرای موازی درون معماری لایه ۲ خود استفاده کند. این کار اجازه پردازش همزمان تراکنش‌های مستقل را می‌دهد و توان عملیاتی را به صورت تصاعدی افزایش می‌دهد. این موضوع می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
  • شاردینگ اختصاصی برای اپلیکیشن: اختصاص محیط‌های اجرای خاص به انواع مختلف dAppها یا قراردادها.
  • موازی‌سازی تعمیم‌یافته: استفاده از تکنیک‌هایی که تراکنش‌های مستقل را شناسایی و به طور همزمان اجرا می‌کنند، مشابه نحوه مدیریت چندین رشته (Thread) توسط CPUهای مدرن.
• لایه سازگاری پیشرفته EVM: برای حفظ سازگاری با EVM با تاخیر زیر میلی‌ثانیه، محیط اجرای MegaETH احتمالاً از کامپایل درجا (JIT) برای بایت‌کد EVM یا یک جایگزین بسیار بهینه استفاده می‌کند. کامپایل JIT می‌تواند بایت‌کد EVM را در لحظه به کد ماشین بومی ترجمه کند که منجر به زمان‌های اجرای سریع‌تر در مقایسه با تفسیر سنتی بایت‌کد می‌شود.
• کلاینت‌ها/نودهای اجرای بدون وضعیت (Stateless): با امکان‌پذیر کردن اجرای بدون وضعیت یا کاهش قابل توجه وضعیت مورد نیاز برای هر تراکنش، MegaETH می‌تواند بار روی نودهای داخلی خود را سبک کرده و به آن‌ها اجازه دهد تراکنش‌های بیشتری را با سرعت بالاتر پردازش کنند.

۲. مکانیسم‌های نوآورانه فشرده‌سازی داده و دسته‌بندی

کلید مقیاس‌پذیری لایه ۲ فقط اجرای تراکنش‌ها در خارج از زنجیره نیست، بلکه برقراری ارتباط موثر نتایج آن‌ها با لایه ۱ است. هدف ۱۰۰,۰۰۰ TPS در MegaETH نشان‌دهنده رویکردهای پیشرفته در این زمینه است:

• فشرده‌سازی تهاجمی داده‌ها: هر تراکنش، حتی پس از پردازش، داده‌هایی ایجاد می‌کند که باید در لایه ۱ ثبت شوند. MegaETH از الگوریتم‌های فشرده‌سازی پیچیده برای به حداقل رساندن اندازه داده‌های تراکنش استفاده می‌کند. این می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
  • کدگذاری طول اجرا (RLE) یا کدگذاری هافمن: برای الگوهای داده‌ای تکراری.
  • فشرده‌سازی دلتا (Delta Compression): ذخیره تنها تغییرات بین وضعیت‌های متوالی، به جای کل وضعیت.
  • فرمت‌های تراکنش سفارشی: طراحی ساختارهای تراکنش بسیار کارآمد و فشرده که برای لایه ۲ خاص آن بهینه شده‌اند.
• دسته‌بندی انبوه: MegaETH به جای ارسال انفرادی تراکنش‌ها، هزاران یا بالقوه ده‌ها هزار تراکنش را در یک دسته واحد لایه ۱ تجمیع می‌کند. این کار هزینه ثابت یک تراکنش لایه ۱ (گس برای فراخوانی قرارداد رول‌آپ) را بین تعداد عظیمی از تراکنش‌های لایه ۲ تقسیم می‌کند، کارمزد هر تراکنش را به شدت کاهش داده و توان عملیاتی در هر ارسال بلاک لایه ۱ را به حداکثر می‌رساند.
• راهکارهای دردسترس‌بودن داده (Data Availability): برای اطمینان از امنیت وجوه و توانایی کاربران برای بازسازی وضعیت لایه ۲، MegaETH باید دردسترس‌بودن داده‌ها را تضمین کند. این کار معمولاً با ارسال داده‌های تراکنش به لایه ۱ (مثلاً با استفاده از calldata یا فضای blob آینده در EIP-4844) انجام می‌شود. با این حال، برای ۱۰۰,۰۰۰ TPS، صرفاً ارسال تمام داده‌های خام ممکن است هنوز خیلی زیاد باشد. MegaETH ممکن است موارد زیر را بررسی کند:
  • درخت‌های ورکل (Verkle Trees) یا ساختارهای مشابه: برای تعهد رمزنگاری به مقدار زیادی داده با یک اثبات کوچک.
  • کمیته‌های دردسترس‌بودن داده (DACs): جایی که مجموعه‌ای از طرف‌های مورد اعتماد بر در دسترس بودن داده‌ها گواهی می‌دهند و بخشی از بار لایه ۱ را برمی‌دارند، اگرچه این کار سطحی از تمرکزگرایی را معرفی می‌کند.
  • رویکردهای ترکیبی: استفاده از لایه ۱ برای داده‌های حیاتی و روش‌های خاص لایه ۲ برای داده‌های با اهمیت کمتر.

۳. اجماع لایه ۲ و نهایی‌سازی با سرعت بالا

در حالی که لایه ۱ اتریوم نهایی‌سازی نهایی را فراهم می‌کند، MegaETH به مکانیسم اجماع داخلی خود نیاز دارد تا به سرعت تراکنش‌ها را در محیط لایه ۲ مرتب‌سازی و تایید کند.

• شبکه ترتیب‌دهنده (Sequencer) غیرمتمرکز: برای سرعت و مقاومت در برابر سانسور، MegaETH احتمالاً از شبکه‌ای از ترتیب‌دهنده‌های غیرمتمرکز استفاده می‌کند که مسئول موارد زیر هستند:
  • مرتب‌سازی تراکنش‌ها: مرتب‌سازی سریع تراکنش‌های ورودی.
  • دسته‌بندی: تجمیع تراکنش‌های مرتب شده در دسته‌ها.
  • اجرا: پردازش تراکنش‌ها و بروزرسانی وضعیت لایه ۲.
  • اثبات/ارسال: تولید اثبات‌ها (در صورت ZK-Rollup) یا ارسال دسته‌ها به لایه ۱.
  • با توزیع نقش ترتیب‌دهی، MegaETH می‌تواند توان عملیاتی را افزایش داده و خطر نقطه شکست واحد را کاهش دهد.
• پیش-تاییدهای آنی: برای دستیابی به تاخیر زیر میلی‌ثانیه، ترتیب‌دهنده‌های MegaETH «نهایی‌سازی نرم» یا پیش-تاییدهایی را تقریباً به صورت آنی ارائه می‌دهند. وقتی کاربر تراکنشی را ارسال می‌کند، یک ترتیب‌دهنده می‌تواند بلافاصله آن را در یک دسته آتی بگنجاند و یک امضای رمزنگاری شده ارائه دهد که نشان‌دهنده گنجانده شدن و نتیجه مورد انتظار اجرای آن است. این کار بازخورد تقریباً آنی را برای کاربران فراهم می‌کند، حتی اگر نهایی‌سازی نهایی در لایه ۱ دقایق یا ساعت‌ها طول بکشد.
• تولید بهینه اثبات (برای ZK-Rollups): اگر MegaETH از فناوری ZK-Rollup استفاده کند، گلوگاه اغلب زمان و هزینه تولید اثبات‌های اعتبار است. دستیابی به ۱۰۰,۰۰۰ TPS مستلزم موارد زیر است:
  • سخت‌افزار تخصصی (مانند ASICs یا GPUs): برای تولید سریع اثبات.
  • اثبات‌های بازگشتی (Recursive Proofs): اثبات چندین اثبات در یک اثبات واحد و کوچک‌تر، که اجازه تجمیع کارآمد را می‌دهد.
  • تولید اثبات موازی: توزیع محاسبات اثبات بین چندین اثبات‌کننده (Prover).

۴. بهبود تجربه کاربری: تاخیر زیر میلی‌ثانیه

فراتر از عدد TPS خام، «پردازش بلادرنگ تراکنش‌ها» و «تاخیر زیر میلی‌ثانیه» برای یک تجربه کاربری روان، به ویژه برای برنامه‌هایی مانند بازی، معاملات فرکانس بالا (HFT) یا dAppهای تعاملی، حیاتی هستند.

• اجرا و بروزرسانی وضعیت محلی: کیف پول کاربر یا رابط dApp می‌تواند بلافاصله نتیجه یک تراکنش را بر اساس پیش-تایید ترتیب‌دهنده MegaETH منعکس کند و توهمی از نهایی‌سازی آنی ایجاد کند.
• معماری شبکه بهینه شده: کاهش تاخیرهای انتشار شبکه برای تراکنش‌ها در خود شبکه MegaETH از طریق نودهای مستقر در مکان‌های استراتژیک، پروتکل‌های همتا‌به‌همتا (P2P) کارآمد و زیرساخت‌های قوی.
• معادل‌سازی/سازگاری با EVM: تعهد MegaETH به سازگاری با EVM به این معنی است که قراردادهای هوشمند و ابزارهای موجود اتریوم می‌توانند بدون مشکل منتقل شوند. این کار مانع ورود توسعه‌دهندگان را کاهش داده و یک اکوسیستم پررونق را تضمین می‌کند. این موضوع دلالت بر این دارد که ماشین مجازی زیربنایی که تراکنش‌های لایه ۲ را اجرا می‌کند، دقیقاً یا بسیار مشابه EVM لایه ۱ اتریوم عمل می‌کند و نتایج اجرای ثابت را تضمین می‌نماید.

تضمین امنیت و تمرکززدایی در کنار عملکرد

دستیابی به عملکرد بالا اغلب با معاوضه‌هایی (Trade-offs) همراه است، به ویژه در مورد تمرکززدایی و امنیت. MegaETH به عنوان یک لایه ۲ روی اتریوم، باید تضمین‌های امنیتی اتریوم را به ارث برده و حفظ کند.

• اثبات تقلب (آپتیمیستیک) یا اثبات اعتبار (ZK): این‌ها سنگ بنای امنیت رول‌آپ هستند.
  • رول‌آپ‌های آپتیمیستیک: بر انگیزه‌های اقتصادی تکیه می‌کنند. اگر یک ترتیب‌دهنده دسته نامعتبری را ارسال کند، هر شرکت‌کننده صادقی می‌تواند در طول دوره چالش، اثبات تقلب را به لایه ۱ ارسال کند، دسته نامعتبر را بازگرداند و ترتیب‌دهنده مخرب را جریمه کند.
  • رول‌آپ‌های دانش‌صفر: اثبات‌های اعتبار رمزنگاری شده به صورت ریاضی تضمین می‌کنند که تراکنش‌های لایه ۲ به درستی اجرا شده‌اند و انتقال وضعیت لایه ۲ معتبر است و به جای دوره چالش، به رمزنگاری پیچیده تکیه می‌کنند. انتخاب MegaETH در اینجا به طور قابل توجهی بر تاخیر تا نهایی‌سازی و پیچیدگی سیستم اثبات آن تأثیر می‌گذارد. برای ۱۰۰,۰۰۰ TPS، رول‌آپ‌های ZK نهایی‌سازی سریع‌تری را در لایه ۱ (پس از تایید اثبات) ارائه می‌دهند، اما تولید اثبات از نظر محاسباتی سنگین است.
• دردسترس‌بودن داده‌ها: MegaETH باید اطمینان حاصل کند که تمام داده‌های تراکنش مورد نیاز برای بازسازی وضعیت لایه ۲، یا در لایه ۱ یا از طریق یک لایه دردسترس‌بودن داده به اندازه کافی غیرمتمرکز و قوی، در دسترس است. بدون این، کاربران نمی‌توانند وجوه خود را برداشت کنند یا وضعیت زنجیره را تأیید کنند، که منجر به سانسور احتمالی یا از دست رفتن وجوه می‌شود.
• تمرکززدایی ترتیب‌دهنده‌ها/اثبات‌کننده‌ها: در حالی که یک ترتیب‌دهنده متمرکز می‌تواند سرعت و کارایی فوق‌العاده‌ای را در کوتاه‌مدت ارائه دهد، یک لایه ۲ واقعاً قوی به یک شبکه غیرمتمرکز از ترتیب‌دهنده‌ها یا اثبات‌کننده‌ها نیاز دارد تا از سانسور، نقاط شکست واحد و رفتارهای مخرب جلوگیری کند. MegaETH به نقشه‌راهی برای غیرمتمرکز کردن تدریجی این نقش‌های حیاتی، احتمالاً با استفاده از مکانیسم‌های مبتنی بر استیک (Stake) برای انتخاب و ایجاد انگیزه در اپراتورهای صادق، نیاز دارد.

اکوسیستم و سرمایه‌گذاری محرک چشم‌انداز MegaETH

اهداف فنی جاه‌طلبانه MegaETH نیازمند منابع قابل توجه و یک اکوسیستم پررونق است. اطلاعات پیش‌زمینه بر نقش پلتفرم سرمایه‌گذاری Echo در دورهای تامین مالی MegaETH تأکید می‌کند، از جمله یک «فروش اجتماعی قابل توجه که در آن سرمایه زیادی به سرعت جمع‌آوری شد.»

• تامین مالی برای تحقیق و توسعه (R&D): دستیابی به ۱۰۰,۰۰۰ TPS و تاخیر زیر میلی‌ثانیه مستلزم تحقیقات رمزنگاری پیشرفته، مهندسی نرم‌افزار پیچیده و توسعه زیرساخت‌های قابل توجه است. سرمایه جذب شده از طریق پلتفرم‌هایی مانند Echo مستقیماً به این تلاش‌های R&D سوخت‌رسانی می‌کند و MegaETH را قادر می‌سازد تا استعدادهای برتر را استخدام کرده و در سخت‌افزارهای تخصصی (در صورت نیاز برای تولید اثبات) سرمایه‌گذاری کند.
• استقرار زیرساخت: ساخت و نگهداری یک شبکه لایه ۲ با کارایی بالا نیازمند یک شبکه جهانی از نودها، ترتیب‌دهنده‌ها و اثبات‌کننده‌ها است. تامین مالی، راه‌اندازی و عملیات مداوم این زیرساخت حیاتی را تسهیل می‌کند.
• جامعه‌سازی و پذیرش: یک لایه ۲ موفق به جامعه‌ای پرشور از توسعه‌دهندگان نیاز دارد که dAppها را بسازند و کاربرانی که در شبکه تراکنش انجام دهند. فروش‌های اجتماعی، همان‌طور که ذکر شد، نه تنها سرمایه فراهم می‌کنند، بلکه پذیرش اولیه و اثرات شبکه‌ای را تقویت کرده و بنیادی قوی برای رشد ارگانیک ایجاد می‌کنند.
• شراکت‌های استراتژیک: تامین مالی همچنین می‌تواند MegaETH را قادر سازد تا با dAppهای موجود، ارائه‌دهندگان زیرساخت و سایر پروژه‌های بلاکچینی شراکت‌های استراتژیک برقرار کند و قابلیت‌های توان عملیاتی بالای خود را در یک اکوسیستم گسترده‌تر Web3 ادغام نماید.

کسب سریع سرمایه قابل توجه از طریق فروش اجتماعی نشان‌دهنده علاقه شدید بازار و باور به توانمندی‌های فنی و نقشه‌راه MegaETH است. این پشتوانه مالی یک توانمندکننده حیاتی برای توسعه و استقرار سیستمی به پیچیدگی و کارایی بالایی است که MegaETH هدف قرار داده است.

مسیر پیش رو: چالش‌ها و چشم‌اندازهای آینده

اگرچه آرزوهای MegaETH تحول‌آفرین است، اما مسیر رسیدن به ۱۰۰,۰۰۰ TPS پایدار و پذیرش گسترده بدون چالش نیست:

1. پیچیدگی فنی: ساخت و نگهداری چنین لایه ۲ با کارایی بالا، ایمن و سازگار با EVM بسیار پیچیده است. باگ‌ها، آسیب‌پذیری‌ها یا گلوگاه‌های عملکردی می‌توانند پیامدهای شدیدی داشته باشند.
2. تمرکززدایی در مقابل عملکرد: ایجاد تعادل بین نیاز به سرعت فوق‌العاده با تمرکززدایی کافی (به ویژه برای ترتیب‌دهنده‌ها/اثبات‌کننده‌ها) یک چالش همیشگی برای همه لایه‌های دوم با توان عملیاتی بالا باقی می‌ماند.
3. جذب و آموزش کاربر: آموزش کاربران و توسعه‌دهندگان در مورد مزایا و ظرافت‌های یک لایه ۲، از جمله پل زدن (Bridging) دارایی‌ها بین لایه ۱ و لایه ۲، برای پذیرش حیاتی است.
4. رقابت در اکوسیستم: چشم‌انداز لایه ۲ به شدت رقابتی است و پروژه‌های نوآورانه بسیاری برای جلب توجه توسعه‌دهندگان و کاربران با هم رقابت می‌کنند.

علیرغم این موانع، تمرکز MegaETH بر توان عملیاتی بسیار بالا و تاخیر کم، آن را به عنوان یک رقیب مهم در مسابقه مقیاس‌پذیری اتریوم قرار می‌دهد. با بهره‌گیری از تکنیک‌های پیچیده در اجرای موازی، فشرده‌سازی داده‌ها، سیستم‌های اثبات پیشرفته و زیرساخت‌های مستحکم، MegaETH قصد دارد امکانات جدیدی را برای اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز بلادرنگ باز کند که در حال حاضر در لایه ۱ اتریوم غیرممکن هستند. در صورت موفقیت، MegaETH می‌تواند نقشی محوری در ارائه اپلیکیشن‌های مبتنی بر اتریوم به مخاطبان جهانی ایفا کرده و وعده Web3 را به واقعیتی ملموس برای میلیون‌ها نفر تبدیل کند.