Waarom zijn Canadese voorspellingmarkten voor verkiezingen illegaal?

Het Canadese Regelgevingslabyrint: Waarom Voorspellingsmarkten voor Verkiezingen Verboden Zijn

Het landschap van online voorspellingsmarkten, met name die welke betrekking hebben op politieke uitkomsten, is een fascinerend snijvlak van technologie, financiën en informatie-aggregatie. Platforms zoals Polymarket zijn naar voren gekomen als digitale arena's waar gebruikers kunnen speculeren op gebeurtenissen in de echte wereld, waaronder de Canadese federale verkiezingen, door "aandelen" te kopen en verkopen die gekoppeld zijn aan specifieke uitkomsten. Hoewel deze platforms vaak hun nut als prognose-instrumenten en hun transparantie via blockchain-technologie aanprijzen, opereren ze in een juridisch complex en vaak vijandig klimaat in Canada. De acties van de Ontario Securities Commission (OSC) tegen Polymarket onderstrepen een duidelijk standpunt van de toezichthouder: dergelijke markten, vooral die welke betrekking hebben op verkiezingen, worden onder de huidige Canadese wetgeving grotendeels als illegaal beschouwd.

Om dit verbod te begrijpen, is het noodzakelijk om dieper in te gaan op de verschillende facetten van de Canadese juridische en regelgevende kaders, waarbij de focus primair ligt op het effectenrecht en de gokwetgeving.

De Aard van Voorspellingsmarkten: Speculatie of Informatie?

Voordat we de juridische implicaties ontleden, is het cruciaal om te begrijpen wat voorspellingsmarkten zijn en hoe ze functioneren. In de kern stellen voorspellingsmarkten deelnemers in staat om contracten te kopen en verkopen die uitbetalen op basis van het plaatsvinden van toekomstige gebeurtenissen. Bijvoorbeeld, in een markt die voorspelt of 'Partij A' een verkiezing zal winnen, kunnen deelnemers "aandelen" kopen voor 'Partij A Wint' tegen een prijs die de waargenomen waarschijnlijkheid weerspiegelt (bijv. $0,70 betekent een kans van 70%). Als 'Partij A' wint, betalen deze aandelen $1,00 uit; zo niet, dan betalen ze $0,00 uit.

Voorstanders argumenteren dat voorspellingsmarkten krachtige instrumenten zijn voor het aggregeren van verspreide informatie, waarbij ze vaak traditionele peilingen en expertprognoses overtreffen vanwege de financiële prikkels die ermee gemoeid zijn. Deelnemers worden gestimuleerd om onderzoek te doen, te analyseren en hun kennis toe te passen, waardoor een dynamische, realtime waarschijnlijkheidsbeoordeling ontstaat. Ze worden door sommigen gezien als een efficiëntere manier om het publieke sentiment en potentiële uitkomsten te peilen dan conventionele methoden.

Toezichthouders beschouwen deze markten echter vaak primair als speculatieve instrumenten, vergelijkbaar met wedden, waarbij deelnemers kapitaal riskeren in de verwachting van een financieel gewin. Dit onderscheid – tussen een instrument voor informatie-aggregatie en een vehikel voor speculatie – staat centraal in het debat over regelgeving.

Het Juridisch Kader van Canada: Een Aanval op Twee Fronten

De illegaliteit van voorspellingsmarkten voor verkiezingen in Canada vloeit voornamelijk voort uit twee verschillende, maar vaak overlappende juridische domeinen: het effectenrecht (securities law) en de gok- en kansspelwetgeving.

1. Effectenrecht: Het Argument van het "Beleggingscontract"

De meest directe en vaak ingeroepen juridische basis voor het verbieden van voorspellingsmarkten, zoals blijkt uit de actie van de OSC tegen Polymarket, ligt binnen de Canadese effectenwetgeving. Elke Canadese provincie en elk territorium heeft zijn eigen effectenwet, beheerd door een provinciale toezichthouder (bijv. de OSC in Ontario). Deze wetten zijn ontworpen om beleggers te beschermen, eerlijke en efficiënte kapitaalmarkten te waarborgen en systeemrisico's te verminderen.

Een sleutelconcept hierbij is de definitie van een "effect" (security). Hoewel de term beelden van aandelen en obligaties kan oproepen, hanteert het Canadese effectenrecht een brede, op principes gebaseerde definitie die een breed scala aan financiële instrumenten en contracten kan omvatten. De toonaangevende juridische test om te bepalen of iets een "beleggingscontract" vormt – en dus een effect – is afkomstig uit de zaak SEC v. W.J. Howey Co. van het Amerikaanse Hooggerechtshof uit 1946, die op grote schaal is overgenomen en aangepast in de Canadese jurisprudentie. De "Howey-test" vraagt in het algemeen of er sprake is van:

• Een investering van geld: Deelnemers dragen kapitaal bij (bijv. cryptocurrency, fiat) om deel te nemen.
• In een gemeenschappelijke onderneming: Hoewel voorspellingsmarkten individualistisch kunnen lijken, kunnen het platform zelf en de geaggregeerde pool van fondsen voor uitbetalingen vaak worden opgevat als een "gemeenschappelijke onderneming" waarbij het succes van de algehele marktwerking invloed heeft op alle deelnemers.
• Met een winstverwachting: De primaire motivatie voor deelnemers is het behalen van financieel rendement door uitkomsten correct te voorspellen.
• Uitsluitend afgeleid van de inspanningen van anderen: Hoewel deelnemers zich inspannen om voorspellingen te doen, hangt de winstgevendheid van de "investering" uiteindelijk af van de succesvolle werking en het beheer van het platform, de uitbetalingsmechanismen en de liquiditeit die wordt geboden door de marktmaker of het platform.

Hoe contracten op voorspellingsmarkten passen binnen de definitie van "Effect":

Wanneer gebruikers een "aandeel" kopen in een specifieke verkiezingsuitslag op een platform zoals Polymarket, verwerven zij in wezen een contractueel recht. Dit recht heeft een geldwaarde, wordt gekocht met een winstverwachting en de uiteindelijke uitbetaling hangt af van een gebeurtenis die buiten de directe controle van de individuele belegger ligt. Toezichthouders stellen dat deze contracten de kenmerken van een effect bezitten om de volgende redenen:

• Financieel instrument: De contracten zijn overdraagbaar, hebben een fluctuerende prijs en worden verhandeld op een beursachtig platform.
• Zorgen over beleggersbescherming: Zonder toezicht van de regelgever worden deelnemers blootgesteld aan risico's zoals fraude, marktmanipulatie, onvoldoende kapitaal om uitbetalingen te dekken en een gebrek aan transparantie. Effectenwetten verplichten tot openbaarmakingen (prospectusvereisten), registratie van platforms en individuen, en doorlopende rapportage om deze risico's te beperken.
• Marktintegriteit: Ongereguleerde markten kunnen gevoelig zijn voor handel met voorkennis of manipulatie, met name op politiek gevoelige gebieden zoals verkiezingsuitslagen, wat het publieke vertrouwen potentieel kan ondermijnen.

De Polymarket-zaak:

De actie van de Ontario Securities Commission (OSC) tegen Polymarket in 2021 was een mijlpaal waarbij deze principes direct werden toegepast. De OSC beweerde dat Polymarket:

1. Een niet-geregistreerde beurs exploiteerde: Volgens het Canadese effectenrecht moet elk platform dat de handel in effecten faciliteert, geregistreerd zijn als een beurs of onder een vrijstelling opereren. Polymarket was dat niet.
2. Niet-geregistreerde effecten aanbood: De individuele "marktcontracten" die op Polymarket werden aangeboden, werden als effecten beschouwd, en Polymarket had geen prospectus ingediend of een beroep gedaan op een vrijstelling voor deze aanbiedingen in Ontario.

De schikking van de OSC met Polymarket resulteerde in een aanzienlijke boete, waarbij het platform een administratieve boete moest betalen, winsten moest afdragen en de activiteiten in Ontario moest staken (en daarmee in heel Canada, vanwege de onderlinge verbondenheid van de Canadese effectenregelgeving). Deze actie bevestigde het standpunt dat op blockchain gebaseerde voorspellingsmarkten, zoals gestructureerd door Polymarket, onder de reikwijdte van de effectenregelgeving in Canada vallen.

2. Gok- en Kansspelwetgeving: Het "Wed-dilemma"

Naast het effectenrecht komen voorspellingsmarkten ook in aanraking met de uitgebreide Canadese gok- en kansspelwetgeving. In Canada geldt:

• Federale autoriteit: Het Wetboek van Strafrecht van Canada verbiedt de meeste vormen van gokken, tenzij deze specifiek zijn gelicentieerd of worden geëxploiteerd door een provinciale overheid. Secties 201 en 202 van het Wetboek van Strafrecht verbieden illegale gokhuizen, wedkantoren en diverse vormen van onrechtmatig wedden.
• Provinciale autoriteit: Provincies hebben de constitutionele bevoegdheid om loterijen, casino's en andere vormen van gokken binnen hun grenzen te reguleren en te exploiteren. Elke provincie heeft zijn eigen loterij- en kansspelorganisatie (bijv. OLG in Ontario, Loto-Québec) die legale gokactiviteiten beheert en licentieert.

De belangrijkste elementen die illegaal gokken definiëren, zijn over het algemeen:

• Tegenprestatie (Consideration): Iets van waarde (geld) wordt ingezet.
• Toeval (Chance): De uitkomst wordt geheel of gedeeltelijk bepaald door toeval.
• Prijs: Er is een potentiële uitbetaling of beloning.

Toepassing op Voorspellingsmarkten:

Hoewel voorstanders beweren dat voorspellingsmarkten gebaseerd zijn op vaardigheid, informatie en analyse in plaats van puur toeval, nemen toezichthouders en rechtbanken vaak een brede visie op "toeval". Zelfs als vaardigheid een belangrijke rol speelt, betekent de onvoorspelbare aard van gebeurtenissen in de echte wereld (zoals verkiezingen, die kunnen worden beïnvloed door onvoorziene omstandigheden, last-minute nieuws of de opkomst van kiezers) dat er bijna altijd een element van toeval aanwezig is.

Bovendien lijkt een entiteit die een platform biedt waarop mensen geld kunnen inzetten op onzekere toekomstige gebeurtenissen, vanuit een regelgevend perspectief sterk op een gokoperatie. Tenzij een dergelijke operatie provinciaal gelicentieerd en gereguleerd is, zou het doorgaans worden beschouwd als een illegale gokactiviteit onder het Wetboek van Strafrecht. Geen enkele Canadese provincie verleent momenteel licenties voor of exploiteert voorspellingsmarkten voor politieke uitkomsten.

Specifieke overwegingen voor verkiezingsuitslagen:

Wedden op verkiezingsuitslagen brengt extra beleidszorgen met zich mee waardoor overheden terughoudend kunnen zijn om dergelijke activiteiten te legaliseren of te licentiëren:

• Integriteit van het democratische proces: Er is vrees dat financiële prikkels gekoppeld aan verkiezingsuitslagen kunnen leiden tot ongewenst gedrag, zoals pogingen om resultaten via illegale middelen te beïnvloeden, of kunnen worden gezien als een ondermijning van de ernst en onpartijdigheid van het democratische proces.
• Publiek vertrouwen: Het toestaan van grootschalige, commerciële weddenschappen op verkiezingen zou het publieke vertrouwen in het kiesstelsel kunnen aantasten, zelfs als er geen directe schade wordt bewezen.
• Regels voor campagnefinanciering: Dergelijke markten zouden potentieel kunnen interageren met bestaande regels voor campagnefinanciering of deze kunnen omzeilen, hoewel dit minder vaak wordt aangehaald dan zorgen over effecten of gokken.

De Rol van Decentralisatie en Jurisdictie

Platforms zoals Polymarket maken vaak gebruik van blockchain-technologie en decentralisatie, wat traditionele handhaving door toezichthouders bemoeilijkt. Een platform heeft mogelijk geen centraal hoofdkantoor, de exploitanten kunnen wereldwijd verspreid zijn en fondsen kunnen worden vastgehouden in smart contracts in plaats van op een traditionele bankrekening.

Canadese toezichthouders, zoals de OSC, hebben echter aangetoond dat zij hun jurisdictie kunnen doen gelden wanneer er "voldoende aanknopingspunten" met Canada zijn. Als Canadese inwoners toegang hebben tot het platform, accounts financieren met Canadese valuta (zelfs als deze worden omgezet in crypto) en deelnemen aan markten die verband houden met Canadese gebeurtenissen, zullen toezichthouders aanvoeren dat zij een legitiem belang hebben bij het beschermen van die inwoners en het handhaven van de Canadese wet. De handhaving van de OSC tegen Polymarket, ondanks het gedecentraliseerde karakter ervan, bewijst dat uitdagingen op het gebied van jurisdictie niet onoverkomelijk zijn voor toezichthouders.

De Weg Vooruit? Uitdagingen en Kansen

Gezien het huidige juridische landschap lijkt de weg naar legale voorspellingsmarkten voor verkiezingen in Canada uitdagend. Om dergelijke markten legaal te laten opereren, zouden waarschijnlijk aanzienlijke wetswijzigingen of aanpassingen in de regelgeving nodig zijn:

1. Nieuwe wetgeving voor voorspellingsmarkten: Canada zou een specifiek regelgevingskader kunnen ontwikkelen voor voorspellingsmarkten, waarbij de potentiële voordelen worden erkend terwijl de risico's worden beperkt. Dit zou vereisen dat ze worden onderscheiden van traditionele effecten of gokken.
2. Regulatory Sandboxes/Vrijstellingen: Toezichthouders zouden "sandbox"-omgevingen kunnen creëren waar specifieke voorspellingsmarktprojecten onder beperkte voorwaarden mogen opereren om hun nut te testen en passend toezicht te ontwikkelen.
3. Herdefiniëring van "Effect" of "Gokken": Rechtbanken zouden via toekomstige zaken de interpretatie van "effect" of "toeval" kunnen verfijnen op een manier die bepaalde soorten voorspellingsmarkten uitsluit, hoewel dit minder waarschijnlijk is gezien de brede taal in de huidige wetten.

Het heersende sentiment onder Canadese toezichthouders geeft echter prioriteit aan beleggersbescherming, marktintegriteit en het voorkomen van illegaal gokken. De huidige juridische definities van "effect" and "gokken" zijn breed genoeg om de meeste bestaande voorspellingsmarktmodellen te omvatten, vooral die welke met winstoogmerk werken.

Conclusie

Canadese voorspellingsmarkten voor verkiezingen, zoals belichaamd door platforms als Polymarket, worden als illegaal beschouwd vanwege hun classificatie onder twee primaire juridische kaders: het effectenrecht en de gokwetgeving. De contracten die op deze platforms worden verhandeld, voldoen vaak aan de definitie van "effecten" onder de Canadese provinciale wetgeving, wat vereist dat platforms zich registreren als beurzen en prospectussen indienen, wat zij doorgaans niet doen. Tegelijkertijd worden deze markten ook gezien als een vorm van illegaal gokken onder het Wetboek van Strafrecht, aangezien ze betrekking hebben op het wedden op uitkomsten met een element van toeval, zonder de noodzakelijke provinciale licenties.

De handhavingsactie van de OSC tegen Polymarket dient als een duidelijk precedent en markeert het vastberaden standpunt van Canada tegen ongereguleerde voorspellingsmarkten. Hoewel het concept van voorspellingsmarkten als instrumenten voor informatie-aggregatie intellectueel aantrekkelijk is, geeft het huidige juridische en regelgevende kader in Canada de voorkeur aan consumentenbescherming en marktintegriteit boven de potentiële prognosevoordelen die deze platforms bieden, waardoor ze grotendeels ontoelaatbaar zijn.