Zephyr ProtocolCena

(ZEPH)

Błąd „Morphing” był podatnością, która pozwalała protokołowi na błędną identyfikację typów aktywów, co potencjalnie umożliwiało wydawanie jednego aktywa jako innego. Aby rozwiązać ten problem, na przełomie 2024 i 2025 roku przeprowadzono kompleksowy audyt całego łańcucha. Proces ten obejmował „zamrożenie” łańcucha w celu uzgodnienia rzeczywistej podaży. Hardfork v11 wdrożył te poprawki, zapewniając integralność podaży. Podczas gdy niektóre scentralizowane giełdy napotkały trudności z uzgodnieniem sald, protokół pomyślnie przeszedł na zweryfikowany ledger, aby chronić długoterminową kondycję ekosystemu.

Zephyr wykorzystuje ekosystem oparty na czterech aktywach: 1. ZEPH to natywna, możliwa do wydobycia moneta utility używana do opłat gas i jako zabezpieczenie (collateral). 2. ZSD (Zephyr Stable Dollar) to prywatny stablecoin powiązany z dolarem amerykańskim. 3. ZRS (Reserve Shares) reprezentują kapitał własny w rezerwach protokołu, gdzie posiadacze czerpią korzyści z opłat protokołu. 4. ZYS (Yield Shares) to wyspecjalizowane aktywa, które pozwalają użytkownikom zarabiać pasywny yield z ich zasobów ZSD. Ta wieloskładnikowa struktura pozwala protokołowi zachować stabilność, zapewniać prywatność oraz oferować zachęty dla dostawców płynności i poszukiwaczy zysku.

W przeciwieństwie do algorytmicznych stablecoinów, które opierają się na bitych (minting) tokenach bazowych w celu utrzymania powiązania, ZSD jest stablecoinem z nadmiernym zabezpieczeniem (over-collateralized). Wymaga on minimalnego wskaźnika rezerw na poziomie 400%. Protokół wykorzystuje rezerwy dostarczane przez posiadaczy ZRS (Reserve Shares), a nie refleksyjne bicie bazowej monety ZEPH. Taka konstrukcja zapobiega „spirali śmierci” kojarzonej z modelami o niedostatecznym zabezpieczeniu. Polegając na wysokim stosunku zabezpieczenia do długu, protokół zapewnia, że każdy ZSD w obiegu ma pokrycie w znacznie większej wartości w swoich rezerwach.

Zephyr Protocol wykorzystuje algorytm haszujący RandomX, ten sam mechanizm Proof-of-Work używany przez Monero. RandomX został zaprojektowany specjalnie pod kątem odporności na ASIC poprzez optymalizację dla procesorów ogólnego przeznaczenia (CPU). Zapewnia to, że sieć pozostaje zdecentralizowana, ponieważ osoby prywatne mogą kopać przy użyciu standardowego sprzętu komputerowego, a nie drogich, wyspecjalizowanych maszyn ASIC. Choć wydobywanie na laptopach konsumenckich jest możliwe, dla zachowania wydajności zalecane są wysokiej klasy procesory CPU. Dodatkowo, część nagrody za blok jest przekazywana do rezerw protokołu oraz na dystrybucję yield, aby zapewnić stabilność ekosystemu.

Zbudowany na bazie kodu Monero, Zephyr dziedziczy wiodące w branży funkcje prywatności, w tym Ring Signatures, Stealth Addresses oraz Confidential Transactions. Technologie te zapewniają, że nadawca, odbiorca i kwoty transakcji pozostają ukryte przed widokiem publicznym. Główną zaletą Zephyr jest zapewnienie tego poziomu prywatności dla stablecoina (ZSD). W przeciwieństwie do transparentnych blockchainów, Zephyr jest zdecentralizowany i oparty na PoW, co oznacza, że nie może zostać wyłączony ani ocenzurowany przez władze centralne, oferując użytkownikom prywatny sposób na przechowywanie stabilnej wartości bez kompromisów w zakresie anonimowości.

Po Hardfork v11 protokół przeszedł na nowe typy aktywów, aby zapewnić czystą, zaudytowaną podaż. Użytkownicy byli zobowiązani do wykonania „Audit Transaction” – w zasadzie autotransferu – w określonym oknie czasowym, aby poświadczyć stan posiadania swoich aktywów. Proces ten potwierdził, że monety były legalne i nie zostały wygenerowane poprzez wcześniejsze exploity. Jeśli użytkownicy przegapili to okno lub trzymali środki na niektórych niezgodnych giełdach podczas audytu, ich salda mogą pojawiać się jako „unaudited” lub nieważne. To jednorazowe uzgodnienie było niezbędne, aby zabezpieczyć przyszłość sieci i uporządkować ledger.